Journals / Current Perspectives in Social Sciences / 2013 / Volume: 16 Issue: 2

Paul Karl Feyerabend’in Çoğulcu Eğitim Felsefesi

Pages
—
Publication Date
2013-04-10
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Çoğulcu eğitim felsefesi, birbirinden farklı düşünce, inanç ve hayat biçimlerini hoşgörü ile karşılayan; kendi yerel kültürünü benimseyerek dünya kültürüne erişen; yaratıcı, bağımsız ve objektif düşünebilen; sorgulamaya, araştırmaya, eleştirmeye açık; üst düzey ahlaki değerlerle donatılmış; bireysel ve toplumsal sorumluluk bilincine sahip bireyler yetiştirmeyi amaçlamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eğitim, canlılar âleminin en üstün varlığı insan ile özdeşleşmiş bir kavramdır.
📊
Key Findings & Data:Çünkü insanlığı yarınlara taşıyacak olan bilgi, bilim, ahlak, felsefe, sanat gibi değerler genç nesillere eğitim yoluyla aktarılmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Çoğulcu eğitim felsefesi, birbirinden farklı düşünce, inanç ve hayat biçimlerini hoşgörü ile karşılayan; kendi yerel kültürünü benimseyerek dünya kültürüne erişen; yaratıcı, bağımsız ve objektif düşünebilen; sorgulamaya, araştırmaya, eleştirmeye açık; üst düzey ahlaki değerlerle donatılmış; bireysel ve toplumsal sorumluluk bilincine sahip bireyler yetiştirmeyi amaçlamaktadır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Eğitim · Klasik Eğitim · Çoğulcu Eğitim

Özet

Eğitim, canlılar âleminin en üstün varlığı insan ile özdeşleşmiş bir kavramdır. Çünkü insanlığı yarınlara taşıyacak olan bilgi, bilim, ahlak, felsefe, sanat gibi değerler genç nesillere eğitim yoluyla aktarılmaktadır. Feyerabend, okullarımızda uygulanan klasik eğitim sisteminin doğruluk, gerçeklik, farklılık, bireysellik gibi modern yaşam değerlerini bir kenara attığını, insanları dar bir duygu, düşünce ve eylem alanına sürüklediğini düşünmektedir. Ona göre modern bilgi toplumunun değerlerine uygun olan çoğulcu eğitim felsefesidir. Çoğulcu eğitim felsefesi, birbirinden farklı düşünce, inanç ve hayat biçimlerini hoşgörü ile karşılayan; kendi yerel kültürünü benimseyerek dünya kültürüne erişen; yaratıcı, bağımsız ve objektif düşünebilen; sorgulamaya, araştırmaya, eleştirmeye açık; üst düzey ahlaki değerlerle donatılmış; bireysel ve toplumsal sorumluluk bilincine sahip bireyler yetiştirmeyi amaçlamaktadır.

🔖

Cite This Article

Saygılı, S. (2013). Paul Karl Feyerabend’in Çoğulcu Eğitim Felsefesi. Current Perspectives in Social Sciences, Volume: 16 Issue: 2. https://ajindex.com/articles/1343004

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Ayhan, H. (1997). Eğitim Bilimine Giriş, İstanbul: Şule Yayınları.
  2. Cantzen, R (2000). Daha Az Devlet Daha Çok Toplum. Çev. Veysel Atayman, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  3. Çetin, H. (2002). “ Liberalizmin Tarihsel Kökenleri”. C.Ü. Dergisi, Cilt: 3, Sayı: 1.
  4. Ertürk, S. (-). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Yayınları.
  5. Feyerabend, K. P. (1995a). Akla Veda. Çev. Ertuğrul Başer. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  6. . (1995b). Bilgi Üzerine Üç Söyleşi. Çev. Cemal Güzel. İstanbul: Metis Yayınla- rı.
  7. . (1996). Yönteme Karşı. Çev. Ertuğrul Başer. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  8. . (1997). Vakit Öldürmek. Çev. Nedim Çatlı. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  9. . (1999). Özgür Bir Toplumda Bilim. Çev. Ahmet Kardam. İstanbul: Ayrıntı Ya- yınları.
  10. . (2007). Anarşizm Üzerine Tezler. Çev. Ekrem Altınsöz. İstanbul: Öteki Yayıne- vi.
  11. Güzel, C. (1996). Bir Bilgi Anarşisti: Feyerabend. Ankara: Bilim Sanat Yayınları.
  12. Güven, Güven-Denizel, Ezgi. (2005). “Eğitim Üzerine Yinelenen Eleştiriler, Alternatif Öneriler”. Pivolka Dergisi, Yıl: 4, Sayı 17.
  13. Maillet, J. (1983). İktisadi Olayların Evrimi, Çev: Ertuğrul Tokdemir, İstanbul: Remzi.
  14. Mill, S. J. (2005). Özgürlük Üstüne. Çev. Âlime Ertan, İstanbul: Belge Yayınları.
  15. Oğuzkan, F. (1981). Eğitim Terimleri Sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  16. Serter, N. (1997). 21. Yüzyıla Doğru İnsan Merkezli Eğitim. İstanbul: Sarmal Yayınevi.
  17. Titiz, T. (1998). Ezbersiz Eğitimin Yol Haritası. İstanbul: Beyaz Yayınları.