AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this context, the conservation and continuity of tree microhabitats should be considered a fundamental component of retention forestry approach and should be integrally incorporated into sustainable forest management strategies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background and Aims In recent years, biodiversity-oriented studies in forest ecosystems have increasingly focused on the micro-scale components of forest stand structure. In this context, the concept of tree-related microhabitats (TreM), one of the key structural indicators of forest biodiversity, has gained prominence. This study aims to establish the theoretical framework of the tree-related microhabitat concept and to develop a standardized classification system based on a comprehensive literature review. Methods Within the scope of the study, a total of 308 publications related to tree-related microhabitats and habitat trees, retrieved from Google Scholar and Web of Science databases, were analyzed in terms of content. A bibliometric network analysis was conducted on 125 articles indexed in Web of Science using VOSviewer software. Results Considering the definitions provided in the reviewed studies, tree-related microhabitats are defined as small, clearly distinguishable habitats that develop on trees and are of ecological importance for various organisms. Through a synthesis of studies on TreM typology, 11 main forms, 22 groups, and 85 microhabitat types were identified. These main forms include cavities, injuries and wounds, bark, deadwood, deformation/growth form, fruiting bodies of fungi, epiphytic/epixylic/parasitic structures, nests, sap runs, leaf and fruit structures and microsoils. As a result of the literature review, it was determined that TreM types such as cavities and cracks/scars are the most frequently observed and the most extensively studied forms in terms of their ecological functions. Conclusion The findings demonstrate that structures traditionally regarded as defects or sources of economic loss in conventional forestry practices provide indispensable habitats for at least 25% of forest-dwelling species. In this context, the conservation and continuity of tree microhabitats should be considered a fundamental component of retention forestry approach and should be integrally incorporated into sustainable forest management strategies.
Özet
Giriş ve Hedefler Son yıllarda orman ekosistemlerinde biyolojik çeşitlilik odaklı çalışmalar, meşcere yapısının mikro ölçekli unsurlarına odaklanmaktadır. Bu bağlamda, orman biyolojik çeşitliliğinin temel yapısal göstergelerinden biri olan ağaç mikrohabitatı (AgM) kavramı öne çıkmaktadır. Bu çalışma, ağaç mikrohabitatı kavramının kuramsal çerçevesini ortaya koymayı ve kapsamlı bir literatür taraması ışığında standart bir sınıflandırma sistemi geliştirmeyi amaçlamaktadır. Yöntemler Araştırma kapsamında, Google Scholar ve Web of Science veri tabanlarında taranan ağaç mikrohabitatları ve habitat ağaçları ile ilgili toplam 308 çalışma içerik açısından incelenmiştir. Web of Science’ta taranan 125 makale üzerinde, VOSviewer yazılımı kullanılarak literatür ağ analizi gerçekleştirilmiştir. Bulgular Çalışmalardaki tanımlar da dikkate alınarak ağaç mikrohabitatları; ağaçlar üzerinde gelişen ve belirgin olarak ayırt edilebilen, farklı organizmalar için öneme sahip küçük yaşam ortamları olarak tanımlanmıştır. AgM tipolojisine ilişkin çalışmaların senteziyle, 11 ana form, 22 grup ve 85 mikrohabitat tipi belirlenmiştir. Söz konusu ana formlar; oyuklar, yaralanmalar ve açık yara yüzeyleri, kabuk, kuru/ölü dallar, deformasyon/büyüme formu, mantar meyve yapıları, epifitik/epiksilik/parazitik yapılar, yuvalar, taze sızıntılar, yaprak ve meyve oluşumları ve mikrotopraklar olarak sınıflandırılmıştır. Literatür taraması sonucunda, özellikle yarıklar ve gövde oyukları gibi AgM tiplerinin, en yaygın olarak gözlenen ve ekolojik işlevleri bakımından en yoğun biçimde araştırılan AgM formları olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar Geleneksel ormancılık uygulamalarında sıklıkla kusur veya ekonomik kayıp unsuru olarak değerlendirilen bu yapıların, orman türlerinin en az %25’i için vazgeçilmez yaşam alanları sunduğu ortaya konulmaktadır. Bu bağlamda, ağaç mikrohabitatlarının korunması ve sürekliliğinin sağlanması, doğa koruma odaklı ormancılık (retention forestry) yaklaşımlarının temel bileşenlerinden biri olarak ele alınmalı ve sürdürülebilir orman yönetimi stratejilerine bütüncül biçimde entegre edilmelidir.