SavedAdd your journal

Journals / Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 35 Sayı: 2

The Role of Person-Vocation Fit in the Relationship Between Human Resources Management Practices and Career Commitment: A Study in Hotel Businesses

İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamaları ile Kariyer Bağlılığı İlişkisinde Kişi-Meslek Uyumunun Rolü: Otel İşletmelerinde Bir Araştırma

İbrahim Akça(KÜTAHYA DUMLUPINAR ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-8863-4213
Yeliz Demir(ISPARTA UYGULAMALI BİLİMLER ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-0184-6828
Özkan Demir(KÜTAHYA DUMLUPINAR ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-7994-2564
Pages
533–546
Publication Date
2025-05-26
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The research also determined that the moderating role of person-vocation fit in the relationship between human resources management practices and career commitment is not statistically significant.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The universe of this study, which was conducted to determine the role of person-vocation fit in the relationship between human resources management practices and career commitment, consists of five-star hotels operating in Istanbul.
📊
Key Findings & Data:A survey data collection tool was used to collect data in the study, 397 hotel employees were reached and the obtained data were analyzed through a statistical program.
💡
Conclusion & Impact:The research also determined that the moderating role of person-vocation fit in the relationship between human resources management practices and career commitment is not statistically significant.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İnsan kaynakları yönetimi uygulamaları · kariyer bağlılığı · kişi-meslek uyumu

Abstract

The universe of this study, which was conducted to determine the role of person-vocation fit in the relationship between human resources management practices and career commitment, consists of five-star hotels operating in Istanbul. A survey data collection tool was used to collect data in the study, 397 hotel employees were reached and the obtained data were analyzed through a statistical program. Before conducting the analyses in the study, the internal consistency coefficient (Alpha) for the scales used was calculated and the expressions that disrupted the reliability of the scale were removed from the analyses. The research model in which the relationships between the variables were constructed was tested with the help of the PROCESS MACRO package program. Before testing the moderator effect model, it was examined whether the data had a normal distribution and it was determined that the data had a normal distribution. The sample largely consisted of young, single and male participants, and approximately 70% of them declared that their experience in their current institutions was more than 3 years. As a result of the research analyses, it was determined that human resources management practices increased career commitment. The research also determined that the moderating role of person-vocation fit in the relationship between human resources management practices and career commitment is not statistically significant.

Özet

İnsan kaynakları yönetimi uygulamaları ile kariyer bağlılığı ilişkisinde kişi-meslek uyumunun rolünün belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilen bu araştırmanın evreni İstanbul’da faaliyet gösteren beş yıldızlı otellerden oluşmaktadır. Araştırmada verilerin toplanmasında anket veri toplama aracı kullanılmış, 397 otel çalışanına ulaşılmış ve elde edilen veriler istatistiki program aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırmada analizler yapılmadan önce kullanılan ölçeklere ilişkin iç tutarlılık kat sayısı (Alpha) hesaplanmış ölçek güvenirliğini bozan ifadeler analizlerden çıkartılmıştır. Değişkenler arası ilişkilerin kurgulandığı araştırma modeli PROCESS MACRO paket programı yardımıyla test edilmiştir. Düzenleyici etki modelinin test edilmesinden önce verilerin normal dağılıma sahip olup olmadığı incelenmiş ve verilerin normal dağılıma sahip olduğu belirlenmiştir. Örneklem büyük oranda genç, bekâr ve erkek katılımcılardan oluşmakta olup, yaklaşık %70’i mevcut kurumlarında deneyim süresinin 3 yıldan fazla olduğunu beyan etmiştir. Araştırma analizleri sonucunda insan kaynakları yönetimi uygulamalarının kariyer bağlılığını arttırdığı belirlenmiştir. Araştırmada ayrıca insan kaynakları yönetimi uygulamaları ile kariyer bağlılığı ilişkisinde kişi meslek uyumunun düzenleyici rolünün istatistiki olarak anlamlı olmadığı belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

Akça, İ., Demir, Y., Demir, Ö. (2025). The Role of Person-Vocation Fit in the Relationship Between Human Resources Management Practices and Career Commitment: A Study in Hotel Businesses. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 35 Sayı: 2, 533–546. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1574405

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (97)

  1. Akbaba, M. (2020). İnsan kaynakları yönetimi uygulamaları ile iş yaşamında yalnızlık arasındaki ilişki: Otel işletmeleri üzerine bir araştırma. Turkish Studies-Social, 15(4), 1701-1716. https://dx.doi.org/10.29228/TurkishStudies.43159
  2. Akmeşe, A., Çınar, K., Aras, S., Akmeşe, H. ve Büyükşalvarcı, A. (2019). Otel işletmelerinde çalışanların demografik haritasının belirlenmesi: Konya ili örneği. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 6(46), 4090-4099. http://dx.doi.org/10.26450/jshsr.1647
  3. Akova, O., Tanrıverdi, H. ve Kahraman, O. C. (2015). Otel işletmelerinde işgören devir hızına etki eden risk faktörlerinin belirlenmesine yönelik bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 6(12), 87-107.
