Journals / Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2011 / Cilt: 13 - Sayı: 23

Fiqh and School of al-Awzai

EVZÂÎ VE FIKHÎ MEZHEBİ

Pages
1–33
Publication Date
2011-06-15
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

A comparison between these ancient madhabs and the surviving madhabs will shed light on the history of fiqh and give us an opportunity to benefit from the rich fiqh treasure of solving new problems.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:II/VIII. century is an important era for the formation of fiqh madhabs (schools).
📊
Key Findings & Data:Many fiqh scholars from this century have been followed throughout the later centuries where they were regarded as madhab founders or imams.
💡
Conclusion & Impact:A comparison between these ancient madhabs and the surviving madhabs will shed light on the history of fiqh and give us an opportunity to benefit from the rich fiqh treasure of solving new problems.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Evzâî · İslam Hukuku · Fıkıh

Abstract

II/VIII. century is an important era for the formation of fiqh madhabs (schools). Many fiqh scholars from this century have been followed throughout the later centuries where they were regarded as madhab founders or imams. Some of these madhabs have survived to the present day, but some of them have disappeared over time. The madhab of Abd al-Rahman al-Awzai is one of these madhabs which have disappeared after existing in Syria and other parts of Islamic world for a long time. There are scientific, social and political reasons behind the formation, spread, weakening and disappearence of madhabs. A comparison between these ancient madhabs and the surviving madhabs will shed light on the history of fiqh and give us an opportunity to benefit from the rich fiqh treasure of solving new problems.

Özet

II./VIII. yüzyıl fıkhın bağımsız bir ilim dalı haline gelmesi ve mezheplerin oluşması bakımından önemli bir zaman dilimidir. Bu yüzyılda yaşayan birçok fakih kendilerinden sonra yüzyıllar boyunca takip edilen mezhep imamları olarak görülmüştür. Bu mezheplerin bir kısmı günümüze kadar yaşayarak gelmişse de bunların bir kısmı zamanla birlikte yok olmuş ve tabileri kalmamış-tır. Şam bölgesinde uzunca bir zaman yaşadıktan sonra tabisi kalmayan Evzaî mezhebi de bu mezheplerden biridir. Mezheplerin oluşumu, yayılması ve zayıflayıp yok olmasının ardında birtakım ilmî, sosyal ve siyasî sebepler bulunmaktadır. Söz konusu mezheplerin usûl ve fürûa dair görüşlerinin tespiti ve yaşayan mezheplerle mukayesesi fıkıh tarihinin karanlık kalan noktalarına ışık tutacak ve yeni problemler karşısında fıkhın zengin birikiminden faydalanmaya kapı arala-yacaktır.

🔖

Cite This Article

BOYNUKALIN, E. (2011). Fiqh and School of al-Awzai. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 23, 1–33. https://ajindex.com/articles/138682

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. Attâr, Hasan b. Muhammed, Hâşiye alâ Şerhi Cem'i'l-cevâmi', Beyrut: Dârü'l-kütübi'l- ilmiyye, ts. Aydın, Nevzat, İmâm-ı Evzaî ve Sünenindeki Metodu, (Yayımlanmamış Yüksek lisans tezi), Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2001. Bağdâdî, Abdülkâhir, el-Fark beyne'l-firak, Beyrut: Dârü'l-âfâki'l-cedîde, 1977. Bedrân, Abdülkâdir, Medhal ilâ mezhebi'l-imâm Ahmed b. Hanbel, nşr. Abdullah b. Abdülmuhsin et-Türkî, Beyrut: Müessesetü'r-risâle, 1405/1985. Belâzürî, Ahmed b. Yahya, Fütûhu'l-büldân, nşr. Rıdvân Muhammed Rıdvân, Beyrut: Dârü'l-kütübi'l-ilmiyye, 1403. Beyhakî, Ahmed b. Hüseyin, es-Sünenü'l-kübrâ, nşr. M. Abdülkâdir Atâ, Mekke: Mektebetü dâri'l-Bâz, 1414/1994. Biltâcî, Muhammed, Menâhicü't-teşrîi'l-İslâmî fi'l-karni's-sânî el-hicrî, Riyad: Câmiatü'l- İmam Muhammed b. Suûd el-İslâmiyye, 1397/1977. Buhârî, Muhammed b. İsmail, el-Câmiü’s-sahîh, İstanbul: Çağrı Yayınları, 1992. ―――, et-Târîhü'l-kebîr, Beyrut: Dârü'l-kütübi'l-ilmiyye, ts. Buhûtî, Mansûr b. Yunus, er-Ravzu'l-mürbi', İbn Kâsim, Hâşiye içinde, *yayım yeri ve tarihi yok]. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Ali, Ahkâmü'l-Kur'ân, nşr. M. es-Sâdık Kamhâvî, Kahire: Dârü'l-Mushaf, ts.; ―――, Muhtasaru İhtilâfi'l-ulemâ', nşr. Abdullah Nezîr Ahmed, Beyrut: Dârü'l-beşâir el-İslâmiyye, 1417. Cevherî, Muhammed b. Hasan, Nevâdirü'l-fukahâ', nşr. M. Fadl Abdülaziz el-Murâd, Dımaşk-Beyrut: Dârü'l-kalem-ed-Dârüş-Şâmiyye, 1414/1993.
  2. Conrad, Gerhard, Die Qudat Dimasq und der Madhab al-Auzai, Beyrut: Franz Steiner Verlag, 1994. Abdüssettâr eş-Şeyh, el-İmâmü'l-Evzâî şeyhü'l-İslâm ve âlimü ehli'ş-Şâm, Dımaşk: Dârü'l-kalem, 1427/2006. Cübûrî, Abdullah Muhammed, Fıkhü'l-İmâmi'l-Evzâî, Bağdat: Matbaatü'l-İrşâd, 1397/1977. ―――, el-İmâmü'l-Evzâî hayâtühû ve ârâuhû ve asruh, Bağdat: Dârü'r-risâle, 1400/1980. Dârekutnî, Ali b. Ömer, es-Sünen, nşr. Abdullah Hâşim Yemânî el-Medenî, Kahire: Dârü'l-mehâsin, 1386/1966. Ebû Ceyb, Sa'dî, el-Kâmûsü'l-fıkhî lugaten ve'stılâhan, Dımaşk: Dârü'l-fikr, 1402/1982. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî, Risâletü Ebî Dâvûd ilâ ehli Mekke fî vasfi Sünenih, nşr. Muhammed b. Lütfî es-Sabbâğ, Beyrut: el-Mektebü’l-İslâmî, 1984. Ebû Nuaym, Ahmed b. Abdullah, Hilyetü'l-evliyâ, Beyrut: Dârü'l-kitâbi'l-Arabî, 1405. Ebû Ubeyd, el-Kâsım b. Sellâm, el-Emvâl, nşr. M. Halîl Herrâs, Beyrut: Dârü'l-fikr, 1408/1988. Ebû Yûsuf, Yakub b. İbrahim, er-Red alâ Siyeri'l-Evzâî, nşr. Ebü'l-Vefâ el-Efgânî, Haydarabad: Lecnetü ihyâi'l-meârifi'n-Nu'mâniyye, 1357. Ebû Zür'a ed-Dımaşkî, Abdurrahman b. Amr