Journals / Gazi Türkiyat / 2026 / Sayı: 38

A Hybrid Genre: The Poetic Narrative and Faruk Nafiz Çamlıbel’s Poetry

BİR ARA FORM OLARAK ŞİİR-HİKÂYE TÜRÜ VE FARUK NAFİZ ÇAMLIBEL ŞİİRİ

Esra Yalçın(YEDİTEPE ÜNİVERSİTESİ)0000-0001-7548-6293
Pages
257–274
Publication Date
2026-06-30
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is believed that such an approach will open new avenues of interpretation of Çamlıbel's poetry.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Faruk Nafiz Çamlıbel (1898-1973) is one of the important poets who wrote within the framework of simplification and nationalisation in Turkish literature.
📊
Key Findings & Data:The fact that Çamlıbel wrote poems in a clear and understandable language and in syllabic meter, which was accepted as a 'national element' during the period of national literature, led to the evaluation of his poems in the context of the nationalisation movement.
💡
Conclusion & Impact:It is believed that such an approach will open new avenues of interpretation of Çamlıbel's poetry.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Faruk Nafiz Çamlıbel · lirizm · epik şiir

Abstract

Faruk Nafiz Çamlıbel (1898-1973) is one of the important poets who wrote within the framework of simplification and nationalisation in Turkish literature. The fact that Çamlıbel wrote poems in a clear and understandable language and in syllabic meter, which was accepted as a 'national element' during the period of national literature, led to the evaluation of his poems in the context of the nationalisation movement. Faruk Nafiz’s with Enis Behiç Koryürek, Yusuf Ziya Ortaç, Orhan Seyfi Orhon and Halit Fahri Ozansoy as the 'Five Syllabists' meant that his poems were mostly approached in the context of metre and theme. However, the literary genres preferred in Çamlıbel's verse and the transitivity between these genres, are also worth analysing. In this study, the poet's poems will be analysed from this perspective. In order to do so, the concept of "poem-story", which Behçet Necatigil defined as an intermediate form between poetry and story and which he used as a theoretical framework in his writings on literature, will be used, and Çamlıbel's poems will be analysed in this context. In this way, Çamlıbel's poems will be approached from a literary genre perspective, as opposed to the content-oriented studies of the poet's poems. It is believed that such an approach will open new avenues of interpretation of Çamlıbel's poetry.

Özet

Faruk Nafiz Çamlıbel (1898-1973), Türk edebiyatında sadeleşme ve millîleşme anlayışı çerçevesinde eser veren önemli şairlerden biridir. Şairin Millî Edebiyat Dönemi içerisinde açık ve anlaşılır bir dille ve dönemde “millî bir unsur” olarak kabul edilen hece ölçüsü ile şiirler kaleme alması, onun şiirlerinin büyük ölçüde millîleşme hareketi bağlamında değerlendirilmesine yol açmıştır. Faruk Nafiz’in özellikle Enis Behiç Koryürek, Yusuf Ziya Ortaç, Orhan Seyfi Orhon ve Halit Fahri Ozansoy ile birlikte “Beş Hececiler” olarak gruplandırılması, onun şiirlerine yaklaşımın çoğunlukla ölçü ve tema bağlamında olmasına neden olmuştur. Ancak Çamlıbel’in manzum eserlerinde tercih edilen edebî türler ve ilgili türler arasındaki geçişkenlik de incelenmeye değerdir. Bu çalışmada şairin şiirlerine türsel açıdan yaklaşılarak edebî tür analizi yapılacaktır. Bunun için Behçet Necatigil’in edebiyat üzerine kaleme aldığı yazılarda kuramsal çerçevesini oluşturarak şiir ile hikâye arasında bir ara form olarak belirlediği “şiir- hikâye” kavramından hareket edilecek, Çamlıbel’in şiirleri bu bağlamda incelenmeye çalışılacaktır. Böylelikle şairin şiirleri üzerine yapılan çoğu içerik odaklı çalışmalardan farklı olarak şiirlere edebî tür perspektifinden yaklaşılacaktır. Böyle bir yaklaşımın Çamlıbel’in şiirleri üzerine yeni yorumlama alanları açacağı umulmaktadır.

