Journals / TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni / 2010 / Cilt: 9 - Sayı: 4

Contribution of interpersonal cognitive problem-solving strategy to children with attention deficit hyperactivity disorder

Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocuklara bilişsel yaklaşıma dayalı kişilerarası sorun çözme eğitiminin katkıları

Pages
391–398
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The positive effectiveness of ICPS also known as I Can Problem Solve in developing problem-solving skills and reducing problem behaviors of children with ADHD is known.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Attention-Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is a neuropsychiatric disorder characterized by inattention, distractibility, and impulsivity.
📊
Key Findings & Data:The research findings in the literature demonstrate that interpersonal problem-solving skills are teachable and learnable through properly structured education programmes.
💡
Conclusion & Impact:The positive effectiveness of ICPS also known as I Can Problem Solve in developing problem-solving skills and reducing problem behaviors of children with ADHD is known.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Attention-Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) is a neuropsychiatric disorder characterized by inattention, distractibility, and impulsivity. Scholastic competence, social acceptance, and behavioral conduct were problem areas for children with ADHD. These children have difficulties in regulating their emotions and maintaining good relations. Lack of these skills hinders the development of healthy peer relationships and positive interaction with adults. It is important for children with ADHD to receive interventions as early as possible so that their social and emotional development can be achieved. Some social skills training programs for school-ages children with ADHD have shown positive results. The research findings in the literature demonstrate that interpersonal problem-solving skills are teachable and learnable through properly structured education programmes. Social problem solving training for children with ADHD has positive effects on the academic, behavioral and cognitive impairment. The Interpersonal Cognitive Problem-Solving (ICPS) Program can have a significant effect on the behaviors of children with ADHD and can generalize to settings outside of the one in which the child was initially trained. The positive effectiveness of ICPS also known as I Can Problem Solve in developing problem-solving skills and reducing problem behaviors of children with ADHD is known.

Özet

DEHB dikkat sorunları, aşırı hareketlilik, dürtüsellik ve dürtüsellik karakterize nöropsikiyatrik bir bozukluktur. DEHB olan çocuklar sosyal kabul, davranış ve eğitim alanında sorunlara sahip olabilmektedirler. DEHB olan çocukların çoğunlukla kişilerarası sorun çözme becerilerinden yoksun oldukları gözlenmektedir. Bu çocukların çoğu ilişkileri sürdürmede ve duygularını kontrol etmede zorluklara sahiptir. Bu becerilerin yokluğu aynı zamanda arkadaş ilişkilerinin ve erişkinlerle olumlu ilişkilerin gelişmesini de engellemektedir. DEHB olan çocukların mümkün olduğu kadar erken sosyal ve duygusal gelişiminin sağlanabilmesi önemlidir. DEHB olan çocuklar için sosyal beceri eğitim programları olumlu sonuçlara sahip olduğu bilinmektedir. Kişilerarası sorun çözme becerilerinin uygun yapılandırılmış beceri eğitimi programlarıyla öğrenilebilir ve öğretilebilir olduğu ilgili alan yazında araştırma bulgularıyla desteklenmektedir. DEHB olan çocuklara verilen kişilerarası sorun çözme eğitiminin akademik, bilişsel ve davranışsal problemler üzerine olumlu etkileri mevcuttur. Ben Sorun Çözebilirim (BSÇ) eğitimi DEHB olan çocukların davranışlarında önemli bir etkiye sahip olabilir ve çocukluğunun başlangıcında edindiği kazanımlarını ileriki yaşamına genelleyebilir. "Bilişsel Yaklaşıma Dayalı Kişiler Arası Sorun Çözme" ya da diğer adıyla BSÇ programının DEHB olan çocuklarının sorun çözme becerilerinin gelişimi ve sorun davranışların azaltılması üzerinde etkili olduğu bilinmektedir.

🔖

Cite This Article

ÖZCAN, C. T., ÖĞÜLMÜŞ, S. (2010). Contribution of interpersonal cognitive problem-solving strategy to children with attention deficit hyperactivity disorder. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, Cilt: 9 - Sayı: 4, 391–398. https://ajindex.com/articles/130879

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Goldman LS, Genel M, Bezman RJ, Slanetz PJ. Diagnosis and treatment of attention-deficit/hyperactivity disorder in children and adolescents. JAMA. 1998; 279(14): 1100-1107
  2. Hechtman LH. Dikkat eksikliği/hiperaktivite bozukluğu. Eds: Sadock BJ, Sadock VA: Kaplan & Sadock’s Comprehensive Textbook of Psychiatry. Lippincott&Wilkins, 2007
  3. Ercan ES, Aydın C. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu. İstanbul. Gendaş AŞ, 2000
  4. Gentschel DA, McLaughlin TF. Attention deficit hyperactivity disorder as a social disability: characteristics and suggested methods of treatment. Journal of Development and Physical Disabilities. 2000; 12(4): 333-347
  5. Yavuzer H. Eğitim ve gelişim özellikleriyle okul çağı çocuğu. Remzi Kitabevi AŞ. 2000
  6. Mannuzza S, Klein RG, Bessler A, Malloy P, Hynes MA. Educational and occupational outcome of hyperactive boys grown up. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 1997; 36(9): 1222-1227
  7. Dulcan M. Practice parameters for the assessment and treatment of children, adolescents and adults with attention deficits/hyperactivity disorder. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry. 1997; 36: 85-121
  8. Biederman J, Faraone S, Milberger S, Guite J, Mick E, et al. A prospective 4-year follow-up study of attention-deficit hyperactivity and related disorders. Arch Gen Psychiatry. 1996; 53: 437-446
  9. Burt SA, Krueger RF, McGue M, Lacono WG. Sources of covariation among attention-deficit/hyperactivity disorder, oppositional defiant disorder, and conduct disorder: The Importance of Shared Environment. Journal of Abnormal Child Psychology. 2001; 110: 516-525
  10. Greene RW, Biederman J, Zerwas S. Psychiatric comorbidity, family dysfunction, and social ımpairment in referred youth with oppositional defiant disorder. Am J Psychiatry. 2002; 159: 1214-1224
  11. Demir T, Demir D, Alkaş L, Kayaalp L. Karşıt olma-karşı gelme bozukluğunda klinik, gelişimsel ve ailesel özellikler. Nöropsikiyatri Arşivi. 2000; 37(2): 97-103
  12. Yavaş İ. Davranım bozukluğu olan çocuk ve ergenlerde dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu, depresyon ve anksiyete bozuklukları birlikteliği. Çocuk Psikiyatrisi Uzmanlık Tezi. Ankara. GATA Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 1995 15. Pekcanlar A. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunda komorbite, DSM-IV belirti sıklığı ve aile işlevleri. Çocuk Psikiyatrisi Uzmanlık Tezi. İzmir. Dokuz Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 1998
  13. Caldwell CL, Wasson D, Anderson MN, Brighton V, Dixon L. Development of the nursing outcome (n