Journals / Yükseköğretim Dergisi / 2015 / Cilt: 5 - Sayı: 1

Academicians' perceptions of mobbing at universities: Dokuz Eylül University case

Akademisyen Algılarına Göre Üniversitelerde Psikolojik Yıldırma: Dokuz Eylül Üniversitesi Örneği

Pages
9–25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The results show that academicians have been exposed to mobbing behaviors in the level of hardly ever.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In organizations, mobbing causes important personal, social and psychological problems, and it affects the daily lives and careers of the employees.
📊
Key Findings & Data:The population of the study consists of academicians working at Dokuz Eylül University on 2011-2012 academic terms.
💡
Conclusion & Impact:The results show that academicians have been exposed to mobbing behaviors in the level of hardly ever.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2011-2012 Verileri
⚙️Variables:Akademisyen · psikolojik şiddet · psikolojik taciz

Abstract

In organizations, mobbing causes important personal, social and psychological problems, and it affects the daily lives and careers of the employees. Mobbing is a period of informal and negative behavior such as wearing away at, demoralizing, insulting and discrediting, which one or more employees apply to one or more employees in organizations. With this study, it is aimed to examine the perceptions of academicians on mobbing at universities. This study is prepared in the model of descriptive survey and with quantitative research method. The population of the study consists of academicians working at Dokuz Eylül University on 2011-2012 academic terms. The sample, which consists of 1261 academicians working at thirteen faculties, is determined by stratified and simple random sampling method. "The Scale of Mobbing at Workplaces" has been used as the data collection instrument in this research. Frequency, percentage, average have been calculated through the statistical analysis of the survey data. In comparing the groups the Independent Samples t test, one-way ANOVA, Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U tests were used. The results show that academicians have been exposed to mobbing behaviors in the level of hardly ever. Female, single, younger academicians (under 40-year-old) and research assistances and academic specalists have been subjected of mobbing more than other groups. Mobbing has been experienced most in the faculties of Nursing, Maritime and Theology, and least in the faculties of Architecture, Engineering and Science, respectively. Whereas mobbing is more experienced in big organizations according to the other studies, this study draws attention to the fact that in the faculties with the fewest academicians, it is more experienced. Whether this is special to universities or not, and its reasons should be researched, policy makers and practitioners should take precautions on this subject.

Özet

Örgütlerde psikolojik yıldırma önemli kişisel, sosyal ve psikolojik sorunlara yol açmakta, çalışanların günlük ve iş yaşantılarını etkilemektedir. Psikolojik yıldırma örgütlerde bir ya da birden çok çalışanın bir ya da birden çok çalışana yönelik yıpratma, moral bozma, onur/haysiyet kırma, itibarsızlaşma gibi resmi olmayan (informal) ve negatif davranış uygulama sürecidir. Bu araştırmada, üniversitelerde akademisyenlerin psikolojik yıldırmaya ilişkin görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma betimsel tarama modelinde nicel araştırma yöntemiyle yapılmıştır. 2011-2012 eğitim öğretim yılında yapılan araştırmanın evreni Dokuz Eylül Üniversitesi'nde görev yapan akademisyenlerden oluşmaktadır. On üç fakülteden 1261 akademisyenin yer aldığı örneklem tabakalı ve basit tesadüfî örneklem yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak "İş Yerinde Psikolojik Yıldırma Ölçeği" kullanılmıştır. Veri analizinde frekans, yüzde ve ortalama değerler hesaplanmıştır. Gruplar arası karşılaştırmalarda Bağımsız Gruplar t testi, tek yönlü varyans analizi, Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri yapılmıştır. Araştırma sonuçları akademisyenlerin psikolojik yıldırmaya yok denecek kadar az düzeyde maruz kaldıklarını göstermiştir. Kadın, bekâr ve genç yaştaki (40 yaş altı) akademisyenler ile unvana göre araştırma görevlileri ve akademik uzmanlar daha fazla psikolojik yıldırmaya maruz kalmışlardır. Psikolojik yıldırma sırasıyla en çok Hemşirelik, Denizcilik ve İlahiyat fakültelerinde; en az Mimarlık, Mühendislik ve Fen fakültelerinde görülmektedir. Diğer araştırmalarda büyük örgütlerde psikolojik yıldırmaya daha fazla maruz kalınırken, bu araştırmada akademisyen sayısının az olduğu fakültelerde psikolojik yıldırmanın daha fazla yaşandığı dikkati çekmiştir. Bunun üniversitelere özgü olup olmağı ve nedenleri araştırılmalı, politika yapıcılar ve uygulayıcılar bu konularda gerekli önlemleri almalıdırlar.

