AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study provides an analysis of the structure and functioning of substitution in language by exploring its functional dimension.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Substitution is a cohesion tool defined as the replacement of a word or expression with another equivalent linguistic unit in terms of meaning, which is used to ensure linguistic efficiency in a text, to prevent unnecessary repetition and to support textual cohesion. Substitution, which Halliday and Hasan (1976) briefly define as the replacement of one element with another in their early work, plays an important role in the process of ensuring textual integrity and meaning flow in Turkey Turkish. Based on the fact that in the literature, substitution is classified in terms of structural functions, but there is no research on functional classification, this study aims to evaluate the concept of substitution in a functional framework and to examine its types and usage patterns. Nominal, verbal and clausal substitution types are exemplified using the Turkish National Corpus (TUD) data, and the functional features of each type are explained with examples from the corpus. This study provides an analysis of the structure and functioning of substitution in language by exploring its functional dimension.
Özet
Değiştirim (substitution), bir metinde dilsel verimliliği sağlamak ve gereksiz tekrarları önlemek ve metinler arası bağdaşıklığı desteklemek amacıyla kullanılan, bir sözcük ya da ifadenin, anlam bakımından eşdeğer bir başka dil birimiyle yer değiştirilmesi olarak tanımlanan bir bağdaşıklık aracıdır. Bu terimin geçtiği erken çalışmalarında Halliday & Hasan (1976)’ın, bir ögenin başka bir öge ile değiştirilmesi olarak kısaca tanımladığı değiştirim, Türkiye Türkçesinde metinsel bütünlük ve anlam akışı sağlama sürecinde önemli bir rol oynar. Alanyazında değiştirimin yapısal işlevleri açısından sınıflandırıldığı ancak işlevsel sınıflandırmanın ele alındığı bir araştırmanın yapılmadığından hareketle bu çalışma, değiştirim kavramını işlevsel bir çerçevede ele alarak, türlerini ve kullanım biçimlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Ada dayalı (nominal), eyleme dayalı (verbal) ve tümceye/yan tümceye (clausal) dayalı değiştirim türleri, Türkçe Ulusal Derlem (TUD) verileri kullanılarak örneklendirilmiş; her türün işlevsel özellikleri, derlemden tanıklanan örneklerle açıklanmıştır. Bu çalışma, değiştirim kavramının işlevsel boyutunu inceleyerek, dildeki yapı ve işleyişine dair çözümleme sunmaktadır.