AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, combined administration of BUT and DEX was associated with attenuation of CRD-induced myocardial injury in mice more effectively than either agent alone, suggesting a modulatory effect on apoptotic and inflammatory processes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Circadian rhythm disruption (CRD) is a significant stressor linked to cardiac pathology, but its histopathological features and molecular drivers are not fully understood. This study aimed to characterize CRD-induced myocardial lesions in mice and evaluate the protective effects of butafosfan (BUT) and dexpanthenol (DEX), alone and combined, using histopathological and immunohistochemical analyses. Male C57BL/6 mice were subjected to irregular light–dark cycles for 19 days and divided into five groups: control, CRD, CRD+BUT (200 mg/kg/day, s.c.), CRD+DEX (1000 mg/kg/day, i.p.), and CRD+BUT+DEX. Cardiac tissues were assessed for histopathological changes and immunohistochemical immunoreactivity of Bax, Bcl-2, and TNF-α. Lesions and staining were scored semi-quantitatively. CRD was associated with severe myocardial damage, including hyperaemia, haemorrhage, inflammation, and degeneration, along with increased Bax and TNF-α immunoreactivity and decreased Bcl-2 immunoreactivity. BUT or DEX monotherapy partially ameliorated these changes. The combined BUT+DEX treatment was associated with the most pronounced improvement, with myocardial architecture appearing largely preserved and an improvement in immunoreactivity patterns of apoptotic and inflammatory markers. In conclusion, combined administration of BUT and DEX was associated with attenuation of CRD-induced myocardial injury in mice more effectively than either agent alone, suggesting a modulatory effect on apoptotic and inflammatory processes.
Özet
Sirkadiyen ritim bozulması (SRB), kardiyak patolojiyle bağlantılı önemli bir stres faktörüdür, ancak histopatolojik özellikleri ve moleküler tetikleyicileri tam olarak anlaşılamamıştır. Bu çalışma, farelerde SRB'nin indüklediği miyokardiyal lezyonları karakterize etmeyi ve butafosfan (BUT) ile deksapantenolün (DEX) tek başına ve kombinasyon halinde koruyucu etkilerini histopatolojik ve immünohistokimyasal analizlerle değerlendirmeyi amaçlamıştır. Erkek C57BL/6 fareler, 19 gün boyunca düzensiz aydınlık-karanlık döngülerine maruz bırakıldı ve beş gruba ayrıldı: kontrol, SRB, SRB+BUT (200 mg/kg/gün, s.c.), SRB+DEX (1000 mg/kg/gün, i.p.) ve SRB+BUT+DEX. Kalp dokuları histopatolojik değişiklikler ve Bax, Bcl-2 ile TNF- α'nın immünohistokimyasal immünreaktivitesi açısından değerlendirildi. Lezyonlar ve boyanma yarı-kantitatif olarak skorlandı. SRB grubunda, hiperemi, kanama, enflamasyon ve dejenerasyon içeren şiddetli miyokardiyal hasar ile ilişkili olarak, Bax ve TNF-α immünreaktivitesinde artış, Bcl-2 immünreaktivitesinde azalma gözlendi. BUT veya DEX monoterapisi bu değişiklikleri kısmen iyileştirdi. Kombine BUT+DEX tedavisi ise en belirgin iyileşme ile ilişkili bulunmuş, miyokardiyal mimarinin büyük ölçüde korunduğu ve apoptotik ile inflamatuar belirteçlerin immünreaktivite paternlerinde iyileşme gözlendiği belirlenmiştir. Sonuç olarak, butafosfan ve deksapantenolün birlikte uygulanması, farelerde SRB kaynaklı miyokardiyal hasarın azalması ile ilişkili bulunmuş olup, bu etkinin apoptotik ve enflamatuar süreçler üzerinde modülatör bir etki düşündürdüğü değerlendirilmiştir. Bu kombinasyon, sirkadiyen ritim bozulmasıyla ilişkili kardiyak patolojiye karşı potansiyel bir farmakolojik yaklaşım olarak değerlendirilebilir.