AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConsequently, the school came to be regarded not only as a means of individual development but also as a key instrument of social transformation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The period between 1908 and 1920, marking the final phase of the Ottoman Empire, represents a critical transitional era in which traditional educational approaches were increasingly questioned and progressive (müterakki) educational ideas began to emerge. The atmosphere of freedom fostered by the Second Constitutional Era created a fertile ground for the development of an educational philosophy centered on the individual, emphasizing experience and interaction. Within this scope, periodicals, articles on education, books and translations published between 1908 and 1920 were examined. The validity of the codes, categories, and themes was reviewed by academic experts, thereby ensuring the analytical consistency and historical contextualization. During this period, the school was redefined not merely as an institution for the transmission of knowledge, but as a living environment that holistically supported the intellectual, physical, and emotional development of the individual. Core principles of progressive education such as learning by doing and experiencing, the teacher’s role as a guide, nature-based education, preparation for real life, and cooperation were prominently reflected in contemporary educational writings. Education aimed to cultivate active, responsible, and critically thinking individuals, replacing the passive student model. Consequently, the school came to be regarded not only as a means of individual development but also as a key instrument of social transformation.
Özet
1908-1920 yılları arasındaki Osmanlı’nın son dönemi, eğitim anlayışında geleneksel yaklaşımların sorgulanarak ilerlemeci (müterakki) düşüncelerin filizlendiği kritik bir geçiş sürecidir. II. Meşrutiyet’in sağladığı özgürlük ortamı, bireyi merkeze alan, deneyim ve etkileşim temelli bir eğitim anlayışının gelişmesine zemin hazırlamıştır. Bu kapsamda, 1908 ve 1920 yılları arasında yayımlanan süreli yayınlar, eğitimle ilgili makaleler, kitaplar ve tercümeler incelenmiştir. Veriler, ilerlemeci eğitim felsefesine ilişkin kavramlar doğrultusunda dokuman analize ek olarak tematik kodlama yöntemiyle çözümlenmiştir. Kod, kategori ve temaların geçerliği alan uzmanları tarafından değerlendirilmiş; tarihsel bağlam ile analitik tutarlılık bu şekilde pekiştirilmiştir. Bu dönemde okul, yalnızca bilgi aktaran bir kurum olmaktan çıkarak bireyin zihinsel, bedensel ve duygusal gelişimini bütüncül biçimde destekleyen bir yaşam alanı olarak yeniden tanımlanmıştır. Yaparak-yaşayarak öğrenme, rehber öğretmen rolü, doğa temelli eğitim, hayata hazırlık ve iş birliği gibi ilerlemeci eğitimin temel ilkeleri yazılı kaynaklarda belirgin biçimde yer almıştır. Eğitim, edilgen öğrenci anlayışı yerine aktif, sorumluluk alan ve eleştirel düşünebilen bireyler yetiştirmeyi hedeflemiştir. Böylece okul, bireysel gelişimin yanı sıra toplumsal dönüşümün de anahtarı olarak görülmüştür.