Journals / AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi / 2020 / Cilt: 11 - Sayı: 42

Siyasal Zehirlenme, Semptomları ve Sosyal Medya

Pages
143–169
Publication Date
2020-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu yüzden siyasal zehirlenme nosyonu, yeni türden sosyoteknik ve dijital olgular listesine dahil edilebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu metinde, John Naisbitt’in yüksek teknoloji toplumlarındaki teknolojik olarak zehirlenmiş bölgeleri tanımlamak için geliştirdiği teknolojik zehirlenme nosyonundan hareketle siyasal zehirlenme nosyonu geliştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Siyasal zehirlenme, tüm toplumsal süreçleri etkisi altına alan ve semptomları önceden tespit ve teşhis edilebilen bir toplumsal anomali durumudur; apolitik süreçleri bile aşırı, yoğun ve hızlı biçimde siyasallaştırır.
💡
Conclusion & Impact:Bu yüzden siyasal zehirlenme nosyonu, yeni türden sosyoteknik ve dijital olgular listesine dahil edilebilir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Siyasal Zehirlenme · Teknolojik zehirlenme · siyaset felsefesi

Özet

Öz Bu metinde, John Naisbitt’in yüksek teknoloji toplumlarındaki teknolojik olarak zehirlenmiş bölgeleri tanımlamak için geliştirdiği teknolojik zehirlenme nosyonundan hareketle siyasal zehirlenme nosyonu geliştirilmiştir. Siyasal zehirlenme, tüm toplumsal süreçleri etkisi altına alan ve semptomları önceden tespit ve teşhis edilebilen bir toplumsal anomali durumudur; apolitik süreçleri bile aşırı, yoğun ve hızlı biçimde siyasallaştırır. Bu metinde tanımlanan siyasal zehirlenme ve semptomları, bürokrasi başta olmak üzere medya, iletişim ve dinde kolayca tespit edilebilir. Çünkü bu kurumlar tarihsel geçmişleri yüzünden aşırı siyasallaşmaya daha açıktır. Semptomların tümünü sergilen bir toplum, virüsle enfekte olmuş bir bünye gibidir; paralize olmuş halde kendinden beklenen işlevlerini yerine getiremez. Tümüyle gözlenebilir olan bu altı semptom, kişisel ve apolitik olanın siyasallaşma seviyesini ve siyasal zehirlenme yoğunluğunu da tanımlarlar. Üstelik aşırı siyasallaşmanın sosyal medya ve toplumsal ilişkiler üzerindeki etkisini, teknolojik bağlamda görünür kılar. Yatay mimarisi ve etkileşimlilik karakterleriyle ana akım medyadan farklılaşmış olsa da sosyal medya, siyasal zehirlenmeye karşı bağışık değildir. Kullanıcılarını zehirleyen yüksek sanallık teknolojileri gibi güçlü, yaygın ve popüler siyasal etki de kitle iletişim kanalları ve sosyal medya aracılığıyla kişi ve kurumları zehirlemektedir. Siyasal zehirlenme, internet tabanlı iletişim teknolojileriyle yalnızca yayılmaz, aynı zamanda medyanın kendisini de zehirler. Teknoloji ile siyaset arasındaki ilişkiye odaklanan bu araştırmada elde edilen sonuçlar, siyasal zehirlenmenin yaygın internet ağları ve teknolojik zehirlenmeye paralel işleyen bir süreç olduğunu göstermektedir. Bu yüzden siyasal zehirlenme nosyonu, yeni türden sosyoteknik ve dijital olgular listesine dahil edilebilir.

🔖

Cite This Article

IŞIKLI, Ş., ÖNCE, Ş. (2020). Siyasal Zehirlenme, Semptomları ve Sosyal Medya. AJIT-e: Bilişim Teknolojileri Online Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 42, 143–169. https://ajindex.com/articles/135361

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Altunbaş, F. (2014). Sosyal Medya ve Toplumsal Olaylar: Gezi Parkı Olayları. 05 07, 2020 tarihinde https://www.academia.edu/ adresinden alındı. Uylaş Aksu, Z. ve Işıklı, Ş. (2019). Teknolojik zehirlenme, semptomları ve teknolojik düzen. ISophos: Uluslararası Bilişim, Teknoloji ve Felsefe Dergisi, Yıl 2019, Sayı, 2, ss. 57-87.
  2. Aristoteles. (2017). Politika. (F. Akderin, Çev.) Ankara:
  3. Say Yayınları.
  4. Arklan, Ü. (2016). Sosyal Medyanın Siyasal Amaçlı Kullanımı: Ağ Kuşağının Kullanım Alışkanlıkları Üzerine Bir Araştırma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elktronik Dergisi, 4(2), 618-657.
  5. Babacan, M., Haşlak, İ., & Hira, İ. (2014). Sosyal Medya ve Arap Baharı. Akademik İncelemeler Dergisi, 6(2), 63-92.
  6. Başlar, G. (2013). Yeni Medyanın Gelişimi ve Dijitalleşen Kapitalizm. Akademik Bilişim Konferansı, (s. 823-831).
  7. Antalya. Baudrillard, J. (2010). Sessiz Yığınların Gölgesinde Toplumsalın Sonu. (O. Adanır, Çev.) İstanbul:
  8. Ayrıntı Yayınları.
  9. Berkman, B. (2014). Teknoloji Söylemi ve Yeni Medyanın Ekonomi Politiği. Erciyes İletişim Dergisi, 3(3), 44-54.
  10. Bostancı, M. (2015). Sosyal Medya ve Siyaset. Konya: Palet Yayınları.
  11. Carroll, D. (2020). Toxic Politics Aren’t New, But Poisoned Relationships Are. 05 08, 2020 tarihinde https://www.waltontribune.com/opinion/article_c942d2fa-5c8d-11ea-957d-07a03c99346e.html adresinden alındı Castells, M. (2004). The Network Society: A Cross-cultural Perspective. Cheltenham: Edward Elgar Publishing Limited. Çetin, S. (2015). 2014 Yerel Seçimlerinde Belediye Başkan Adaylarının Twitter Kullanımı Üzerine Karşılaştırmalı Analiz. Global Media Journal TR Edition, 87-119.
  12. Çildan, C., Ertemiz, M., Timuçin, H. K., Küçük, E., & Albayrak, D. (2012). Sosyal Medyanın Politik Katılım ve Hareketlerdeki Rolü. Akademik Bilişim Konferansı. Uşak. Duggan, M. (2017). How Platforms Are Poisoning Conversations. 05 08, 2020 tarihinde https://www.theatlantic.com/technology/archive/2017/05/how-platforms-are-poisoning-conversations/524031/ adresinden alındı Dursunoğlu, İ. (2017). Sosyal Medya ve Siyasal Davranış İlişkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(15), 1579-1585.
  13. Engin, B. (2011). Yeni Medya ve Sosyal Hareketler. Edt. Binark ve Fidaner, Cesur Yeni Medya (s. 33-38).
  14. İstanbul.
  15. Heidegger, M. (1998). Tekniğe İlişkin Bir Soruşturma. Çeviren Doğan Özlem, İstanbul:
  16. Paradigma Yayınları.
  17. İzci, İ. (2014). Gündelik Hayat ve Siyaset. Sosyal Demokrat Dergisi. Kaplan, A. M., & Haenlein, M. (2010). Users Of The World