  4. Aksu, B. ve Özmen, H. İ. (2022). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarının çalışanlar tarafından algılanışının örgüte bağlılıkları üzerindeki etkisi: otomotiv sektöründe bir işletme örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İnsan Kaynakları Yönetimi Dergisi, 1(1), 73-94.
  5. Aksu, M. (2024). Ücretlendirme tipinin kariyer bağlılığı ve dağıtım adaletiyle ilişkisinin analizi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34(2), 863-878. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1254643
  6. Armstrong, M. (2006). A handbook of human resource management practice (10th ed.). London: Kogan Page.
  7. Arslan, E. (2020). Çalışanların paraya olan tutum, kariyer bağlılığı ve kariyer tatmin düzeyleri arasındaki ilişki: otel işletmelerinde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 12(2), 1475-1488. https://doi.org/10.20491/isarder.2020.924
  8. Arslan, E., Güripek, E. ve Cemal, İnce, C. (2018). İşe yabancılaşma ve kişi-örgüt uyumu arasındaki ilişkide kariyer bağlılığının rolü: Otel işletmelerinde bir araştırma. Journal of Recreation and Tourism Research, 5(1), 1-12.
  9. Avcı, U. ve Sayılır, A. (2006). Hizmet kalitesi çerçevesinde çalışanların rolüne ve yeterliliklerine ilişkin karşılaştırmalı bir inceleme. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 121-138.
  10. Ay Türkmen, M. ve Kılıç, F. (2020). Hizmet içi eğitim ve verimlilik ilişkisi üzerine kavramsal bir değerlendirme. Pamukkale Üniversitesi İşletme Araştırmaları Dergisi, 7(2), 130-158. https://doi.org/10.47097/piar.799749
  11. Aydın Tükeltürk, Ş. ve Şahin Perçin, N. (2008). Turizm sektöründe kadın çalışanların karşılaştıkları kariyer engelleri ve cam tavan sendromu: Cam tavanı kırmaya yönelik stratejiler. Yönetim Bilimleri Dergisi, 6(2), 113-128.
  12. Aydın, C. ve Çavuş, S. (2017). Kuşadası konaklama işletmelerinde çalışanların örgütsel stres ve tükenmişlik düzeyleri. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(5), 79-9
  13. Bal, F. (2024). Türkiye’de insan kaynakları yönetimi uygulamasında yöneticilerin perspektifinden en önemli 10 etik zorluk. Journal of International Economics, Finance and Trade, 2(1), 26–31.
  14. Baraz, A. B. ve Atik, E. (2018). Otel çalışanlarının kariyer beklentilerinin kariyer stratejilerine etkisi ve pozitif ilişkisel yönetim ile ilişkisi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (32), 1-17. https://doi.org/10.30794/pausbed.424516
  15. Bayat, M., Baydaş, A. ve Atlı, C. (2015). Hizmet sektörünün kavramsal tanımı ve ulusal ekonomilerdeki önemi. Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 59-88.
  16. Bek, H. (2007). İnsan kaynakları yönetiminde eğitim ve geliştirme etkinliği örnek bir uygulama. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (17), 107-120.
