AI Summary & Key Takeaways
AI InsightProviding vitamin and mineral supplements may be beneficial in avoiding subsequent medical conditions and mitigating disorder symptoms.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Autism spectrum disorder (ASD) is defined by difficulties in social interaction and communication, along with restricted behavioral patterns. Although studies have noted vitamin deficiencies in children with ASD, there is limited data linking these deficiencies to the severity of the disorder. This study aimed to identify the serum vitamin D and B12 status of children diagnosed with ASD and their impact on disorder severity. Methods: ASD diagnoses were established through psychiatric examinations based on DSM-5 criteria. A child/adolescent psychiatrist assessed each study participant's autism severity by the Childhood Autism Rating Scale (CARS). A questionnaire was used to document sociodemographic and clinical information. Vitamin D and B12 levels were accessed retrospectively through the hospital system. Results: This study included 57 children aged 24-72 months diagnosed with ASD. Vitamin D levels were below the recommended level in nearly half of the ASD cases, while only two cases had insufficient vitamin B12 levels. A statistically significant negative correlation was found between the CARS score and vitamin D levels (r = -0.406, p = 0.002). Further linear regression analysis revealed that lower vitamin D levels were associated with higher CARS scores (p = 0.011). Conclusion: Children diagnosed with ASD are at an elevated risk of nutritional deficiencies, which could potentially contribute to the etiology of the disorder and also influence its severity. Providing vitamin and mineral supplements may be beneficial in avoiding subsequent medical conditions and mitigating disorder symptoms.
Özet
Amaç: Otizm spektrum bozukluğu (OSB), sosyal etkileşim ve iletişimdeki zorlukların yanı sıra kısıtlı davranış kalıplarıyla tanımlanır. Yapılan çalışmalar OSB'li çocuklarda vitamin eksikliklerine dikkat çekmiş olsa da, bu eksiklikleri bozukluğun ciddiyetiyle ilişkilendiren sınırlı veri vardır. Bu çalışma OSB tanısı almış çocukların serum D ve B12 vitamini seviyelerini ve bozukluk şiddeti üzerindeki etkilerini belirlemeyi amaçlamıştır. Yöntem: OSB tanıları DSM-5 kriterlerine dayalı psikiyatrik muayeneler yoluyla konulmuştur. Bir çocuk/ergen psikiyatristi her bir katılımcının otizm şiddetini Çocukluk Otizmi Derecelendirme Ölçeği (CARS) ile değerlendirmiştir. Sosyodemografik ve klinik bilgileri belgelemek için bir anket kullanılmıştır. D vitamini ve B12 düzeylerine hastane sistemi üzerinden retrospektif olarak erişilmiştir. Bulgular: Bu çalışmaya OSB tanısı almış 24-72 aylık 57 çocuk dahil edilmiştir. OSB vakalarının yaklaşık yarısında D vitamini düzeyleri önerilen düzeyin altındayken, sadece iki vakada B12 vitamini düzeyleri yetersizdi. CARS skoru ile D vitamini düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir negatif korelasyon bulunmuştur (r = -0.406, p = 0.002). Regresyon analizi, düşük D vitamini düzeylerinin daha yüksek CARS skorlarıyla ilişkili olduğunu ortaya koymuştur (p = 0.011). Sonuç: OSB tanısı konan çocuklar, bozukluğun etiyolojisine katkıda bulunabilecek ve aynı zamanda şiddetini etkileyebilecek beslenme yetersizlikleri açısından yüksek risk altındadır. Vitamin ve mineral takviyelerinin sağlanması, müteakip tıbbi durumların önlenmesinde ve bozukluk semptomlarının hafifletilmesinde faydalı olabilir.