Journals / Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 35 Sayı: 2

Euphemisms for Death in Mecâlisü'n-Nefâyis

Mecâlisü’n-Nefâyis’te Ölüm İle İlgili Örtmeceler

Selda Sandalyeci(Trakya Üniversitesi, Trakya, Türkiye)0000-0002-5443-3245
Pages
589–600
Publication Date
2025-05-26
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Euphemisms expressing death in an artistic style.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The collection of poet biographies are not only valuable sources in terms of literary history, but also have great importance in terms of reflecting the social and cultural life of the period.
📊
Key Findings & Data:Mecâlis’ün-Nefâyis, the biographies of poets written by Ali Şir Nevâyî in 896 AH (1490-1491 AD), is the first biographies written in the Turkish language.
💡
Conclusion & Impact:Euphemisms expressing death in an artistic style.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ali Şir Nevâyî · Mecâlis’ün-Nefâyis · ölüm

Abstract

The collection of poet biographies are not only valuable sources in terms of literary history, but also have great importance in terms of reflecting the social and cultural life of the period. Mecâlis’ün-Nefâyis, the biographies of poets written by Ali Şir Nevâyî in 896 AH (1490-1491 AD), is the first biographies written in the Turkish language. Euphemisms are added to our language world by indicating objects or verbs that are considered shameful to say, feared or avoided among the public with different concepts. One of the events that is feared because it is believed that it will happen when said is death. This study aims to reveal the euphemisms used by Nevâyî while narrating the deaths of the poets he discussed in Mecâlis’ün-Nefâyis. For this purpose, the anthology was examined and an attempt was made to identify death and euphemisms indicating death. It is seen that Nevâyî used different expressions while narrating the death information of the poets. The euphemisms identified were examined in two groups as 1. Euphemisms expressing death simply and directly 2. Euphemisms expressing death in an artistic style.

Özet

Şair tezkireleri, edebiyat tarihi açısından değerli kaynak olmalarının yanında dönemin sosyal ve kültürel hayatı yansıtmaları bakımından da büyük öneme sahiptirler. Ali Şir Nevâyî’nin h. 896 (m. 1490-1491) yılında kaleme aldığı Mecâlis’ün-Nefâyis adlı şairler tezkiresi Türk dili ile yazılmış ilk tezkiredir. Bu özelliğinin yanında başka kaynaklarda yer almayan kırk üç Türk şairi hakkında bilgi vermesi ile de önem arz etmektedir. Halk arasında söylenmesi ayıp görülen, söylenmesinden korkulan, çekinilen nesne veya fiiller farklı kavramlarla belirtilerek örtmeceler dil dünyamıza katılır ve düşüncenin dile getirilmesinde zorluk çekildiğinde bireylere kolaylık sağlar. Çekinilen, söylenince başa geleceğine inanıldığı için korkulan olaylardan biri de ölümdür. İnsanoğlu ölüm yerine daha hafif ve daha az korkutucu olan sözcüklerle bu kavramı ifade etme ihtiyacı hissetmiştir. Bu çalışmada, Nevâyî’nin Mecâlis’ün-Nefâyis’te ele aldığı şairlerin ölümlerini aktarırken kullandığı örtmeceleri ortaya koymak amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda tezkire incelenmiş, ölüm ve ölümü belirten örtmeceler tespit edilmeye çalışılmıştır. Nevâyî’nin, şairlerin ölüm bilgilerini verirken farklı ifadeler kullandığı görülmektedir: Bazen sadece fevt boldı/ riḥlet ḳıldı gibi basit ve doğrudan ölüm ifade eden sözcükleri kullanmış, bazen de edebî benzetmelerle metaforlara başvurarak sanatlı bir üslupla şairlerin ölümlerini aktarmıştır. Tespit edilen örtmeceler 1. Basit ve doğrudan ölüm ifade eden örtmeceler 2. Sanatlı üslup ile ölümü ifade eden örtmeceler olarak iki grupta incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

