Journals / Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 1

Öğretim Elemanlarının İhtiyaç Belirleme Eğilimleri ile Eğitim Felsefesi İnançları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Enver Yargı(T.C. MİLLİ EĞİTİM BAKANLIĞI)0000-0001-8987-1360
Sadık Yüksel Sıvacı(BURDUR MEHMET AKİF ERSOY ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ)0000-0002-9002-3155
Pages
65–84
Publication Date
2021-03-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

İhtiyaç belirleme eğilimleri ile eğitim inançları arasındaki ilişki incelendiğinde, analitik yaklaşım ile daimici ve esasicilik arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu; ilerlemeci, yeniden kurmacı ve varoluşçu eğitim arasında ise negatif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu; betimsel yaklaşım ile daimici ve esasici yaklaşım arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu; ilerlemeci, yeniden kurmacı ve varoluşçu eğitim arasında ise negatif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu; farklar yaklaşımı ile varoluşçu yaklaşım arasında pozitif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu, esasicilik arasında negatif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu: demokratik yaklaşım ile yeniden kurmacılık arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu, daimici ve esasici eğitim arasında negatif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu görülmüştür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmanın temel amacı, öğretim elemanlarının ihtiyaç belirleme eğilimleri ile eğitim felsefesi inançları arasındaki ilişkinin incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın çalışma grubu kadrosu Eğitim Programları ve Öğretim anabilim dalında olan 150 öğretim elemanından oluşmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:İhtiyaç belirleme eğilimleri ile eğitim inançları arasındaki ilişki incelendiğinde, analitik yaklaşım ile daimici ve esasicilik arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu; ilerlemeci, yeniden kurmacı ve varoluşçu eğitim arasında ise negatif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu; betimsel yaklaşım ile daimici ve esasici yaklaşım arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu; ilerlemeci, yeniden kurmacı ve varoluşçu eğitim arasında ise negatif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu; farklar yaklaşımı ile varoluşçu yaklaşım arasında pozitif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu, esasicilik arasında negatif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu: demokratik yaklaşım ile yeniden kurmacılık arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu, daimici ve esasici eğitim arasında negatif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu görülmüştür.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eğitim felsefesi inançları · ihtiyaç belirleme eğilimleri · öğretim elemanları

Özet

Bu araştırmanın temel amacı, öğretim elemanlarının ihtiyaç belirleme eğilimleri ile eğitim felsefesi inançları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma korelatif araştırma modelinde oluşturulmuştur. Araştırmanın çalışma grubu kadrosu Eğitim Programları ve Öğretim anabilim dalında olan 150 öğretim elemanından oluşmaktadır. Araştırma sonucunda, İhtiyaç Belirleme Eğilimi Envanteri ortalamaları incelendiğinde, en yüksek ortalamaların betimsel yaklaşım eğiliminde, en düşük puanların ise demokratik yaklaşım eğiliminde olduğu görülmüştür. Eğitim İnançları Ölçeği ortalamaları incelendiğinde, en yüksek ortalamaların varoluşçu eğitim inançları boyutunda olduğu, en düşük ortalamaların ise ilerlemeci eğitim inançları boyutunda olduğu görülmüştür. İhtiyaç belirleme eğilimleri ile eğitim inançları arasındaki ilişki incelendiğinde, analitik yaklaşım ile daimici ve esasicilik arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu; ilerlemeci, yeniden kurmacı ve varoluşçu eğitim arasında ise negatif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu; betimsel yaklaşım ile daimici ve esasici yaklaşım arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu; ilerlemeci, yeniden kurmacı ve varoluşçu eğitim arasında ise negatif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu; farklar yaklaşımı ile varoluşçu yaklaşım arasında pozitif yönlü düşük kuvvette bir ilişki olduğu, esasicilik arasında negatif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu: demokratik yaklaşım ile yeniden kurmacılık arasında pozitif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu, daimici ve esasici eğitim arasında negatif yönlü, düşük kuvvette bir ilişki olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

Yargı, E., Sıvacı, S. Y. (2021). Öğretim Elemanlarının İhtiyaç Belirleme Eğilimleri ile Eğitim Felsefesi İnançları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 65–84. https://doi.org/10.31592/aeusbed.693771

