AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis suggests that anal fissure physiopathology is more than just a crack or wound in the anal region.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Chronic anal fissure (CAF), a painful condition linked to increased sphincter tone, is often treated with calcium channel blockers. This study explored whether adding the wound-healing agent Triticum vulgare improves outcomes for these patients. Material and Methods: This study compared two groups of anal fissure patients: those treated with topical diltiazem alone versus diltiazem plus Triticum vulgare. We excluded patients under 18, pregnant women, and those with prior treatments. Data on demographics, comorbidities, and 1-month follow-up (bleeding, pain, and wound healing) were collected from hospital records and compared between the groups. Results: In the study including 91 patients, the median age was determined as 42. 58.2% (n = 53) of the patients were male. 21 patients (23.1%) received a combination therapy of Triticum vulgare plus topical diltiazem, while 70 patients (76.9%) were treated with topical diltiazem alone. At the end of one month, all patients in the case group had complete wound healing, while this rate was 82.9% in the control group (p = 0.042). Conclusion: When Triticum vulgare treatment was added to topical diltiazem treatment in the treatment of anal fissure, there was a decrease in the patients' bleeding and pain symptoms, but this was not statistically significant. However, wound healing was complete after 1 month in the Triticum vulgare added group and this change was found to be statistically significant. This suggests that anal fissure physiopathology is more than just a crack or wound in the anal region.
Özet
Amaç: Kronik anal fissür (KAF), artan sfinkter tonusuyla ilişkili ağrılı bir durum olup genellikle kalsiyum kanal blokerleri ile tedavi edilir. Bu çalışma, yara iyileştirici ajan Triticum vulgare'nin eklenmesinin bu hastalarda sonuçları iyileştirip iyileştirmediğini araştırmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma, anal fissür hastalarının iki grubunu karşılaştırdı: sadece topikal diltiazem ile tedavi edilenler ve diltiazem artı Triticum vulgare ile tedavi edilenler. 18 yaş altı hastalar, hamile kadınlar ve daha önce başka tedaviler almış hastalar çalışma dışı bırakıldı. Demografik veriler, komorbiditeler ve 1 aylık takip sonuçları (kanama, ağrı ve yara iyileşmesi) hastane kayıtlarından toplanarak gruplar arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 91 hastada medyan yaş 42 olarak belirlendi. Hastaların %58,2'si (n = 53) erkekti. 21 hasta (%23,1) Triticum vulgare artı topikal diltiazem kombinasyon tedavisi alırken, 70 hasta (%76,9) sadece topikal diltiazem ile tedavi edildi. 1 ayın sonunda, olgu grubundaki tüm hastalarda tam yara iyileşmesi gözlenirken, bu oran kontrol grubunda %82,9 idi (p = 0,042). Sonuç: Anal fissür tedavisinde topikal diltiazem tedavisine Triticum vulgare tedavisinin eklenmesiyle hastaların kanama ve ağrı semptomlarında azalma oldu ancak bu istatistiksel olarak anlamlı değildi. Ancak, Triticum vulgare eklenen grupta 1 ay sonra yara iyileşmesi tamdı ve bu değişiklik istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Bu durum, anal fissür fizyopatolojisinin sadece anal bölgedeki bir çatlaktan veya yaradan daha fazlası olduğunu düşündürmektedir.