Sandalyeci, S. (2025). Euphemisms for Death in Mecâlisü'n-Nefâyis. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 35 Sayı: 2, 589–600. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1578125

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (38)

  1. Alkaya, Z. (2024). Bir Ölüm Ritüeli: Türklerde Ağıt Yakma Geleneğine Dîvânu Lugâti’t Türk’ten Bakmak. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21(Divanu Lügati’t Türk’ün 950. Yıl Dönümü), 1-10.
  2. Arslan Erol, H. (2006). Tabu ve Kelimelerin Anlam Alanlarına Etkisi. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı - Belleten, 50(2002/2), 35-56.
  3. Aslan, S. (2024). Örtmeceler ile İlgili Bibliyografya Çalışması. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi (14), 574-583.
  4. Bahadır, S. C. (2018). Meşâ‘irü’ş Şuarâ’da “Ölüm”ü Tanımlayan İfadeler- I ‘Ölüm’ün Basit İfadelerle Tasvir Edildiği Şair Biyografileri. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi, 4(Prof. Dr. Ali Nihad Tarlan Özel Sayısı ), 220-230.
  5. Bahadır, S. C. (2019). Meşâ‘irü’ş-Şuarâ’da “Ölüm”ü Tanımlayan İfadeler-II “Ölümün” Sanatlı İfadelerle Tasvir Edildiği Şair Biyografileri. Hikmet-Akademik Edebiyat Dergisi [Journal Of Academic Literature], 5(10), 28-46.
  6. Bahadır, S. C. (2022). Gülşen-i Şu’arâ’da “Ölüm”ü Tanımlayan İfadeler. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, 8(4), 733-744.
  7. Bahadır, S. C. (2022), Künhü’l-ahbâr’ da Ölümü Tanımlayan İfadeler. Divan Edebiyatı Araştırmaları Dergisi, 29, 1260-1274.
  8. Çabuk Çiftoğlu, A. (2015). Türkçede Örtmece Sözlerin Oluşum Yolları. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(5), 136-160.
  9. Demirci, K. (2008). Örtmece (Euphemism) Kavramı Üzerine. Millî Folklor, 20(77), 21-34.
  10. Duman, M. (2012). Türk Atasözlerinde Ölüm. A. İnayet, Z. Kaymaz (Ed.), Prof. Dr. Fikret Türkmen Armağanı içinde (97-108 ss.). İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
  11. Durmuş, M. (2012). Ölümü Güzelleştiren Eda: Türkçe Şair Tezkireleri İle Şairnâmelerde Ölüme Bakış Ve Ölümün İfade Biçimleri Üzerine. Millî Folklor, 24(94), 105-122.
  12. Eraslan, K. (2015). Alî-Şîr Nevâyî Mecâlisü’n-Nefâyis I-II (Giriş-Metin-Çeviri-Notlar). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  13. Ercilasun, A. B. (2007). Türkçede Öl- Fiili Üzerine. E. Arıkoğlu (Haz.), Makaleler Dil-Destan-Tarih-Edebiyat içinde (371-375 ss.), Ankara: Akçağ Yayınevi.
  14. Ergene, O. (2018). Mecâlisü’n-Nefâyis’in İçerdiği Biyografik Ögeler. TÜRÜK Uluslararası Dil Edebiyat Ve Halk Bilimi Araştırmaları Dergisi, 1(14), 25-59.
  15. Ergun, P. (2013). Türk Kültüründe Ölümle İlgili Bazı Terimler. Millî Folklor, 25(100), 134-148.
  16. Güngör, A. (2010). Tabu-Örtmece (Euphemism) Sözler Üzerine. Atatürk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 12(29), 69-93.
  17. Hirik, E. (2013). Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde Ölüm Örtmeceleri. Yeni Türkiye Türkçe Özel Sayısı, 9(55), 441-451.
  18. Hökelekli, H. (1991). Ölüm ve Ölüm Ötesi Psikolojisi. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 3(1), 151-165.
