SavedAdd your journal

Journals / Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 22 Sayı: 1

Antalya İli Karanfil Seralarında Toprak Kökenli Fungal Hastalık Etmenlerinin Yaygınlığının Belirlenmesi

Aydın Atakan
Hülya Özgönen Özkaya
Pages
216–220
Publication Date
2018-04-16
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Rhizoctonia sp. %1,8-19 arasında yaygınlık gösterirken, Fusarium spp.’den sonra en fazla yaygınlık oranına Gebiz mevkiinden izole edilen Verticillium sp. olmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Antalya ili karanfil seralarında toprak kökenli fungal hastalıkların izolasyon sıklıkları ve yaygınlıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Antalya ilinde Ekim 2013 ve Şubat 2014 üretim sezonunda karanfil yetiştiriciliği yapılan toplam 29 seradan hastalık belirtisi gösteren bitki örnekleri alınmış ve izolasyonlar yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Rhizoctonia sp. %1,8-19 arasında yaygınlık gösterirken, Fusarium spp.’den sonra en fazla yaygınlık oranına Gebiz mevkiinden izole edilen Verticillium sp. olmuştur.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Antalya · Hastalık yaygınlığı · Fusarium spp.

Özet

Bu çalışmada Antalya ili karanfil seralarında toprak kökenli fungal hastalıkların izolasyon sıklıkları ve yaygınlıklarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Antalya ilinde Ekim 2013 ve Şubat 2014 üretim sezonunda karanfil yetiştiriciliği yapılan toplam 29 seradan hastalık belirtisi gösteren bitki örnekleri alınmış ve izolasyonlar yapılmıştır. İzolasyon sonuçlarına göre elde edilen fungusların cins ve tür düzeyinde makroskobik ve mikroskobik yöntemler kullanılarak tanıları yapılmıştır. Karanfil seralarından izole edilen en yaygın cins Fusarium sp. olmuş ve yaygınlık oranı %39,1-72,2 arasında değişmiştir. Diğer izole edilen cinsler; Pythium sp., Rhizoctonia sp., Verticillium sp. ve Macrophomina sp. olmuştur. Rhizoctonia sp. %1,8-19 arasında yaygınlık gösterirken, Fusarium spp.’den sonra en fazla yaygınlık oranına Gebiz mevkiinden izole edilen Verticillium sp. olmuştur.

🔖

Cite This Article

Atakan, A., Özkaya, H. Ö. (2018). Antalya İli Karanfil Seralarında Toprak Kökenli Fungal Hastalık Etmenlerinin Yaygınlığının Belirlenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 22 Sayı: 1, 216–220. https://doi.org/10.19113/sdufbed.04574

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (32)

