AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that Türkiye's long-term increase in wheat production has been largely driven by productivity gains.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study is to analyze the long-term structural transformation of Türkiye’s wheat economy using production, productivity, and foreign trade indicators. The research examines the transition from quantity-based growth to a productivity-oriented structure in wheat production; the foreign trade performance of raw wheat and processed wheat-derived products from 1961 to 2023; and Türkiye’s competitiveness, level of specialization, trade dependency, and food supply security. The study uses data from the Turkish Grain Board, the Agricultural Economics and Policy Development Institute, the United States Department of Agriculture, and the Food and Agriculture Organization databases. The methods employed include Trend Analysis, Trade Balance Ratio, Michaely Index, Balassa Revealed Comparative Advantage Index, Herfindahl-Hirschman Index, Unit Value Analysis, and Trade Performance Index. The findings reveal that Türkiye's long-term increase in wheat production has been largely driven by productivity gains. Despite Türkiye’s position as a net importer of raw wheat, the country has achieved a sustainable competitive advantage in flour, pasta, and other processed wheat products through its industry-based processing capacity.
Özet
Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin buğday ekonomisinin uzun dönemli yapısal dönüşümünü üretim, verimlilik ve dış ticaret göstergeleri çerçevesinde analiz etmektir. Araştırma, buğday üretiminde nicelik temelli büyümeden verimlilik odaklı bir yapıya geçişi; 1961-2023 döneminde ham buğday ile buğday türevi işlenmiş ürünlerin dış ticaret performansını; Türkiye’nin rekabet gücünü, uzmanlaşma düzeyini, ticaret bağımlılığını ve gıda arz güvenliğini incelemektedir. Araştırma, Toprak Mahsulleri Ofisi, Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü, Amerika Birleşik Devletleri Tarım Bakanlığı ve Gıda ve Tarım Örgütü veritabanlarından elde edilen veriler kullanılarak yürütülmüştür. Çalışmada; Trend Analizi, Ticaret Dengesi Oranı, Michaely Endeksi, Balassa Açıklanmış Karşılaştırmalı Üstünlükler Endeksi, Herfindahl-Hirschman Endeksi, Birim Değer Analizi ve Ticaret Performans Endeksi yöntemlerinden yararlanılmıştır. Bulgular, Türkiye’de buğday üretimindeki uzun dönemli artışın verimlilik kaynaklı olduğunu ortaya koymaktadır. Türkiye, ham buğdayda net ithalatçı konumunda olmasına rağmen, endüstriyel temelli işleme kapasitesi sayesinde un, makarna ve diğer işlenmiş buğday ürünlerinde sürdürülebilir bir rekabet avantajı elde etmiştir.