  17. Bulut, G. ve Özen, S. (2018). İnsan kaynakları yönetiminde işletim sistemlerine göre değişen motivasyon araçları. II. Uluslararası Multidisipliner Çalışmaları Kongresi Bildiri Tam Metin Kitabı, 4-5 Mayıs Adana, Türkiye.
  18. Çeken, H. (2008). Turizmin bölgesel kalkınmaya etkisi üzerine teorik bir inceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), 293-306.
  19. Çelik, P. ve Topsakal, Y. (2016). Duygusal emeğin iş tatmini ve duygusal tükenme ile ilişkisi: Antalya destinasyonu otel çalışanları örneği. İşletme Araştırmaları Dergisi, 8(4), 202–218.
  20. Çelik, M. ve Akar Şahingöz, S. (2018). İş yaşamında cinsiyet ayrımcılığı: Kadın aşçılar örneği. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 6(special ıssue 3), 370–383. https://doi.org/10.21325/jotags.2018.261
  21. Demir, F. ve Akturfan, M. (2024). Mutfak departmanında işgören seçimi: Baş aşçılar üzerine nitel bir çalışma. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(2), 510-527. https://doi.org/10.32709/akusosbil.1127164
  22. Demirdağ, Ş. A. (2022). Otel işletmelerinde karşılaşılan fiziksel sorunların örgütsel bağlılık ve iş tatmini üzerindeki etkisi: kadın çalışanlar üzerine bir araştırma. KADEM Kadın Araştırmaları Dergisi, 8(1), 95-121. https://doi.org/10.21798/kadem.2022.111
  23. Demirel, Z. H. (2019). Banka çalışanlarının kariyer bağlılık düzeylerinin öznel kariyer başarıları üzerindeki etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 11(3), 1332-1345.
  24. Dheera, V. R. and Krishnan, J. (2020). Influence of human resource management practices on the organisational commitment with specific reference to selected hotels in Chennai. International Journal of Intelligent Enterprise, 7(1-3), 322-337. https://doi.org/10.1504/IJIE.2020.104664
  25. Duru, M. N. ve Korkmaz, M. (2013). Performans değerlendirmenin insan kaynakları yönetimindeki önemi üzerine uygulamalı bir araştırma. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi (31), 3-26.
  26. Elsawy, O. and Radwan, H. (2022). Assessing the effectiveness of training and how it affects employee engagement in hotels: The mediating role of person-job fit. Journal of the Faculty of Tourism and Hotels-University of Sadat City, 6(2/2).
  27. Ercik, C. (2024). Konaklama işletmelerinde çalışan personelin çalışma değer algılarının iş tatminine etkisi. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 21(2), 368-384. https://doi.org/10.24010/soid.1408343
  28. Ertürk, M. İ. ve Yıldırım, M. (2022). Uluslararası işletmelerde farklılıkların yönetimi ve farklı kültürlerde yöneticilik. Sönmez, A. R., Ala, T. (Ed.), İşletme Biliminde Güncel Konulara Bütünsel Bakış: Teori, Uygulama ve Yaklaşımlar içinde (127-163. Ss.). Ankara: Orion Akademi.
  29. Esen, O., Atay, H., Gürdoğan, A. (2023). Otel çalışanlarının kariyer beklentilerine yönelik bir inceleme: Kuşadası örneği. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 11(2), 906–929. https://doi.org/10.21325/jotags.2023.1225
  30. Folakemi, O., Anthonia, A. and Dayo, A. I. (2017). Human resource management practices and organisational commitment: employees’ perspective in the nigerian hospitality sector. New Trends and Issues Proceedings on Humanities and Social Sciences. 4(10), 246–255.