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. Adıgüzel, O.C. (2016). Eğitim programlarının geliştirilmesinde ihtiyaç analizi el kitabı. Ankara: Anı Yayıncılık.
  2. Alkın-Şahin, S., Tunca, N., & Ulubey, Ö. (2014). Öğretmen adaylarının eğitim inançları ile eleştirel düşünme eğilimleri arasındaki ilişki. İlköğretim Online, 13(4), 1473-1492.
  3. Altınkurt, Y., Yılmaz, K., & Aytunga, Oğuz. (2012). İlköğretim ve ortaöğretim okulu öğretmenlerinin eğitim inançları. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2),1-19.
  4. Aybek, B., & Aslan, S. (2017). Öğretmen adaylarının eleştirel düşünme eğilimleri ile benimsedikleri eğitim felsefelerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16(2), 373 – 385.
  5. Bhattacherjee, A. (2012). Social science research: Principles, methods, and practices. Florida, USA: USF Tampa Library Open Access Collections.
  6. Biçer,H., & Özel, A. (2013). Öğretmen adaylarının epistemolojik inançları ve benimsedikleri eğitim felsefeleri arasındaki ilişki. Journal of Theory & Practice in Education (JTPE), 9(3), 229-242.
  7. Brandt, R. S. (2000). Education in a New Era. 2000 ASCD Yearbook. Association for Supervision and Curriculum Development, 1703 N. Beauregard St., Alexandria, VA 22311-1714.
  8. Brown, J. D. (1995). The elements of language curriculum: A systematic approach to program development. Boston: Heinle & Heinle Press
  9. Çalışkan, N. ve Çangal, Ö. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretiminde Dil İhtiyaç Analizi: Bosna-Hersek Örneği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,13(2), 310-324.
  10. Demirel, Ö. (2007). Eğitimde program geliştirme (10. baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
  11. Demirel, Ö. (2015). Eğitimde program geliştirme: Kuramdan uygulamaya, 24.Baskı, Ankara: Pegem Akademi.
  12. Doğanay, A., & Mediha, S. (2003). İlköğretim öğretmenlerinin sahip oldukları eğitim felsefelerine ilişkin algılarının değerlendirilmesi “öğretmenlerin eğitim felsefeleri. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(3), 1-14.
  13. Duman, B. (2008). Öğrencilerin benimsedikleri eğitim felsefeleriyle kullanıldıkları öğrenme strateji ve öğrenme stillerinin karşılaştırılması. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 17(1), 203-224.
  14. Ergün, M. (2009). Eğitim felsefesi. Pegem Akademi.
  15. Karacaoğlu, Ö. C. (2009). İhtiyaç Analizi ve delphi tekniği; öğretmenlerin eğitim ihtiyacını belirleme örneği, http://www.eab.org.tr/eab/2009/pdf/264.pdf adresinden edinilmiştir (Erişim Tarihi: 18.03.2017).
  16. Karslı, M. D. (Ed.). (2007). Eğitim bilimine giriş. Pegem Akademi Yayıncılık.
  17. Kilic, S. (2013). Sampling methods. Journal of Mood Disorders, 3(1), 44-46.
  18. Küçükahmet, L. (1992). Hizmetiçi Eğitim (Teori ve Uygulamaları), G.Ü. İlet.Fak.Yay. Ankara
  19. Küyel, M. T. (1976). Türkiye’de cumhuriyet döneminde felsefe eylemi. AÜ Yayınları,Ankara.
  20. Moss, G., & Lee, C. J. (2010). A critical analysis of philosophies of education and INTASC standards in teacher preparation. The International Journal of Critical Pedagogy, 3(2), 25.
  21. Price, C.P, Jhangiani, R.S., Chiang, I.A., Leighton, D.C., & Cuttler, C. (2017). Research Methods in Psychology (3rd American Edition). https://opentext.wsu.edu/carriecuttler/ adresinden edinilmiştir (Erişim Tarihi 25 Nisan 2019).
  22. Price, C.P., Jhangiani, R.S., & Chiang, I.A. (2015). Research Methods in Psychology (2nd Canadian Editon). https://opentextbc.ca/researchmethods/ adresinden edinilmiştir (Erişim Tarihi: 25 Nisan 2019).
  23. Saylor, J.G., Alexanderw, M. ve Lewis, A.J. (1981). Curriculum plannig for beter learning, holt, rinehart and winston: New York Sıvacı, S. Y. (2016). Program geliştirmede ihtiyaç belirleme eğilimi envanterinin geliştirilmesi, VII. Uluslararası Eğitim Araştırmaları Kongresi. 5-8 Mayıs, 2016, Çanakkale
  24. Sıvacı, S. Y. (2017). Study of Need Determination Tendency of Associates on Program Development. Journal of Current Researches on Educational Studies, 2017, 7 (1), 87-96.
  25. Sönmez, V. (2000). Eğitimin felsefi temelleri. Öğretmenlik mesleğine giriş (33-58). Ankara: Anı Yayıncılık.
  26. Sönmez, V. (2009) Öğretmen Elkitabı, Anı Yayıncılık, Ankara.
  27. Taymaz, H. (1981). Hizmet içi eğitim, Sevinç Matbaası, Ankara.
  28. Westfall, L. (2009). Sampling methods. The Certified Quality Engineer Handbook.
  29. Yazıcı, T. (2017). Müzik öğretmeni adaylarının eğitim felsefesi inançları. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(2), 1-16.
  30. Yılmaz, K., Altınkurt, Y. ve Çokluk, Ö. (2011). Eğitim İnançları Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(1), 335-350.