AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe implications of these results were discussed with reference to prior research, and suggestions for both future studies and clinical practice were provided.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The present study aimed to investigate how bases of dependence—namely, quality of alternatives, and four categories of investments (past tangible, past intangible, planned tangible, and planned intangible)—influence commitment among emerging adults in romantic relationships. It is also examined whether the sense of we-ness serves as a mediator between commitment and relationship satisfaction. The study was conducted with a sample of 291 emerging adults (103 men and 188 women) residing in Türkiye, aged between 18 and 29. Participants were recruited via convenience sampling method. Data were collected using the subscales (Quality of Alternatives, Commitment, and Satisfaction) of Investment Model Scale, along with Past and Planned Investments Measure, and We-ness Questionnaire. Findings demonstrated that all variables except past tangible investments significantly predicted commitment. More specifically, lower quality of alternatives and higher investment levels (especially intangible and planned) were associated with higher levels of commitment. Furthermore, we-ness was found to significantly mediate the association between commitment and relationship satisfaction, suggesting that a stronger sense of we-ness helps explain why committed individuals experience greater satisfaction in their romantic relationships. The implications of these results were discussed with reference to prior research, and suggestions for both future studies and clinical practice were provided.
Özet
Bu çalışmanın amacı, bağımlılığın temellerinin, özellikle alternatiflerin kalitesi ve dört tür yatırımın (geçmiş maddi ve manevi, planlanan maddi ve manevi) bir romantik ilişki içinde olan beliren yetişkinler arasında bağlılığı yordayıp yordamadığını ve biz-olma duygusunun bağlılık ile ilişki doyumu arasındaki ilişkide bir aracı rolünün olup olmadığını incelemektir. Çalışma, Türkiye'de yaşayan, 18 ile 29 yaşları arasındaki 291 beliren yetişkin (103 erkek ve 188 kadın) ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, uygun örneklem yöntemi kullanılarak seçilmiştir. Veriler, İlişki İstikrarı Ölçeği'nin Alternatiflerin Kalitesi, Bağlılık ve İlişki Doyumu alt ölçekleri, Geçmiş ve Planlanan Yatırımlar Ölçeği, Biz-olma Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Bulgular, geçmiş maddi yatırımlar hariç tüm değişkenlerin beklenen yönde bağlılığı önemli ölçüde yordadığını göstermiştir. Alternatiflerin kalitesinin düşük olması ve yatırım düzeylerinin yüksek olması (özellikle maddi olmayan ve planlı yatırımlar) daha yüksek bağlılık düzeyleriyle ilişkili bulunmuştur. Ayrıca, “biz-olma” duygusunun bağlılık ve ilişki doyumu arasındaki ilişkide aracı bir role sahip olduğu görülmüştür. Bu da, daha güçlü bir “biz-olma” duygusunun, ilişkilerine bağlılığı yüksek olan bireylerin romantik ilişkilerinde neden daha fazla doyum yaşadıklarını açıklamaya yardımcı olduğunu göstermektedir. Sonuçlar mevcut alanyazın ışığında tartışılmış, gelecek araştırma önerileri paylaşılmış ve özellikle çiftlerle psikolojik danışma için uygulama önerilerinde bulunulmuştur.