Journals / Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 3

The Perception Of Students Of The Anadolu University About the “City Councils”

Anadolu Üniversitesi Öğrencilerinin Kent Konseyi Algısı

Duru Şahyar Akdemir(ANADOLU ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-2374-9770
Pages
41–49
Publication Date
2019-06-24
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

By the way, city councils in this framework will be able to self-criticize whether they fulfill their duties.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The sixth article of the Law No. 5393 describes the duties of city councils.
📊
Key Findings & Data:One of these duties was stated as "to increase the activities of children, young people, women and the disabled in social life and make them to take an active role in local decision-making mechanisms".
💡
Conclusion & Impact:By the way, city councils in this framework will be able to self-criticize whether they fulfill their duties.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Katılım · algı · kamu yönetimi

Abstract

The sixth article of the Law No. 5393 describes the duties of city councils. One of these duties was stated as "to increase the activities of children, young people, women and the disabled in social life and make them to take an active role in local decision-making mechanisms". However, young people's participation in the decision-making process through local participation mechanisms is very low. One of the reason for this is that young people do not have information about how to participate in local decision-making processes. This study covers the results of the field work carried out in order to determine the knowledge, perception and attitudes of Anadolu University students towards city councils. Within the scope of the research a survey was conducted with 1005 people. The survey results are important for determining the perceptions of young people towards city councils. By the way, city councils in this framework will be able to self-criticize whether they fulfill their duties.

Özet

5393 sayılı “Belediye Kanunu” ile kurulan kent konseyleri yönetmeliğinin altıncı maddesi kent konseylerinin görevlerini tanımlamaktadır. Bu görevlerden bir tanesinin de “çocukların, gençlerin, kadınların ve engellilerin toplumsal yaşamdaki etkinliklerini arttırmak ve yerel karar alma mekanizmalarında aktif rol almalarını sağlamak” olduğu belirtilmiştir. Ancak gençlerin kent konseyi gibi yerel katılım mekanizmaları aracılığıyla karar alma süreçlerine katılımları oldukça düşüktür. Bunun nedenlerinden biri de gençlerin yerel karar alma süreçlerine nasıl katılacakları hakkında bilgi sahibi olmamalarıdır. Çalışmada Anadolu Üniversitesi öğrencilerinin genel olarak kent konseyleri ve özelde ise Eskişehir’de yer alan kent konseylerine yönelik bilgi, algı ve tutumlarının tespit edilmesi amacıyla gerçekleştirilmiş olan saha çalışması sonuçlarına yer verilmiştir. 1005 kişiyle anket tekniği uygulanarak elde edilen sonuçlar gençlerin kent konseylerine yönelik algılarının belirlenmesi açısından büyük önem arz etmektedir.

🔖

Cite This Article

Akdemir, D. Ş. (2019). The Perception Of Students Of The Anadolu University About the “City Councils”. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 3, 41–49. https://doi.org/10.18506/anemon.428752

