SavedAdd your journal

Journals / Güvenlik Bilimleri Dergisi / 2015 / Cilt: 4 - Sayı: 1

ANALYZING THE RELATIONSHIP BETWEEN PATROLS AND CRIME IN TURKEY: THE CASE OF GÖLBAŞI

TÜRKİYE’DE DEVRİYE HİZMETLERİ İLE SUÇ İLİŞKİSİNİN İNCELENMESİ: GÖLBAŞI ÖRNEĞİ

Cengiz YAVAŞ
Pages
21–53
Publication Date
2016-06-12
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

According to the service type and the way they are implemented, patrols in Gölbaşı district were benefited from in order to test the relationship between crime rates and patrols

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Since the beginnings of modern police, patrols are one of the most important and common operational methods used by law enforcement.
📊
Key Findings & Data:Mostly based on deterrence, patrol effectiveness has been subjected to experimental research since the 1970’s in western academic world..
💡
Conclusion & Impact:According to the service type and the way they are implemented, patrols in Gölbaşı district were benefited from in order to test the relationship between crime rates and patrols
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Yaya Devriye · Araçlı Devriye · Suç

Abstract

Since the beginnings of modern police, patrols are one of the most important and common operational methods used by law enforcement. Diversifying as mobile patrols, car patrols etc. parallel to technological and organizational development, patrols have two untested assumptions making them so popular and common. One of these assumptions is that uniform police officers’ visibility on the patrol beat would deter offenders from committing crimes and the other one is the omnipresence of the patrol officers would likely encounter and intervene in crimes. Mostly based on deterrence, patrol effectiveness has been subjected to experimental research since the 1970’s in western academic world.. Empirical studies on patrols and their relationship with crimes in Turkey are rare. First objective of this research is to reveal the relationship (if any) between patrols and crime rates, secondly to provide empirical data to help implement more effective and suitable crime prevention methods. According to the service type and the way they are implemented, patrols in Gölbaşı district were benefited from in order to test the relationship between crime rates and patrols

Özet

Devriyeler modern kolluğun doğuşundan itibaren kolluğun kullandığı en önemli ve en yaygın yöntemlerden biridir. Teknolojik gelişime paralel, araçlı, motosikletli vb. gibi adlar alan devriyeler, en sık ve yaygın yöntem olma özelliğini iki temel varsayımdan almaktadır. Bu varsayımın ilki; üniformalı kolluk görevlisinin görünürlüğünün kişileri suç işlemekten alıkoyacağı ve ikincisi ise kolluk personelinin kendisine tahsis edilen alanda hareket etmek suretiyle suçlara müdahale etme olasılığını artıracağıdır. Caydırıcılık yolu ile suç önleme anlayışından hareket eden devriyelerin etkinliği Batı literatüründe 70’li yıllardan itibaren görgül (ampirik) nitelikteki araştırmalara konu olmaya başlamıştır. Türkiye’de devriyeler ile suç oranları arasındaki ilişkiyi inceleyen az sayıda görgül (ampirik) çalışmaya rastlanmaktadır. Bu araştırmanın ilk amacı devriyeler ve suç ilişkisi arasındaki bağı (varsa) ortaya koymak, ikinci amacı ise suç önleme çalışmalarına bilimsel nitelikli veri sağlayarak daha etkin ve verimli suç önleme metodlarının uygulanmasına yardımcı olmaktır. Gerek hizmet cinsine göre gerekse gerçekleştirilme şekillerine göre Gölbaşı bölgesinde icra edilen devriyeler ile aynı bölgenin suç oranları araştırmada ilişkinin varlığını/yokluğunu test etmek amacıyla kullanılmıştır

🔖

Cite This Article

YAVAŞ, C. (2016). ANALYZING THE RELATIONSHIP BETWEEN PATROLS AND CRIME IN TURKEY: THE CASE OF GÖLBAŞI. Güvenlik Bilimleri Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 21–53. https://ajindex.com/articles/13700

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Albanese, J. S. (2005). Criminal Justice (3rd ed.). Boston: Pearson Allyn & Bacon. Aydın, A. H. (2014). Suç Önlemenin Önemi ve Etkisi. KMÜ Sosyal ve Ekonomı̇k Araştırmalar Dergı̇sਟ, 16(Özel Sayı 1), 82-84.
  2. Bayley, D. H. (2006). Gelecek için Polis. (F. ERASLAN, Çev.) Ankara: Emniyet Genel Müdürlüğü Yayınları. Beat Policing: A Case Study. (1995). Criminal Justice Reseach Paper Series, 2(1). Becceria, C. (2004). Suçlar ve Cezalar Hakkında. (S. Selçuk, Çev.) Ankara:
  3. İmge Kitabevi.
  4. Bernett, T. (1991). The Effectiveness of a Police-Initiated Fear-Reducing Strategy. British Journal of Criminology, 31(1), 1-14.
  5. Beşe, E. (2006). "Kırık Pencereler" Teorisi Bağlamında Kentsel Yaşamda Suç ve Güvenlik. Polis Bilimleri Dergisi, 8(1), 1-24.
  6. Caldwell, R. G., & Nardini, W. (1977). Foundations of Law Enforcement and Criminal Justice. Indianapolis: Bobbs – Merrill Educational Publishing. Charon, J. M. (1989). Sociology: A Conceptual Approach (2nd b.). Massachusetts: Allyn and Bacon. Clarke, R. V. (2002). Thefts of and From Cars in Parking Facilities, Problem-Oriented Guides for Police Response Guide Series No.10. Washington DC: U.S. Department of Justice, Office of Community Oriented Policing Services. Clarke, R. V., & Eck, J. E. (2005). Crime Analysis for Problem Solvers in 60 Small Steps. Washington DC: U.S. Department of Justice, Office of Community Oriented Policing Services. Crawford, A., Lister, S., Blackburn, S., & Shepherd, P. (2004). Patrolling with a Purpose: An Evaluation of Police Community Support Officers in Leeds and Bradford City Centres. Leeds: Centre for Criminal Justice Studies, University of Leeds. Delice, M. (2011). How The Routine Activity Theory can Help Police Understand and Prevent Burglary? Polis Bilimleri Dergisi, 13(1), 137-154.
  7. Demirbaş, T. (2005). Kriminoloji (2'nci b.). Ankara:
  8. Seçkin Yayıncılık. Dönmezer, S. (1994). Kriminoloji (8'inci b.). İstanbul:
  9. Beta Basın Yayın Dağıtım. Geleri, A. (2002). Önleyici Polis Hizmetleri. Ankara:
  10. Grafik Tasarım-Baskı.
  11. Geleri, A. (2010). Şehirlerde Suç Önleme Politikalarının Geliştirilmesi. Polis Bilimleri Dergisi, 12(3), 23-39.
  12. Gibbons, D. C. (1992). Talking about Crime: Observations and the Prospects for Casual Theory in the Criminology. Criminal Justice Research Bulletin, VII(6), 1-10.
  13. Giritli, İ., Bilgen, P., & Akgüner, T. (2001). İdare Hukuku. İstanbul:
  14. Der Yayınları.
  15. Gözler, K. (2003). İdare Hukuku. Bursa: Ekin Kitapevi. Gözübüyük, A. Ş., & Tan, T. (2004). İdare Hukuku. Ankara:
  16. Turhan Kitapevi. Greene, J.