AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAfter neoadjuvant treatment, 30-month DFS was 85.7% and 45.9% in the pathologic complete response (CR) and non-CR group, respectively. 30-month overall survival (OS) was 69.8% in the whole group, 71.7% in neoadjuvant and 68.2% in adjuvant.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Muscle-invasive bladder cancer requires systemic treatment due to its high risk of metastasis. However, studies comparing neoadjuvant and adjuvant therapy regimens are currently limited. Our goal in this study was to compare the treatment efficacy of patients receiving neoadjuvant or adjuvant treatment in locally advanced bladder cancer. Material and Methods: We retrospectively included 107 bladder cancer patients from 6 centres who underwent radical cystectomy and received perioperative chemotherapy. Patients were divided into 2 categories: (i) neoadjuvant chemotherapy (n=54) and (ii) adjuvant chemotherapy (n=53). Results: Median follow-up was 31.6 months (95%CI 21.8-41.4). 30-month disease-free survival (DFS) was 58.9% in the whole group, 56.3% in neoadjuvant and 61.5% in adjuvant. 30-month DFS after neoadjuvant treatment was 70.1% in <pT2N0 and 41.1% in ≥pT2, according to substaging. After neoadjuvant treatment, 30-month DFS was 85.7% and 45.9% in the pathologic complete response (CR) and non-CR group, respectively. 30-month overall survival (OS) was 69.8% in the whole group, 71.7% in neoadjuvant and 68.2% in adjuvant. This rate in patients with neoadjuvant downstaging was 81.4% and 62% in the <pT2N0 and ≥pT2 groups, respectively. At the same time, 30-month OS in the pathologic CR and non-CR group was 100% and 62.6%, respectively. Conclusion: In patients with locally advanced bladder cancer who show a pathologically complete response to neoadjuvant chemotherapy, it is important to be evaluated in a multidisciplinary consultation in order to give cisplatin- based treatment before surgery since it has a significant contribution in terms of both DFS and OS.
Özet
Amaç: Kasa invaze mesane kanserinin tedavisinde yüksek metastaz riski nedeniyle sistemik tedavi önerilmektedir. Neoadjuvan veya adjuvan tedaviyi karşılaştıran yeterli çalışma olmaması nedeniyle bu çalışmada amacımız lokal ileri evre mesane kanserinde neoadjuvan veya adjuvan tedavi alan hastaların tedavi etkinliğini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Radikal sistektomi yapılan ve perioperatif kemoterapi alan 6 merkezden 107 mesane kanseri hastası retrospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Hastalar 2 kategoriye ayrıldı: (i) neoadjuvan kemoterapi (n=54) ve (ii) adjuvan kemoterapi (n=53). Ortanca takip süresi 31.6 aydı (%95CI 21.8-41.4). 30. ay hastalıksız sağkalım oranı (HSO) tüm grupta %58.9, neoadjuvanda %56.3 ve adjuvanda %61.5 idi. Neoadjuvan tedavi sonrası 30.ay HSS evrelemeye göre <pT2N0'da %70.1 ve ≥pT2'de %41.1 idi. Neoadjuvan tedavi sonrasında, 30.ay HSO patolojik tam yanıt (TY) ve TY olmayan grupta sırasıyla %85,7 ve %45,9 idi. 30.ay genel sağkalım oranı (GSO) tüm grupta %69,8, neoadjuvanda %71,7 ve adjuvanda %68,2 idi. Neoadjuvan tedavi ile evre gerilemesi olanlarda<pT2N0 ve ≥pT2 gruplarında 30.ay GSO sırasıyla %81.4 ve %62.0 idi. Aynı zamanda, patolojik TY ve TY olmayan grupta 30.ay GSO sırasıyla %100 ve %62.6 idi. Sonuç: Neoadjuvan ve adjuvan kemoterapi, kas-invaziv mesane kanseri tedavisinde sağkalımı önemli ölçüde etkileyen yaklaşımlardır. Patolojik tam yanıt ve sisplatin bazlı rejimler, daha iyi sağkalım sonuçları ile ilişkilidir. Bu bulgular, tedavi planlamasında patolojik tam yanıtın ve rejim seçiminin önemini vurgulamaktadır ve tedavi kararı multidispliner olarak verilmelidir.