  31. Genç, Ç. (2016). E-insan kaynakları yönetiminde e-işe alım süreci. Kurgu, 24(1), 63-85.
  32. Giancaspro, M. L., Manuti, A., Lo Presti, A. and De Rosa, A. (2021). Human resource management practices perception and career success: The mediating roles of employability and extra-role behaviors. Sustainability, 13(21), 11834. https://doi.org/10.3390/su132111834
  33. Goulet, L. R. and Singh, P. (2002). Career commitment: A reexamination and an extension. Journal of vocational behavior, 61(1), 73-91. https://doi.org/10.1006/jvbe.2001.1844
  34. Gökkaya, S. ve Türker, N. (2018). İş Motivasyonu ile iş tatmini üzerine otel işletmelerinde karşılaştırmalı bir araştırma. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 3(5), 12-28. https://doi.org/10.25204/iktisad.347203
  35. Gülertekin Genç, S., Genç, V. ve Gümüş, M. (2016). Otel işletmelerinde duygusal zekanın iş stresi ve iş yaşam dengesi üzerindeki etkisi. Batman Üniversitesi Yaşam Bilimleri Dergisi, 6(2/1), 97-112.
  36. Güneş, E., Sormaz, Ü. ve Bilim, Y. (2016). Yiyecek-içecek hizmetleri (f&b) personelinin kariyer engeli ve çözüm önerileri. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırmalar Dergisi, 4(1).
  37. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
  38. Hayes, A. F. (2013). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regression-based approach. NY: Guilford Publications.
  39. Hee, O. C., Cheng, T. Y., Yaw, C. C., Gee, W. V., Kamaludin, S. M. and Prabhagaran, J. R. (2016). The influence of human resource management practices on career satisfaction: Evidence from Malaysia. International Review of Management and Marketing, 6(3), 517-521.
  40. Helvacıoğlu, N. ve Özutku, H. (2010). Kültürel farklılıkların yönetiminde insan kaynakları stratejilerinin rolü: IKEA örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi, 8(1), 193-216.
  41. İnan, İ. (2017). İş yükü algısı ve kariyer bağlılığının örgütsel bağlılık üzerine etkisi: Beş yıldızlı otel çalışanları üzerine bir araştırma. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(1), 184-198.
  42. İslamoğlu, E., Yıldırımalp, S., ve Cam, E. (2017). Türkiye’de otel işletmelerindeki beceri açığı sorunu: Kocaeli, Sakarya, İstanbul illerinde bir araştırma. Sosyal Güvenlik Dergisi, 7(2), 63-86. https://doi.org/10.32331/sgd.373917
  43. Kale, E. ve Günel, G. (2022). Turist rehberlerinin çok yönlü/sınırsız kariyer tutumlarının kariyer başarısı ve kariyer bağlılığına etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(3), 872-887. https://doi.org/10.31592/aeusbed.1106764
  44. Kamau, S. (2018). Influence of human resource management practices on employee commitment in the Kenyan hotel ındustry: A case of panari hotel. Journal of International Business, Innovation and Strategic Management, 1(1), 207-227
  45. Kanberoğlu, Z. ve Yıldırımçakar, İ. (2021). Türkiye'de turizm sektöründe esnek istihdam uygulamalarının değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal ve Ekonomik Çalışmalar Dergisi, 2(1), 1-14.
  46. Karakaş, A. (2014). İnsan kaynakları yönetiminde işe alıştırma eğitimi programlarının önemi. Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(7), 1-14.
  47. Kargün, S. ve Koç, H. (2021). İşgörenlerin motivasyon düzeylerinin örgütsel bağlılık ve iş performansı üzerine etkileri: Konaklama işletmelerinde bir inceleme. İşletme Araştırmaları Dergisi, 13(4), 3786-3800. https://doi.org/10.20491/isarder.2021.1356
  48. Kaya, N. ve Kesen, M. (2014). İnsan kaynakları yönetimi uygulamaları ve örgüt kültürü tiplerinin çalışan performansı üzerindeki etkilerini incelemeye yönelik ampirik bir çalışma. Ekev Akademi Dergisi, (58), 97-122.
  49. Kaya, İ. (2015). İnsan kaynakları yönetiminde eğitim ve geliştirme uygulamaları: Otel İşletmesinde bir örnek olay incelemesi. Uluslararası Hakemli Beşeri ve Akademik Bilimler Dergisi, 4(11), 77-91.