🔖

Cite This Article

CAYVARLI, P. E., ŞAHİN, S. (2015). Academicians' perceptions of mobbing at universities: Dokuz Eylül University case. Yükseköğretim Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 1, 9–25. https://ajindex.com/articles/132220

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Acar, A. B. ve Dündar, G. (2008). İş yerinde psikolojik yıldırmaya (mobbing) maruz kalma sıklığı ile demografik özellikler arasındaki ilişkinin incelen- mesi. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 37(2), 111–120.
  2. Aksoy, F. (2008). Psikolojik şiddetin (mobbing) sağlık çalışanlarına etkisi. Ya- yımlanmamış doktora tezi, Marmara Üniversitesi,
  3. İstanbul.
  4. Aktop, N. G. (2006). Anadolu Üniversitesi öğretim elemanlarının duygusal tacize ilişkin görüşleri ve deneyimleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi,
  5. Eskişehir. Arpacıoğlu, G. (2005). Türkiye’de zorbalık bir çalışma biçimi. 20 Ocak 2012 tarihinde adresinden erişildi. Ayan, S. ve Şahbudak, E. (2012). Üniversitelerde asistanlara yönelik psiko- lojik taciz: Gazi, Kocaeli ve Cumhuriyet Üniversitesi örneği. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 4(1), 297–310.
  6. Aydın, Ö. B. (2009). Ortaöğretim okullarında görev yapan okul yöneticisi ve öğ- retmenlerin mobbinge (psikolojik şiddet) maruz kalma düzeyleri. Yayımlan- mamış yüksek lisans tezi, Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale. Baldry A. C., and Farrington, D. P. (2000). Bullies and delinquents: Personal characteristics and parental styles. Journal of Community & Applied Social Psychology, 10(1), 17–31.
  7. Bayrak-Kök, S. (2006). İş yaşamında psiko-şiddet sarmalı olarak yıldırma olgusu ve nedenleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 433–448.
  8. Bilgel, N., Aytaç, S. ve Bayram N. (2006). Bullying in Turkish whitw-color workers. Occupational Medicine, 56(4), 226–231.
  9. Bingöl, B. (2007). İş yerinde yıldırma (mobbing) ve yıldırma üzerine bir çalışma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi,
  10. İzmir.
  11. Björkqvist, K., Österman, K., and Hjelt-Bäck, M. (1994). Agression among university employees. Agressive Behavior, 20(3), 173–184.
  12. Brodsky, C. M. (1976).
  13. The harassed worker. Lexington, MA: Lexington Books. Budak, G. ve Budak, G. (2010). İşletme yönetimi (6. baskı). İzmir:
  14. Barış Yayın Evi. Bugay, A., Aşkar, A. Tuna, M. E., Çelik-Örücü, M., and Çok, F. (2015). Psychometric properties of the Turkish version of the school climate questionnaire. Elementary Education Online 14(1), 334–345.
  15. Bursalıoğlu, Z. (2000). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Ankara:
  16. Önder Matbaacılık. Carnero, M. A., Martinez, B., and Sanchez-Mangas, R. (2006). Mobbing and its determinants: The case of Spain. Applied Economics, 42(29), 3777–3787.
  17. Casey, B., and A. Yamada (2002). Getting older, getting poorer?: a study of the earnings, pensions, a