AI Summary & Key Takeaways
AI InsightGeç Holosen’de yüksek orman varlığı devam etmiş, arazi kullanımı sınırlı kalmış ve bu değişimler yerel çalışmalar ile uyumluluk göstermiştir.
📌 3 Key Takeaways
Özet
Bu çalışma Büyük Menderes Nehri yukarı havzasında yer alan Karakuyu Bataklığı’nda (Afyonkarahisar-Dinar) gerçekleştirilmiştir. Çalışmada araştırma sahasının ~8200 yıllık paleovejetasyon ve paleoarazi kullanım tarihinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç kapsamında Karakuyu Bataklığı’ndan 730 cm uzunluğunda sediman karotları alınmış, karotlar üzerinde fosil polen ve 14C tarihlendirme analizleri yapılmıştır. Fosil polen analizleri kapsamında elde edilen veriler yaş derinlik modeline göre diyagram haline getirilmiş ve çalışma alanına ait paleovejetasyon/paleoarazi kullanımı verisi oluşturulmuştur. Fosil polen bulgularına göre Arboreal Polen (AP) içerisinde Pinus sp., Juniperus sp., Quercus deciduous ve Quercus evergreen, Non-Arboreal Polen (NAP) içerisinde ise Amaranthaceae, Asteraceae, Poaceae ve Artemisia sp. önemli taksonlar olmuştur. Çalışma alanında orman paterni büyük oranda Pinus sp., ve Juniperus sp., taksonlarından oluşturulmuş, genel olarak yüksek bir orman varlığı (%84,8) bulunmuştur. Türlerin odaklanılan zaman periyodu süresince göstermiş oldukları değişimler vejetasyon paterninin daha doğal bir süreç içerisinde (iklim ve türler arası rekabet) değiştiğine işaret etmiştir. Ulaşılan sonuçlar Orta Holosen paleovejetasyon değişimlerinin (orman ilerlemesi ve gerilemesi) Anadolu’da ki çalışmalar ile uyumlu olduğunu göstermiştir. Geç Holosen’de yüksek orman varlığı devam etmiş, arazi kullanımı sınırlı kalmış ve bu değişimler yerel çalışmalar ile uyumluluk göstermiştir.