  50. Kendir, H. ve Özkoç, A.G. (2018). Otel işletmelerinde çalışanların kariyer tatmini ve kariyer bağlılığı ilişkisinde öz yeterliliğin rolü. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(4), 78-112. https://doi.org/10.21325/jotags.2018.299
  51. Kılıçlı, Y. ve Çalık, A. (2021). İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamalarının Örgütsel Bağlılık Üzerindeki Etkisi: Van İli Örneği. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (58), 419-444. https://doi.org/10.18070/erciyesiibd.844604
  52. Kim, S. J., & Choi, S. O. (2018). The effects of job mismatch on pay, job satisfaction, and performance. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, 4(4), 49. https://doi.org/10.3390/joitmc4040049
  53. Köse, A. (2020). Sağlığın dönüşümünde hemşire insan gücü. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(3), 300-306. https://doi.org/10.37989/gumussagbil.691612
  54. Koç, F., Alnıaçık, Ü. ve Çetin, O. (2017). Halkla ilişkiler öğrencilerinin mesleğe bakışı: birey-meslek uyumu açısından bir değerlendirme. Balkan ve Yakın Doğu Sosyal Bilimler Dergisi, 3(3), 1-7.
  55. Kristof‐Brown, A. L., Zimmerman, R. D. and Johnson, E. C. (2005). Consequences of ındıvıduals fıt at work: a meta‐analysis of person–job, person–organization, person–group, and person–supervisor fit. Personnel psychology, 58(2), 281-342. https://doi.org/10.1111/j.1744-6570.2005.00672.x
  56. Küçükkaya, G. (2006). İnsan kaynakları yönetiminde personel seçimi ve bir uygulama. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yönetim ve Çalışma Psikolojisi Anabilim Dalı, İstanbul.
  57. Kültür ve Turizm Bakanlığı (2024). Bakanlık belgeli ve bakanlığa başvurusu olan tesisler. https://www.ktb.gov.tr/genel/searchhotelgenel.aspx?lang=tr
  58. Le, T. T. and Le, P. B. (2023). High-involvement hrm practices stimulate incremental and radical innovation: the roles of knowledge sharing and market turbulence. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, (9)1, https://doi.org/10.1016/j.joitmc.2023.02.003.
  59. Li, X., Mai, Z., Yang, L. and Zhang, J. (2019). Human resource management practices emotional exhaustion, and organizational commitment – with the example of the hotel ındustry. Journal of China Tourism Research, 16(3), 472–486. https://doi.org/10.1080/19388160.2019.1664960
  60. Mercin, L. (2005). İnsan kaynakları yönetiminin eğitim kurumları açısından gerekliliği ve geliştirme etkinliği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4(14), 128-144.
  61. Oncer, A. Z. (2019). Örgütlerde yeşil insan kaynakları yönetimi uygulamaları: teorik bir inceleme. İş ve İnsan Dergisi, 6(2), 199-208. https://doi.org/10.18394/iid.552555
  62. Nalçacı İkiz, A. (2020). Turizm işletmelerinde cinsiyet ayrımcılığı ve kadın çalışanlar: yöneticilerinin konuya ilişkin tutum ve uygulamaları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (50), 373-396.
  63. Özdevecioğlu, M. ve Aktaş, A. (2007). Kariyer bağlılığı, mesleki bağlılık ve örgütsel bağlılığın yaşam tatmini üzerindeki etkisi: İş-aile çatışmasının rolü. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi (28), 1-20.
  64. Özkan, U. D., Ertuğral, S. M., Tekeli, H. N. ve Akova, O. (2019). Otel işletmelerinde çalışanların iş tatmini algılarının örgütsel bağlılıkları üzerindeki etkisi. International Journal of Entrepreneurship and Management Inquiries, 3(4), 146-164.
  65. Öztürk, A. T. (2010). İnsan kaynakları yönetiminde performansa dayalı ücret ve teşvik sistemi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2), 1-10.
  66. Öztürk, Y. ve Alkış, H. (2011). Konaklama işletmelerinde çalışanların iş tatmininin ölçülmesi üzerine bir araştırma. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 7(14), 437-460.
