AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccording to production goals, one of this superior varieties may be prefer to grow in the Eastern Mediterranean Transition Zone.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This research was carried out to determine the yield and agronomic characteristics of some soybean genotypes under main crop conditions in the Eastern Mediterranean Transition Zone in the years 2021-2022. In the research, 13 varieties (Adel, AP-3773, Arısoy, Asya, Atakişi, Atlas-3616, J-112, Lider, Planet, Racer, Sonya, Winchester, Yemsoy) 1 genotype (Yeniköy-9) were used. The experiment was conducted in a randomized block design with three replications. It was determined that the average plant height varied between 64.05 cm (J-112) and 114.25 cm (Winchester). The lowest average first pods height (1.74 cm) was obtained from J-112 variety while the highest value (13.69 cm) was obtained from Yemsoy variety. The lowest number of branches per plant values i.e. 1.83 no. plant-1 and 2.13 no. plant-1 were recorded from J-112 and Planet variety respectively. In the experiment, the number of pods per plant varied between 72.20 pods plant-1 (Arısoy) to 105.61 pods plant-1 (AP-3773). However, the average weight of 100 seeds varied between 15.07 g (Asya) to 22.10 g (Lider). The lowest average protein content (33.58%) was obtained from Yemsoy variety while the highest value (41.50%) was obtained from J-112 variety. It was determined that the average seed yield varied between 379.74 kg da-1 (Arısoy) and 580.73 kg da-1 (Lider). According to the data obtained as a result of the experiment, Lider variety was come front with the highest seed yield (580.73 kg da-1) and, J-112 variety had the high protein content with 41.50%, Planet (21.96 g) and Yeniköy-9 (20.87 g) varieties had the highest 100 seed weight. According to production goals, one of this superior varieties may be prefer to grow in the Eastern Mediterranean Transition Zone.
Özet
Bu araştırma, 2021-2022 yıllarında Doğu Akdeniz Geçit Kuşağında bazı soya çeşitlerinin ana ürün koşullarında verim ve agronomik özelliklerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada 13 çeşit (Adel, AP-3773, Arısoy, Asya, Atakişi, Atlas-3616, J-112, Lider, Planet, Racer, Sonya, Winchester, Yemsoy) ve 1 genotip (Yeniköy-9) kullanılmıştır. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olacak şekilde dizayn edilmiştir. Denemde ortalama bitki boyu 64.05 cm (J-112) ile 114.25 cm (Winchester) arasında değiştiği belirlenmiştir. En düşük ortalama ilk bakla yüksekliği 1.74 cm ile J-112 çeşidinden elde edilirken, en yüksek ortalama ilk bakla yüksekliği ise 13.69 cm ile Yemsoy çeşidinden elde edilmiştir. Bitki başına en düşük ortalama dal sayısı J-112 (1.83 adet/bitki) çeşidinden elde edilirken en fazla ise bitki başına ortalama dal sayısı Planet (2.13 adet/bitki) çeşidinden elde edilmiştir. Denemede ortalama bitki başına bakla sayısı 72.20 adet/bitki (Arısoy) ile 105.61 adet/bitki (AP-3773) arasında değiştiği belirlenmiştir. 100 tohum ağırlığı ise 15.07 g (Asya) ile 22.10 g (Lider) arasında değiştiği bulunmuştur. Ortalama protein oranı bakımından ise en düşük değeri %33.58 ile Yemsoy çeşidinden elde edilirken, en yüksek ortalama protein oranını %41.50 ile J-112 çeşidinden elde edilmiştir. Ortalama soya tohum verimi 379.74 kg da-1 (Arısoy) ile 580.73 kg da-1 (Lider) arasında değiştiği saptanmıştır. Deneme sonucunda elde edilen verilere göre en yüksek ortalama soya tohum verimine sahip olan Lider (580.73 kg da-1) çeşidi, en yüksek ortalama protein oranı bakımından J-112 (%41.50) çeşidi ve en yüksek ortalama 100 tohum özellikleri bakımından Planet (21.96 g) çeşidi ve Yeniköy-9 (20.87 g) genotipinin öne çıktığı saptanmıştır. Üretim amaçlarına göre bu üstün çeşitlerden biri Doğu Akdeniz Geçiş Kuşağında yetiştirilmek üzere tercih edilebileceği saptanmıştır.