AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAssessing and addressing variables such as sleep quality and physical activity in early interventions may contribute to improved developmental and emotional outcomes in preschool-aged children.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: This study aimed to investigate the associations between disruptive behaviors associated with attention-deficit/hyperactivity disorder and anxiety symptoms and various psychosocial factors-including family functioning, sleep patterns, physical activity, and screen time-in preschool children. Material and Methods: A cross-sectional study was conducted between March and May 2025 in a preschool located in Zonguldak, Türkiye. The study sample included 84 children aged 3-6 years. Data were collected using the Sociodemographic Form, Ercan Preschool Disruptive Behavior Scale, Family Assessment Device (FAD), Children’s Sleep Habits Questionnaire, and Preschool Anxiety Scale. Statistical analyses were conducted using SPSS 29.0. Results: Male children exhibited significantly higher levels of social and generalized anxiety compared to females (p<0.05). Children with divorced parents had elevated separation anxiety scores (p<0.05), and those whose mothers had a psychiatric history demonstrated significantly higher total anxiety and physical injury fear scores (p<0.05). Lower physical activity levels were associated with higher generalized anxiety scores (p<0.05). Screen time was positively correlated with bedtime resistance; however, it was not significantly associated with anxiety symptoms. Conclusion: These findings suggest that early childhood psychopathology may be associated with a range of modifiable psychosocial and environmental factors. Assessing and addressing variables such as sleep quality and physical activity in early interventions may contribute to improved developmental and emotional outcomes in preschool-aged children.
Özet
Amaç: Bu araştırmanın amacı, okul öncesi çocuklarda dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu ile ilişkili yıkıcı davranışlar ve anksiyete bozukluğu belirtilerinin; aile işlevselliği, uyku düzeni, fiziksel aktivite ve ekran süresi gibi psikososyal faktörlerle ilişkisini incelemektir. Gereç ve Yöntemler: Mart-Mayıs 2025 tarihleri arasında Zonguldak il merkezinde yer alan bir anaokulunda yürütülen kesitsel çalışmaya, 3-6 yaş aralığında 84 çocuk ve ebeveynleri katılmıştır. Veriler, sosyodemografik formun yanı sıra Ercan Okul Öncesi Yıkıcı Davranış Bozuklukları Ölçeği, Aile Değerlendirme Ölçeği, Çocuk Uyku Alışkanlıkları Anketi ve Okul Öncesi Çocuklarda Anksiyete Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. İstatistiksel analizler SPSS 29.0 programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Erkek çocuklarda sosyal ve yaygın anksiyete düzeylerinin kız çocuklara kıyasla daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Boşanmış ebeveynlere sahip çocukların ayrılık anksiyetesi puanları anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p<0,05). Annesinde psikiyatrik hastalık öyküsü bulunan çocuklarda hem toplam anksiyete düzeyi hem de fiziksel yaralanma korkusu puanları anlamlı şekilde daha yüksek saptanmıştır (p<0,05). Fiziksel aktivite düzeyi düşük olan çocukların yaygın anksiyete puanları anlamlı şekilde daha yüksek bulunmuştur (p<0,05). Artan ekran süresi, yatma zamanı direnci ile pozitif yönde ilişkili bulunmuş; ekran süresi ile anksiyete belirtileri arasında ise anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Sonuç: Bulgular, okul öncesi dönemde görülen psikiyatrik belirtilerin bireysel etmenlerin yanı sıra ailevi, çevresel ve yaşam tarzı değişkenleriyle ilişkili olabileceğine işaret etmektedir. Özellikle uyku kalitesi ve fiziksel aktivite düzeyi gibi modifiye edilebilir değişkenlerin erken dönemde değerlendirilmesi ve müdahale planlarına dahil edilmesi önerilmektedir.