  67. Pehlevan Sarı, Ö., Ardıç, M., & Filiz, M. (2024). İnsan kaynakları yönetimi uygulamalarının örgütsel adalet algısına etkisi; banka çalışanları üzerinde bir araştırma. The Journal of International Scientific Researches, 9(1), 1-13. https://doi.org/10.23834/isrjournal.1349323
  68. Pelit, E. ve Şen, H. (2016). Turizm işletmelerinde hizmetiçi eğitim sorunları ve çözümünde insan kaynakları yönetimi biriminin rolü kavramsal bir değerlendirme. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, (43).
  69. Pelit, E., Güçer, E. ve Demirdağ, Ş. A. (2016). Kadın İşgörenlerin Karşılaştığı Sorunların İş Bırakma Eğilimlerine Etkisi: Otel İşletmelerinde Bir Araştırma. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Social Sciences Institute, 8(15), 43-65. https://doi.org/10.20875/sb.16565
  70. Pelit, E., Soybalı, H. H. ve Ak, S. (2017). Termal otel işletmelerinde personel bulma, seçme ve personeli işe yerleştirme sürecindeki uygulamalar ve sorunlar üzerine bir araştırma: Afyonkarahisar örneği. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(3), 53-73. https://doi.org/10.24010/soid.369910
  71. Pelit, E. ve Çetin, A. (2019). Turizm işletmelerinde insan kaynakları yönetimi işlevi olarak performans değerlendirme ve sorunlar: kavramsal bir değerlendirme. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 11(2), 165-203.
  72. Pelit, E. ve Çetin, A. (2020). Turizm işletmelerinde insan kaynakları yönetimi işlevi olarak insan kaynakları planlaması ve sorunlar üzerine bir değerlendirme. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(2), 1268-1287. https://doi.org/10.33206/mjss.546642
  73. Pelit, E. ve Çetin, A. (2022). İnsan kaynakları yönetimi işlevi olarak kariyer yönetimi ve sorunlar: turizm işletmeleri örneğinde teorik bir inceleme. Çalışma İlişkileri Dergisi, 13(2), 28-54.
  74. Qasimov, R. and Resulzade, S. (2018). Kariyer yönetim sürecinde karşılaşılan sorunlar: banka çalışanları üzerinde alan araştırması. Social Sciıences Studies Journal, 4(22), 3870-3879.
  75. Sağır, M. (2016). İşveren markası algısı: İnsan kaynakları faaliyetleri, çalışma ortamı ve tazminat-kazanç boyutları ile turizm fakültelerinde bir uygulama. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Social Sciences Institute, 8(14), 415-439. https://doi.org/10.20875/sb.20581
  76. Samğar Ş. ve Yıldız, S. (2023). İnsan kaynakları yönetiminde yönetici-çalışan ilişkileri: mantar yönetim üzerine yapılmış çalışmaların incelenmesi. B. Darıcı (Ed.), Sosyal, Beşeri ve İdari Bilimler Alanında Uluslararası Araştırmalar XXVI içinde (69-85ss.), Ankara: Eğitim Yayınevi.
  77. Seyhan, M. (2021). İç hizmet kalitesinin işgören performansı üzerindeki etkisinde kurumsal aidiyetin aracı rolü. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi (AKAD), 13(25), 413-428. https://doi.org/10.20990/kilisiibfakademik.963227
  78. Song, Z. and Chon, K. (2012). General self-efficacy's effect on career choice goals via vocational interests and person–job fit: a mediation model. International Journal of Hospitality Management, 31(3), 798-808. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2011.09.016
  79. Soysal, A. ve Kılınç, E. (2016). İşletmelerde stratejik insan kaynakları yönetimi sürecinde performans değerlendirme ve kariyer yönetimi uygulamaları. Sosyal Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16(31), 325-347. https://doi.org/10.30976/susead.302170
  80. Starks, G. L. (2007). The effect of person–job fit on the retention of top college graduates in federal agencies. Review of Public Personnel Administration, 27(1), 59-70. https://doi.org/10.1177/0734371X06291156
  81. Tabachnick, B. G. and Fidell, L. S. (2007). Using Multivariate Statistics (5th ed.). Pearson Education, Allyn ve Bacon, Inc
  82. Telli, S. G., Işıkay, T. ve Demir, C. (2022). Pazarlama yönetiminde insan faktörü: içsel pazarlama ve iç müşteriler. Uluslararası Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi, 4(6), 75-96.
