AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults The findings indicate that occupational accidents are more limited and relatively minor in management and technical occupations.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background and Aims Although the forestry sector is considered a high-risk area in the literature, there are limited studies that reveal relative risk differences among occupational groups within the sector. Current approaches generally treat the sector as homogeneous and reduce the visibility of high-risk occupational groups. The aim of this study is to comparatively examine the occupational accident profiles of different occupational groups in the forestry sector in Turkey during the 2013–2024 period and to reveal their relative risk levels. Methods The study utilized secondary data published by the Social Security Institution and based on the ISCO-08 occupational classification. The analysis evaluated not only the number of accidents but also temporary disability periods and mortality data. Normalized risk index and Z-score analyses were applied to determine the relative differences between occupational groups. Normalized risk and standard score analyses revealed that this high risk level was a structural rather than a cyclical feature. Results The findings indicate that occupational accidents are more limited and relatively minor in management and technical occupations. In contrast, both the frequency and severity of accidents are significantly higher in forestry occupations that involve direct field activities and do not require specialized skills. Conclusion The results show that risk in the forestry sector is not homogeneous across occupational groups. Occupational health and safety policies need to be restructured with occupation-based strategies that focus particularly on field-based and high-risk occupational groups.
Özet
Giriş ve Hedefler Ormancılık sektörü literatürde yüksek riskli alanlar arasında gösterilmekle birlikte, sektör içindeki meslek gruplarına göre göreli risk farklılıklarını ortaya koyan çalışmalar sınırlıdır. Mevcut yaklaşımlar genellikle sektörü homojen kabul etmekte ve yüksek riskli meslek gruplarının görünürlüğünü azaltmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de ormancılık sektöründe yer alan farklı meslek gruplarının 2013–2024 dönemindeki iş kazası profillerini karşılaştırmalı olarak incelemeyi ve göreli risk düzeylerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Yöntemler Araştırmada, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yayımlanan ve ISCO-08 meslek sınıflamasına dayanan ikincil veriler kullanılmıştır. Analizde yalnızca kaza sayıları değil; geçici iş göremezlik süreleri ve ölüm verileri birlikte değerlendirilmiştir. Meslek grupları arasındaki göreli farklılıkları belirlemek amacıyla normalize edilmiş risk indeksi ve Z-skor analizleri uygulanmıştır. Normalize edilmiş risk ve standart skor analizleri, bu yüksek risk düzeyinin dönemsel değil yapısal bir özellik taşıdığını ortaya koymuştur. Bulgular, yönetim ve teknik ağırlıklı mesleklerde iş kazalarının daha sınırlı ve görece hafif düzeyde olduğunu göstermektedir. Buna karşılık, doğrudan saha faaliyetlerinin yürütüldüğü ve nitelik gerektirmeyen ormancılık işlerinde hem iş kazası sıklığı hem de kazaların şiddeti belirgin biçimde daha yüksektir. Sonuçlar, ormancılık sektöründe riskin meslek gruplarına göre homojen olmadığını göstermektedir. İş sağlığı ve güvenliği politikalarının, özellikle saha temelli ve yüksek riskli meslek gruplarına odaklanan meslek-temelli stratejilerle yeniden yapılandırılması gerekmektedir.