AI Summary & Key Takeaways
AI InsightEnhancing awareness and providing targeted training on these methods can contribute to the development of highly qualified professionals and the delivery of improved healthcare services.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective This study aims to evaluate the knowledge and attitudes of academicians regarding SCE in undergraduate dental education. Materials and Methods The study was conducted using a Google Forms survey platform with the participation of 254 dental students (from first to fifth year) and 97 academicians. The survey assessed knowledge and awareness of SCE, current practices and experiences, encountered challenges, and recommendations for improvement. Ethical approval was obtained from the Non-Interventional Clinical Research Ethics Committee of Selcuk University Faculty of Dentistry. Dental students and academicians across Turkey were invited to participate via email and social media. Personal data were not recorded, and responses were analyzed anonymously. Collected data were statistically analyzed using the Chi-Square test and the Kruskal-Wallis test. Results No statistically significant difference was observed in SCE awareness between research assistants and assistant/associate professors (p=0.11). However, a statistically significant difference was found in the level of knowledge regarding Problem-Based Learning (PBL) and the Flipped Classroom Model (FCM) across academic titles (p=0.018). A total of 36.1% of participants considered themselves competent in implementing student-centered education methods in undergraduate training. Both students and academicians identified PBL and FCM as the least preferred educational methods. The most reported challenges in implementing SCE methods were time management (65% for students, 72.2% for academicians) and insufficient technological infrastructure (68% for students, 64.9% for academicians). The most frequently cited supportive factor necessary for enhancing the effectiveness of these methods was the improvement of technological infrastructure (74.4% for students, 85.6% for academicians). Conclusion Although healthcare education in Turkey aligns with international standards, significant deficiencies exist in both knowledge and implementation of SCE methods. Enhancing awareness and providing targeted training on these methods can contribute to the development of highly qualified professionals and the delivery of improved healthcare services.
Özet
Amaç Bu çalışma, diş hekimliği lisans eğitiminde ÖME hakkında akademisyenlerin bilgi ve tutumlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem Bu çalışma, yaşları 18 ile 45+ arasında değişen 254 diş hekimliği öğrencisi (1., 2., 3., 4. ve 5.sınıf) ve 97 akademisyen üzerinde, ÖME hakkında bilgi ve farkındalık, mevcut uygulamalar ve deneyim, karşılaşılan zorluklar ve geliştirme önerilerine yönelik hazırlanmış bir Google Forms anket platformu kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Selçuk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Girişimsel Olmayan Klinik Araştırmalar Etik Kurulu tarafından onaylanan bu çalışmaya, Türkiye genelindeki diş hekimliği öğrencileri ile diş hekimliği akademisyenleri e-posta ve sosyal medya aracılığıyla davet edilmiştir. Katılımcıların kişisel bilgileri kaydedilmemiş, veriler anonim olarak analiz edilmiştir. Toplanan veriler Ki Kare testi ve Kruskal Wallis testi ile analiz edilmiştir. Bulgular Araştırma görevlileri ile yardımcı doçent ve doçentler arasında ÖME farkındalığı açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p=0,11). Akademik unvanlar arasında Probleme Dayalı Öğrenme (PDÖ) ve Ters Yüz Eğitim Modeli (TYE) metotlarına ait bilgi düzeylerinde istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gözlenmiştir (p=0,018). Katılımcıların %36,1'i lisans eğitiminde öğrenci merkezli eğitim yöntemlerinin kullanımı konusunda kendisini yeterli gördüğü ifade edilmiştir. Hem öğrenciler hem de akademisyenler, PDÖ ve TYE metotlarının eğitimde en az tercih edilen yöntemler olduğu belirtilmiştir. ÖME yöntemlerini uygularken en çok karşılaşılan zorlukların zaman yönetimi (sırasıyla %65, %72,2) ve teknolojik altyapı yetersizliği (sırasıyla %68, %64,9) olduğu hem öğrenciler hem de akademisyenler tarafından tespit edilmiştir. Bu uygulamaların daha etkili olabilmesi için hem öğrenciler hem de akademisyenlerin en çok ihtiyaç duyduğu destekleyici faktör teknolojik altyapının geliştirilmesi (sırasıyla %74,4, %85,6) olmuştur. Sonuç Ülkemizde sağlık eğitimi uluslararası standartlarda iyi olsa da ÖME yöntemleri ile ilgili hem bilgi hem de uygulama düzeyinde çeşitli yetersizlikler mevcuttur. Bu konuda yapılacak eğitimler ve bilincin artırılması ile daha kaliteli bireyler yetiştirilip sağlık alanında daha kaliteli hizmet sunulabilir. Anahtar kelimeler: Öğrenci merkezli eğitim, öğrenme yöntemleri, farkındalık