Journals / Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2021 / Cilt: 50 - Sayı: 1

Examination of the Trust and Self Efficacy Levels in the Romantic Relations of Married Individuals Who Were Exposed to Physical, Sexual and Emotional Abuse in Childhood

Çocukluk Döneminde Fiziksel, Cinsel ve Duygusal İstismara Uğrayan Evli Bireylerin Romantik İlişkilerindeki Güven ve Öz Yetkinlik Düzeylerinin İncelenmesi

Pages
180–216
Publication Date
2021-04-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results of the research are discussed in the light of relevant literature and some suggestions are presented.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In the study, it was examined whether physical, sexual and emotional abuse in the childhood, gender, duration of marriage and marriage style significantly predicted the trust and self-efficacy levels of married individuals in their romantic relationships.
📊
Key Findings & Data:A total of 531 married individuals, took part in the research.
💡
Conclusion & Impact:The results of the research are discussed in the light of relevant literature and some suggestions are presented.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:PhysicalAbuse · SexualAbuse · EmotionalAbuse

Abstract

In the study, it was examined whether physical, sexual and emotional abuse in the childhood, gender, duration of marriage and marriage style significantly predicted the trust and self-efficacy levels of married individuals in their romantic relationships. A total of 531 married individuals, took part in the research. In the study, "Childhood Trauma Questionnaire", "Dyadic Trust Scale" and "Self-Efficacy Scale in Spouse" and "Personal Information Form" were used. Linear Regression analysis was used to analyze the data. The research findings demonstrate that physical, sexual and emotional abuse in childhood are significant predictors of the trust levels of married individuals in their romantic relationships. On the other hand, exposure to physical and emotional abuse in childhood significantly predict the self-efficacy levels of married individuals in romantic relationships, while sexual abuse in childhood does not. The results of the research are discussed in the light of relevant literature and some suggestions are presented.

Özet

Araştırmada, çocukluk döneminde fiziksel, cinsel ve duygusal istismara uğramanın, cinsiyetin, evlilik süresinin ve evlilik şeklinin evli bireylerin romantik ilişkilerindeki güven ve öz yetkinlik düzeylerini anlamlı olarak yordayıp yordamadığı incelenmiştir. Araştırmaya, 531 evli birey katılmıştır. Araştırmada, “Çocukluk Örselenme Yaşantıları Ölçeği”, “İkili İlişkilerde Güven Ölçeği” ve “Eşle İlişkide Öz Yetkinlik Ölçeği” ve “Kişisel Bilgi Formu” kullanılmıştır. Verilerin çözümlenmesinde doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda çocukluk döneminde fiziksel, cinsel ve duygusal istismara uğramanın evli bireylerin romantik ilişkilerindeki güven düzeylerinin anlamlı yordayıcıları olduğu bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda, çocukluk döneminde fiziksel ve duygusal istismara uğramanın evli bireylerin romantik ilişkilerindeki öz yetkinlik düzeylerinin anlamlı yordayıcıları olduğu bulunmuştur. Ancak, çocukluk döneminde cinsel istismara uğramanın evli bireylerin romantik ilişkilerindeki öz yetkinlik düzeylerinin anlamlı bir yordayıcısı olmadığı bulunmuştur. Araştırmanın bulguları, ilgili literatür ışığında tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

KARA, E., YÜKSEL-SAHİN, F. (2021). Examination of the Trust and Self Efficacy Levels in the Romantic Relations of Married Individuals Who Were Exposed to Physical, Sexual and Emotional Abuse in Childhood. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 50 - Sayı: 1, 180–216. https://ajindex.com/articles/137218

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akbaş, T. (2001). Kız ve erkek çocuklarda cinsel istismar. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(7), 58–75.
  2. Aslan, H. & Alparslan, N. (1999). The validity, reliability and factor structure of the childhood trauma questionnaire among a group of university students. Turkish Journal of Psychiatry. 10(4), 275–285.
  3. Asif, A. & Saim, St. (2018). Trust and Marital Satisfaction among Single and Dual Career Couples. https://medcraveebooks.com/view/Trust-and-Marital-Satisfaction-among-Single-and-Dual-CareerCouples.pdf (Mayıs 9, 2020).
  4. Aydın, O. & İşmen, E. (2003). 18-25 yaş grubu erkeklerde çocukluk çağı örselenme yaşantısının incelenmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi. 18, 7-20.
  5. Bartholomew, K. & Horowitz, L. (1991). Attachment styles among young adults: A test of four-category model. Journal of Personality and Social Psychology. 61(2), 226-244.
  6. Baş, E. & Cengiz, E. (2018). Üniversite öğrencilerinin evlilik ve aileyi anlamlandırma biçimleri: Karadeniz teknik üniversitesi örneği. İmgelem. 2, 1-23.
  7. Beştepe, E., Erbek, E., Saatçioğlu, Ö., Özmen, H. A., & Eradamlar, N. (2010). Psikiyatrik yardım talebi olan, olmayan ve boşanma aşamasındaki çiftler arasında cinsiyet yönünden uyum, problem çözme becerisi, boyun eğici davranış ve öfke tutumunun karşılaştırılması. Nöropsikiyatri Arşivi, 47(1), 15-22.
  8. Bowlby, J. (2003). Attachmentandloss: Attachment. New York: Basic Books. Brown, D. (2001). The relationship between attachment styles, ınterpersonal trust, and the marital attitudes of college studentshttps://scholarship.shu.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=2668&context=dissertations (Mayıs 9, 2020).
  9. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470-483.
  10. Canel, A. N. (2007). Ailede problem çözme, evlilik doyumu ve örnek bir grup çalışmasının sınanması, Doktora tezi, Marmara Üniversitesi,
  11. İstanbul.
  12. Cihan Güngör, H. (2007). Evlilik doyumunu açıklamaya yönelik bir model geliştirme. Doktora tezi, Gazi Üniversitesi,
  13. Ankara.
  14. Cihan Güngör, H. & Özbay, Y. (2008). Evlilikte öz yetkinlik ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi.3(29), 79-93.
  15. Covey, S. R. & Merill, R. R. (2016). Güven her şeyi değiştiren tek şey. (Çulpan, Çev.). İstanbul:
  16. Varlık Yayınları.
  17. Çavlin-Bozbeyoğlu, A. (2009). Türkiye’de ensest sorununu anlamak. Özet rapor. Nüfusbilim Derneği ve Birleşmiş Milletler Nüfus Fonu. Çetinkaya, E., Kemer, G., Bulgan,