  19. Kalkan, H. K. (2018). Almanca Ve Türkçe Ölüm İlanlarındaki Örtmece Sözlerde Ölüm Algısı. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 6(13), 382-397.
  20. Karabulut, F. ve Ospanova, G. (2013). Örtmece Sözlerin Mantığı: Kazak Türkçesi ile Türkiye Türkçesinde Karşılaştırmalı Model Analizi. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, 2(2), 122-146.
  21. Kızıltaş, M. (2018). Beliğ Tezkiresi’nde Şairlerin Ölümünün İfade Edilişi. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 13(28), 553-577.
  22. Kocasavaş, Y. (2000). Türkçenin Tarihî Dönemlerinde Ölüm Kavramının İfadesi. İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi, 29, 77-111.
  23. Koçin, A. (2003). Ölüm Gerçeğinin Türk Kültürüne ve Anadolu Türk Şiirine Yansıması. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(5), 135-160.
  24. Kuşoğu, M. O. (2012). Sâdıkî-i Kitâbdâr'ın Mecma‘ü’l-Havâs adlı eseri (inceleme-metin-dizin). (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul.
  25. Mermer A. ve Koç Keskin N. (2005). Eski Türk Edebiyatı Terimleri Sözlüğü. Ankara: Akçağ Yayınları. Öz, Y. (2012). Tezkire. İslam Ansiklopedisi içinde (Cil: 4168-69 ss.), İstanbul.
  26. Özavşar, R. (2019). Marzubannâme Tercümesi’ndeki Ölüm ve Müstehcenlik İle İlgili Örtmeceler. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(862), 207-213.
  27. Polat, K. ve Yılmaz, A. E. (2022). Dilde Ölümü Gölgelemek: Safâyî Tezkiresi’nde Ölümle İlgili Örtmeceler. Akademik Dil ve Edebiyat Dergisi, 6(3), 302-324. https://doi.org/10.34083/akaded.1147108
  28. Pusmaz, H. (2024). Sehî Bey’in Heşt-Bihişt Adlı Tezkiresinde “Ölüm” ile İlgili Örtmeceler. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 445-458.
  29. Roux, J. P. (2023). Altay Türklerinde Ölüm. İstanbul: Dergah Yayınları.
  30. Sığırcı, İ. (2015). Kültürün Aktarımı: Türkçe ve Fransızca’ da Ölümle İlgili Örtmece Sözlerin İncelenmesi, Millî Folklor, 27(108), 103-115.
  31. Tekcan, M. (2013). Sâdıkî Afşar’ın Mecma’ul-Havâs’ı: Çağatay Türkçesinde Yazılmış Şâirler Tezkiresi. Journal of Turkish Studies, 8(13), 169-178.
  32. Tolasa, H. (2002). Sehî, Latîfî,Âşık Çelebi Tezkirelerine Göre 16. yy.da Edebiyat Araştırma ve Eleştirisi I, Ankara: Akçağ Yayınevi.
  33. Tor, G. (2021). Ölmek ve Ölüm Üzerine Bir Çeşitleme. Littera Turca Journal of Turkish Language and Literature, 7(4), 1546-1560.
  34. Tosun, İ. (2017). Tuvacada Ölüm ile İlgili Örtmeceler. İ. A. Aydemir (Ed.), Tuva Araştırmaları Tuvaca Varyantların Belgelenmesi ve Tanımlanması içinde (165-184 ss.), Ankara: Grafiker Yayınları.
  35. Türk, V. (1990). Neva'i Mecalisü'n-Nefa'is metin-inceleme (Yayımlanmamış doktora tezi), Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı, Elazığ.
  36. Türkmen S. (2009). Türkçedeki Örtmece Sözler, Karadeniz Araştırmaları, 6(23), Güz, 131-140.
  37. Üstüner, A. (2009). Örtmece Sözlerle İlgili Terimler. Turkish Studies International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 4(8), 166-176.
  38. Yazar, İ. (2013). Şair Tezkirelerinde Ölüm Bağlamında Dil Ve Üslup Üzerine Bir İnceleme. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 457-466.