  1. Kazaz, S. 2006. Farklı Dikim Sistemleri ve Sıklıklarının Yaz Karanfili Üretiminde Verim ve Kalite Üzerine Etkileri. Adnan Menderes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 194s, Aydın.
  2. Türkiye İstatistik Kurumu, 2017. Bitkisel Üretim İstatistikleri. http://tuikapp. tuik.gov.tr /bitkiselapp/bitkisel.zul (Erişim Tarihi: 15,02.2017).
  3. Anonim, 2017. Süs Bitkileri Sektör Raporu. Süsbir yayını, 13s., Ankara.
  4. Besemer, S.T., Larson, R.A. 1980. Carnations. Introduction to Floriculture, Academic Press, 292s, New York.
  5. Whealy, A., Larson R.A. 1992. Carnations. Introduction to Floriculture. Academic Press, 292p, New York.
  6. Şevik, M.A., Saruhan, İ. 2010. Karanfil (Dianthus caryophyllus L.)’de Görülen Bitki Koruma Problemleri. Türk Bilimsel Derlemeler Dergisi, 3 (2), 33-41.
  7. McCain, A.H. 2003. Disease of Carnation (Dianthus caryophylius L.). http: //www.apsnet.org/online/common/names/carnatn. asp. (Erişim Tarihi:20.05.2014).
  8. Bremer, H. 1954. Türkiye Fitopatolojisi (Bahçe Kültürleri Hastalıkları). Cilt 3. Ziraat Vekaleti Neşriyat ve Haberleşme Müdürlüğü, Ankara, 295 s
  9. El-Zarka, A.M. 1970. Stunt and Distortion of Gladiolus Flower Spike. Agricultural Research Review 48 (3), 167-180.
  10. Muller, P.J. 1978. Scratched Basal Plate, "Greasy Skin" and Basal Rot of Hyacinths. Bloembotiencultur, 89 (16), 389-391.
  11. Costache, M., Mandricel, M. 1982. Recherches Concernant le Fletrissement des Oeillets Dans les Serres. Bulletin de 1 Academie des sciences, 11, 89-96.
  12. Magie, R.O.J., Overman, A. J., Gilreath, P., Waters, W.E., Wılfred, G.J., Price, J.F., Woltz, S.S. 1988. Gladiolus Corm Production. Gladio Grams Bulletin, 69, 16-25.
  13. Trujillo, E.E., Shimabuku, R.J., Cavin, C.A., Aragaki, M. 1988. Rhizoctonia solani Anastomosis Grupings in Carnation Fields and Their Pathogenicity to Carnation. Plant Disease, 72 (10), 863-865.
  14. Karman, M. 1971. Bitki Koruma Araştırmalarında Genel Bilgiler Denemelerin Kuruluşu ve Değerlendirme Esasları. T.C Tarım Bakanlığı Zirai Mücadele ve Zirai Karantina Genel Müdürlüğü Yayınları. 279s. Bornova/İzmir.
  15. Anonim, 1996. International Course on the Identification of Fungi of Agricultural and Environmental Significance. 11 August / 20 September, 1996. IMI, Egham, UK.
  16. Booth, C. 1977. Fusarium a Laboratory Guide to the ldentification of the Major Species. CMI, Kew Surrey, England, 58p
  17. Yu, Y., Ma, G. 1989. The Genus Pythium in China. Mycosystema, 2, 1-110.
  18. Dick, M.W. 1990. Keys to Pythium., University of Reading, U.K, 64p.
  19. Ogoshi, H. 1975. Grouping of Rhizoctonia solani Kühn and Their Perfect Stages. Review. Plant Protection Research, 8, 98-103.
  20. Bandoni, R. J. 1979. Safranin-O as a Rapid Nuclear Stain for Fungi. Mycologia, 63, 873-874.
  21. Sneh, B., Burpee, L., Ogoshi, A. 1991. Identification of Rhizoctonia Species. APS Pres, 133p.
  22. Ashby, S.F. 1927. Macrophomina phaseolina (Maub.) Comb. Nov. the Pycnidial Stage of Rhizoctonia bataticola (Taub.) Butl. Phytopathology, 17, 141-147.
  23. Goidanich, G. 1947. A revision of the Genus M. phaseolina petrak Type Species: M. phaseolina (Tassi) Goid. M. Phaseolina (Maubl.) Ashby. Phytopathology, 37, 449-461.
  24. Isaac, I. 1953. A Further Comparative Study of Pathogenic Isolates of Verticillium: V. nubilum Pethybr. And V. tricorpus sp. nov. Trans Br. Mycology Society, 36, 180–195.
  25. Pegg, G.F., Brady, B.L. 2002. Verticillium Wilts. CABI Publishing, First edition. 416p.
  26. Goud, J.K., Termorshuizen, A.J., Gams, W. 2003. Morphology of Verticillium dahliae and V. tricorpus on Semi-Selective Media Used for the Detection of V. dahliae in Soil. Mycological Research, 107 (7), 822-830.
  27. Hendrix, F.F., Campbell, W.A. 1973. Pythium as Plant Pathogens. Annual Review of Phytopathology, 11 (1), 77-98.
  28. Anonim, 2012. Tarım Rehberiniz. http://tarimuzmanliği.blogspot.com/2012_10_01_archive. Html (Erişim Tarihi: 07.10.2013).
  29. Joffe, A.Z., Palti, J. 1974. Fusarium Isolated form Field Crops in Israel and Their Pathogenicity to Seedlings in Glasshouse Tests. Zeitschrift für Pflanzen. Krankheiten-und-Pflanzenschutz, 81 (4), 196-205.
  30. Guest, D.I., Kalc, G.F., Wright, S.M., Pascoe, L.G. 1997. Incidence and Symptoms of Fusarium Disease of Carnations in Victoria. Austalian Plant Pathology, 26, 44-53.
  31. Tezcan, H., Karabulut, Ö.A., İlhan, K. 2004. Yalova İlinde Yetiştirilen Kesme Çiçeklerde Kök ve Kökboğazı Fungal Hastalık Etmenlerinin Saptanması Üzerine Araştırmalar. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 18 (1), 1-10.
  32. Qazi, N.A., Ahmad, K., Bieg, M.A., Dar, H., Yousuf, V., Ganai, N.A. 2006. Prevalence of Major Carnation Disease in Kashmir and Menagement of Leaf Spot (Alternaria dianthi Stev Hall) of Carnation (Dianthus caryophyllus L.), Applied Biological Research, 8, 29-32.