  83. Tıkansak Karadayı, T. ve Coşgun, N. (2021). Betonun yaşam döngüsü sürecinde çevresel etkilerini azaltan yaklaşımlar. Sürdürülebilir Çevre Dergisi, 1(1), 1-6.
  84. Toker, B. ve Kalıpçı, M. B. (2020). İş-yaşam dengesinin yaşam doyumuna etkisinde işe gömülmüşlüğün aracılık rolü: Konaklama işletmelerinde bir uygulama. İşletme Araştırmaları Dergisi, 12(1), 888–901.
  85. Toker, B. ve Kalıpçı, M. B. (2023). Çalışanların iş-yaşam dengesinin yaşam doyumuna etkisi: otel işletmelerinde bir uygulama. Alanya Akademik Bakış, 7(1), 77-90. https://doi.org/10.29023/alanyaakademik.1052985
  86. Toksöz, D. ve Çapar, G. (2019). Birey-meslek uyumunun meslek seçimine etkisi: eğitim gezilerine katılan turist rehberi adayları üzerine bir araştırma. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(2), 257-278. https://dx.doi.org/10.32572/guntad.580413
  87. Tuna, A. A. ve Çelen, O. (2020). İşletmelerin insan kaynakları yönetimi uygulamaları üzerinde Covıd-19 pandemisinin etkileri. OPUS International Journal of Society Researches, 16(30), 2710-2759. https://doi.org/10.26466/opus.781324
  88. Uysal, Ş. (2015). Performans yönetimi sisteminin tanımı tarihçesi amaç ve temel unsurlarına genel bir bakış. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges), 5(2), 32-39. https://doi.org/10.17339/ejovoc.51537
  89. Üst-Can, Ç. ve Şen-Avcu, B. (2024). Aşçılık bölümü öğrencilerinin meslek uyumu ve kariyer planlamaları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Turizm Ekonomi ve İşletme Araştırmaları Dergisi, 6(1), 33-52.
  90. Vogel, R. M. and Feldman, D. C. (2009). Integrating the levels of person - environment fit: the roles of vocational fit and group fit. Journal of Vocational Behavior, 75(1), 68-81. https://doi.org/10.1016/j.jvb.2009.03.007.
  91. Yahya, K. K. and Tan, F. Y. (2015). Enhancing career commitment: the influence of human resource management practices. International Journal of Business and Society, 16(2), 237-246. http://dx.doi.org/10.33736/ijbs.566.2015
  92. Yaylı, A. ve Temiraliyeva, K. (2006). Otel işletmelerinde işe alıştırma eğitiminin işgören performansına etkisi üzerine Kazakistan’da bir uygulama. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, (1), 96-120.
  93. Yazar, F. F. (2021). Uluslararası işletmelerde iş değerleme ve ücret yönetimi uygulamaları. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (39), 130-153.
  94. Yılmaz, P. (2016). Sosyal medyanın insan kaynakları yönetiminde işe alım süreci üzerindeki etkisi. Anadolu Bil Meslek Yüksekokulu Dergisi, (41), 35-50.
  95. Yılmaz, A. ve Tanrıverdi, H. (2017). Aşçıların meslek uyumu ve meslek algısı düzeyleri üzerine bir araştırma. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(2), 621-639.
  96. Yılmaz, T. ve Güngör, D. (2018). Konaklama işletmelerinde insan kaynakları yönetimi genel görünüm, sorunlar ve çözümler üzerine nitel bir araştırma. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 10(2), 145-161.
  97. Zhu, D., Kim, P. B., Milne, S. and Park, I. J. (2024). How does the career commitment of hospitality employees change across career stages? a multilevel investigation into occupational self-efficacy and family support. International Journal of Hospitality Management, 120, https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2024.103748.