AI Summary & Key Takeaways
AI InsightApproaches to reduce the risk of future LBP may include enhancing muscle endurance of the back extensors.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: Literature on the relationship between static back endurance and risk of low–back pain (LBP) are sparse. This study investigated the association between static back endurance and the risk of LBP in adult Nigerians. METHOD: This study recruited 376 healthy participants aged between 21–62 years consecutively. All participants underwent the Biering–Sørensen test of Static Muscular Endurance (BSME). The population was separated into poor, medium and good performers’ based on their position–holding times (PHT) on BSME for males and females respectively. The possible risk for LBP was determined in the different categories using odds ratio. Alpha level was set at 0.05. RESULTS: Logistic regression analysis showed that static endurance of the back extensor muscles was significantly associated (p <0.001) with the risk of LBP. Among males with PHT ≤ 58 seconds (s) the odds ratio (OR) for LBP was six times (OR 6.26; Confidence Interval (CI) 4.67–7.03) higher than those with PHT between 58–104 s, and nearly eight times (OR 7.71; CI 5.57–8.11) higher than those with PHT > 104–240 s. Females with PHT ≤ 58 s had a risk of LBP three times (OR 3.16; CI 2.27–5.49) higher than that of females with 58–110 s, and about six times higher (OR 5.91; CI 3.43–7.65) than that of females with PHT >110–240 s. CONCLUSION: The static endurance of the back extensor muscles seems to have a strong association with the risk of LBP. Approaches to reduce the risk of future LBP may include enhancing muscle endurance of the back extensors.
Özet
AMAÇ: Literatürde statik sırt dayanıklılığı ve bel ağrısı (BA) riski arasındaki ilişkiyi inceleyen çalışma yok denecek kadar azdır. Bu çalışmada, yetişkin Nijeryalılar’da statik sırt dayanıklılığı ve BA riski arasındaki ilişkinin araştırılması planlanmıştır. YÖNTEM: Bu çalışmaya 21–62 yaş aralığında bulunan 376 sağlıklı katılımcılar katılmıştır. Tüm katılımcılara Biering–Sørensen Statik Muskuler Dayanıklılık (SMD) testi uygulanmıştır. Katılımcılar, SMD testinde pozisyon koruma sürelerine (PKS) göre kötü, orta ve iyi performans gösteren kadın ve erkekler olarak ayrılmıştır. BA için olası risk farklı kategorilerde odds oranı kullanılarak belirlenmiştir. Alfa hata seviyesi 0,05 olarak saptanmıştır. BULGULAR: lojistik regresyon analizi, BA’nın arka ekstensör kasın statik dayanıklılık düzeyi ile anlamlı ilişkisinin olduğunu göstermiştir (p <0.001). Bel ağrısı, erkek katılımcılardan PKS ≤ 58 saniye olanlarda, PKS 58–104 saniye aralığında olanlardan (OR 6.26; Confidence Interval (CI) 4.67–7.03) altı kat, PKS 104–240 saniye aralığında olanlardan (OR 6.26; Confidence Interval (CI) 4.67–7.03) sekiz kat yüksek bulunmuştur. Bel ağrısı, kadın katılımcılardan PKS ≤ 58 saniye olanlarda, PKS 58–104 saniye aralığında olanlardan (OR 3.16; CI 2.27–5.49) üç kat, PKS 104–240 saniye aralığında olanlardan (OR 5.91; CI 3.43–7.65) altı kat yüksek bulunmuştur. SONUÇ: Sırt ekstansör kaslarının statik dayanıklılığı ile BA riski arasında güçlü bir ilişki olduğu görülmektedir. Sırt ekstensör kas dayanıklılığının arttırılması yaklaşımı BA riskini azaltmak için kullanılabilir.