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Agenda 21 (1992). (Erişim: 12.02.2018), https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/Agenda21.pdf
  2. Bulut, Tahsin (2013). Şeffaf Katılıımcı ve Etkin Kent Yönetimleri için Kent Konseyleri. Bursa: Ekin.
  3. Çelik, A. (2013). “Kent Yönetimi Bağlamında Kent Konseyinin İşlevleri Üzerine Bir Değerlendirme”. C.Ü. iktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(2), s. 215-229.
  4. Demir, O. ve Cengiz, E. (2015). “Kent Konseylerinin Bilinirliği ve Etkinliği: Gümüşhane Üniversite Öğrencileri ve Çalışanları Örneği”. II. Ulusal Kent Konseyleri Sempozyumu 10-11 Nisan 2015 Bildiri Kitabı, Keskin, E. B. ve Tosun, K. E. (Ed.). s.180-192.
  5. Emrealp, S. (Haz.) (2005). Yerel Gündem 21 Uygulamalarına Yönelik Kolaylaştırıcı Bilgiler Elkitabı.İstanbul: IULA-EMME (UCLG-MEWA) Yayını.
  6. Eroğul, C. (1999). Devlet Yönetimine Katılma Hakkı. Ankara: İmge.
  7. Eryılmaz, B. (2016). Kamu Yönetimi. Kocaeli: Umuttepe.
  8. Eskişehir Sağlıklı Kent Profili (2018). (Erişim 14.01.2018),http://www.skb.gov.tr/wp-content/uploads/2017/01/Tepebasi-Sehir-Saglik-Profili.pdf
  9. Eskişehir Kent Konseyi (2018). Organizasyon Şeması. (Erişim:09.04.18), http://www.eskisehirkentkonseyi.org.tr/org_sema.php
  10. Habitat Gündemi ve İstanbul Deklarasyonu (1999). (Erişim: 21.01.18), http://webdosya.csb.gov.tr/db/habitat/editordosya/file/dokumanlar/Istanbul%20Deklerasyonu.pdf
  11. Karasu, M. A.,Çelik, M. L. &Altıparmak, C. (2018). 100 Soruda Kent Konseyi. Ankara: Seçkin.
  12. Kent Konseyi Yönetmeliği (2006). (Erişim: 02.04.18), http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/10/20061008-5.htm
  13. Kent Konseyi Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik(2009). (Erişim: 11.04.18), http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2009/06/20090606-9.htm
  14. Odunpazarı Kent Konseyi (2018). Organizasyon Şeması. (Erişim: 09.04.18), http://www.odunpazarikentkonseyi.com/organizasyon-semasi
  15. Özer, Y. E. (2011). “Gençlerin Toplumsal Yaşama Katışlımı ve Yerel Yönetimlerin Rolü”. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 26 (1), s. 43-65.
  16. Soygüzel, H. (2012) (Yay. Haz.). III. Türkiye Kent Konseyleri Buluşması - Ulusal Raporu. Türkiye Kent Konseyleri Birliği.
  17. Sumbas, A. ve Ömürgönülşen U. (2018). “Etkin Bir Yerel Paydaş Olma Yolunda Kadın Meclislerinin Karşılaştığı Sorunlar Üzerine Bir Değerlendirme: Ankara Kadın Meclisleri Örneği”. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve dari Bilimler Dergisi, 32 (1), s. 65-82.
  18. Şahin, A., Söylemez, A. & Taşpınar, Y. (2015). “Kent Konseylerinin Sosyal Medya Kullanımı Üzerine Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme (Küçükçekmece ve Yenimahalle Kent Konseyleri ). İçinde: Keskin, E. B. ve Tosun Karakurt, E. (Ed.), II Ulusal Kent Konseyleri Sempozyumu Bildiri Kitabı, (s.193-206).Bursa Kent Konseyi Bilimsel Yayınlar Dizisi-2.
  19. Tekeli, İ. (2015). “2016 Habitat III Zirvesi'ne Türkiye'nin Hazırlığı Heyecan Vermiyor”. (Erişim: 21.02.18), http://www.mimarlikdergisi.com/index.cfm?sayfa=mimarlik&DergiSayi=397&RecID=3657
  20. Tosun Karabulut, E. Keskin, E. B. ve Selimoğlu, E. (2016). “Yerel Düzeyde Katılımcı Mekanizmalar Olarak Kent Konseylerinin Bilinirlik ve Etkinlik Düzeylerinin Analizi: Bursa Örneği”. Sosyoekonomi, 24 (28), s.85-107.
  21. Türkiye Sağlıklı Kentler Birliği İnternet Sayfası (2018). (Erişim: 14.02.18), http://www.skb.gov.tr/
  22. Uslu Aydemir İ. Ve Yılmaz H. H. (2018). “Yerel Yönetimlerde Katılımcılık: Kent Konseylerinin Rolü ve Bir Yapılandırma Önerisi”. Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 27 (1), s. 113-145.
  23. Zeren, H. E. (2017). Kent Konseyleri, Dünyadaki Görünümü ve Türkiye Analizi. Bursa: Ekin.
  24. 5393 Sayılı Kanun, madde 76, (2005). (Erişim: 25.02.18), http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5393-20150404.pdf