🔖

Cite This Article

Yalçın, E. (2026). A Hybrid Genre: The Poetic Narrative and Faruk Nafiz Çamlıbel’s Poetry. Gazi Türkiyat, Sayı: 38, 257–274. https://doi.org/10.65007/gaziturkiyat.1641948

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. AKGÜL, A. (2014). Anlamın Sesi: Yahya Kemal Beyatlı’nın Şiir Estetiği. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  2. ARISTOTELES (2012). Poetika: Şiir Sanatı Üstüne (çev. Samih Rifat). İstanbul: Can Yayınları.
  3. BALDICK, C. (2001). Oxford Concise Dictionary of Literary Terms. New York: United States of Oxford University Press.
  4. BENJAMIN, W. (2012). “Düşünceler, Hikâye Anlatıcısı: Nikolay Leskov'un Eserleri Üzerine”. Son Bakışta Aşk: Walter Benjamin'den Seçme Yazılar (çev. Nurdan Gürbilek, Sabir Yücesoy). İstanbul: Metis Yayıncılık, 77-100.
  5. BİLGEGİL, M. K. (2009). “Şiir ve Mabadı”. Cehennem Meyvası. Erzurum: Salkımsöğüt Yayınları.
  6. CHANDLER, D. (2016). “An Introduction to Genre Theory” (çev. Jale Özata Dirlikyapan) “Tür Kuramına Giriş”. Monograf, 6: 119-151.
  7. CUDDON, J. A. (1998). A Dictionary of Literary Terms & Literary Theory. London: Penguin Books.
  8. ÇAMLIBEL, F. N. (2003). Han Duvarları: Toplu Şiirler. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  9. DİRLİKYAPAN, M. D. (2013). Ölümü Gömdüm, Geliyorum: Edip Cansever’in Şiirinde Varolma Biçimleri. İstanbul: Metis Yayınları.
  10. ELIOT, T. S. (1954). “The Three Voices of Poetry”. The Atlantic, Nisan, 38-44. https://www.theatlantic.com/magazine/archive/1954/04/the-three-voices-of-poetry/642813/ (08.01.2026).
  11. ELIOT, T. S. (1983). “Gelenek ve Şair”. Edebiyat Üzerine Düşünceler (çev. Sevim Kantarcıoğlu). Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  12. ENGİNÜN, İ. (1989). “Faruk Nafiz Çamlıbel”. Erdem, 3: 33-62.
  13. FRYE, N. (2015). Eleştirinin Anatomisi: Dört Deneme (çev. Hande Koçak). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  14. HARMANCI, M. (2009). “Müzikte Tahkiye Unsuru”. Hece: Türk Öykücülüğü Özel Sayısı, Ekim-Kasım, 46-47: 260-270.
  15. KAPLAN, M. (2012). Şiir Tahlilleri I: Tanzimat'tan Cumhuriyet'e (C. 1). İstanbul: Dergâh Yayınları.
  16. KARATAŞ, Ö. F. (2013). “Faruk Nafiz Çamlıbel’in Şiirlerinde Geleneğin Tesiri”. Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, Haziran, 50: 209-230.
  17. MORETTİ, F. (2005). Modern Epik: Goethe'den Garcia Marquez'e Dünya Sistemi (çev. Nurçin ileri, Mehmet Murat Şahin). İstanbul: Agora Yayınları.
  18. NECATİGİL, B. (2016). “Şiirimizde Hikâye”. Düzyazılar II. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, 185-198.
  19. RECÂÎZADE MAHMUT EKREM (1881). Talîm-i Edebiyat. İstanbul: Mihrân Matbaası.
  20. TAHİRÜ’L MEVLEVÎ (1973). Edebiyat Lügâtı (haz. Kemal Edip Kürkçüoğlu). İstanbul: Enderun Kitabevi.
  21. TÖKEL, D. A. (2014). “Şiir Katar Hikâye Kanatlanır: Divan Şiirinde Şiir- Öykü”. Türk Dili Dergisi, Temmuz, 751: 113-115.
  22. YALÇIN, E. (2017). Beş Hececilerin Şiirinde Ortak Edebî Tür: Şiir-Hikâye. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul 29 Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.