Journals / Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 /

Relationship between School Principals’ Toxic Leadership Behaviors and Teachers’ Organizational Silence

Okul Müdürlerinin Toksik Liderlik Davranışları ile Öğretmenlerin Örgütsel Sessizliği Arasındaki İlişki

Pages
41–58
Publication Date
2019-09-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Teacher perceptions concerning toxic leadership behaviors of their school administrators are significant predictors of their organizational silence.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The perception level of high school and secondary school teachers concerning toxic leadership behaviors of school administrators and their organizational silence behaviors and the effect of toxic leadership behaviors of school administrators on teachers’ organizational silence was examined in this study.
📊
Key Findings & Data:The Toxic Leadership and Organizational Silence scales were conducted on 411 teachers working in ten high schools and eight secondary schools in the province of Elazığ and which were selected through the cluster sampling method.
💡
Conclusion & Impact:Teacher perceptions concerning toxic leadership behaviors of their school administrators are significant predictors of their organizational silence.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:toksik · toksik lider · örgütsel sessizlik

Abstract

The perception level of high school and secondary school teachers concerning toxic leadership behaviors of school administrators and their organizational silence behaviors and the effect of toxic leadership behaviors of school administrators on teachers’ organizational silence was examined in this study. The study was carried out through the relational screening model. The Toxic Leadership and Organizational Silence scales were conducted on 411 teachers working in ten high schools and eight secondary schools in the province of Elazığ and which were selected through the cluster sampling method. A regression analysis along with the average and standard deviation values were used in analyzing the study data. Perception levels of teachers concerning the toxic leadership behaviors of their school administrators were observed to be at a low level; perception levels concerning their own organizational silence behaviors were observed to be at a moderate level. Teacher perceptions concerning toxic leadership behaviors of their school administrators are significant predictors of their organizational silence.

Özet

Bu çalışmada, ortaokul ve lise öğretmenlerinin okul müdürlerinin toksik liderlik davranışları ile kendi örgütsel sessizliklerine yönelik algılarının düzeyi; müdürlerin toksik liderlik davranışlarının öğretmenlerin örgütsel sessizlikleri üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Araştırma kapsamında Elazığ merkez ilçede bulunan sekiz ortaokul ve on lisede görev yapan 411 öğretmene, toksik liderlik ve örgütsel sessizlik ölçekleri uygulanmıştır. Araştırma verilerinin analizinde ortalama ve standart sapmanın yanı sıra regresyon analizi uygulanmıştır. Öğretmenlerin beraber çalıştıkları okul müdürlerinin toksik liderlik davranışlarına yönelik algıları düşük düzeyde; kendi örgütsel sessizlik algıları da orta düzeyde bulunmuştur. Okul müdürlerinin toksik liderlik davranışlarına yönelik algılar öğretmenlerin örgütsel sessizliklerinin anlamlı bir yordayıcısıdır.

🔖

Cite This Article

DEMİRTAŞ, Z., KÜÇÜK, Ö. (2019). Relationship between School Principals’ Toxic Leadership Behaviors and Teachers’ Organizational Silence. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41–58. https://ajindex.com/articles/138099

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Appelbaum SH. ve Roy- Girard, D. (2007). Toxins in the workplace: Affect on organizations and employees. Corporate governance: The International Journal of Business in Society, 7(1), 17-28.
  2. Arlı, D. (2013). İlkokul müdürlerinin örgütsel sessizlik ile ilgili görüşleri. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 69-84.
  3. Bildik, B. (2009). Liderlik tarzları, örgütsel sessizlik ve örgütsel bağlılık ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Gebze. Bowling, NA. ve Michel, JS. (2011). Why do you treat me badly? The role of attributions regarding the cause of abuse in subordinates' responses to abusive supervision. Work & Stress, 25(4), 309-320. https://doi.org/10.1080/02678373.2011.634281
  4. Cemaloğlu, N. (2007). Okul yöneticilerinin liderlik stillerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 73-114.
  5. Crockett, D. (2013). Teacher Silence in South Carolina Public Schools. Doctoral dissertation, University of South Carolina, Columbia, USA. Çelebi, N., Güner, H., ve Yıldız, V. (2015). Toksik liderlik ölçeğinin geliştirilmesi. Developing toxic leadership scale. Bartin Üniversitesi Egitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 249-268.
  6. Çelik, V. (2012).
  7. Eğitimsel Liderlik. Ankara,
  8. Pegem A Yayıncılık. Çoğaltay, N., Karadağ, E. ve Öztekin, Ö. (2014). Okul müdürlerinin dönüşümcü liderlik davranışlarının öğretmenlerin örgütsel bağlılığına etkisi: Bir meta-analiz çalışması. Kuram ve Uygulamada Egitim Yönetimi Dergisi, 20(4), 483-500.
  9. Daşcı, E. (2014). İlköğretim kurumu yöneticilerinin liderlik tarzları ile öğretmenlerin yaşadıkları yıldırma (mobbıng) ve örgütsel sessizlik davranışları arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi,
  10. Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  11. Dobbs, JM. (2014). The Relationship Between Perceived Toxic Leadership Styles, Leader Effectiveness, and Organizational Cynicism. Doctoral Dissertation, University of San Diego, San Diego, USA. Dunn, MW., Dastoor, B. ve Sims, RL. (2012). Transformational leadership and organizational commitment: A cross-cultural perspective. Journal of Multidisciplinary Research, 4(1), 45-59.
  12. Dyck, D. (2001). The toxic workplace. Benefits Canada, 25(3), 52-57.
  13. Eğinli, AT. ve Bitirim, S. (2008). Kurumsal başarının önündeki engel: Zehirli (toksik) iletişim. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 5(3), 124-140.
  14. Fujio, M. (2004). Silence during intercultural communication: A case study. Corporate communications: An International Journal, 9(4), 331-339.