AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study concludes that Türkiye’s humanitarian and development-oriented policies in Sudan have produced tangible, positive outcomes, thereby playing a pivotal role in strengthening bilateral ties, reinforcing Türkiye’s strategic presence in Africa, and offering an alternative, non-asymmetric model for international cooperation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines Türkiye’s humanitarian aid and development initiatives in Sudan, implemented through the Turkish Cooperation and Coordination Agency (TİKA), using Joseph Nye’s concept of soft power as an analytical framework. Soft power is defined as a state’s ability to influence the preferences and behaviors of other international actors through culture, political values, and foreign policy, rather than through coercion or economic incentives. By executing 297 projects across various sectors- including education, healthcare, agriculture, infrastructure, and social services- between 2000 and 2022, TİKA has become the primary institutional vehicle for Türkiye’s soft power projection in Africa. This paper demonstrates how TİKA’s activities have deepened bilateral relations, evaluates their socioeconomic impacts on local communities, and analyzes how Türkiye’s strategic positioning in the region has been strengthened. Furthermore, it critically addresses structural challenges encountered during field implementation, identifying chronic political instability, security risks, and bureaucratic coordination deficiencies with local administrations as the main constraints on project effectiveness. The study concludes that Türkiye’s humanitarian and development-oriented policies in Sudan have produced tangible, positive outcomes, thereby playing a pivotal role in strengthening bilateral ties, reinforcing Türkiye’s strategic presence in Africa, and offering an alternative, non-asymmetric model for international cooperation.
Özet
Bu çalışma, Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı (TİKA) aracılığıyla Türkiye’nin Sudan’da gerçekleştirdiği insani yardım ve kalkınma projelerini Joseph Nye’ın yumuşak güç teorisi çerçevesinde analiz etmektedir. Yumuşak güç kavramı, bir ülkenin kültür, siyasi değerler ve dış politika aracılığıyla, zorlama veya ödüllendirme mekanizmalarına başvurmadan diğer aktörlerin tercihlerini ve davranışlarını şekillendirme yeteneği olarak tanımlanmaktadır. TİKA, 2000-2022 yılları arasında Sudan’da eğitim, sağlık, tarım, altyapı ve sosyal hizmetler gibi pek çok farklı alanda 297 proje yürüterek Türkiye’nin Afrika kıtasındaki yumuşak güç projeksiyonunun temel kurumsal enstrümanı haline gelmiştir. Bu çalışma, TİKA’nın faaliyetlerinin Türkiye-Sudan ilişkilerini nasıl derinleştirdiğini, yerel topluluklar üzerindeki sosyoekonomik etkilerini ve Türkiye’nin bölgedeki stratejik konumunu nasıl pekiştirdiğini ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, projelerin sahada uygulanması sürecinde karşılaşılan yapısal meydan okumalar da çalışmada göz önünde bulundurulmuştur. Bölgedeki kronik siyasi istikrarsızlıklar, güvenlik riskleri ve yerel yönetimlerle yaşanan koordinasyon eksiklikleri, TİKA projelerinin etkililik derecesini sınırlandıran temel faktörler arasında yer almaktadır. Sonuç olarak Türkiye’nin insani yardım ve kalkınma odaklı politikaları, TİKA aracılığıyla Sudan’da somut ve olumlu neticeler doğurarak Türkiye-Sudan ilişkilerinin gelişiminde kritik bir rol oynamış, bu durum Türkiye’nin Afrika’daki stratejik konumunu tahkim ederek uluslararası iş birliği bağlamında özgün bir model teşkil etmiştir.