AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAmong the oak species, Q. suber demonstrated the highest survival rate in one trial area, while Q. infectoria exhibited the highest survival rates in three trial areas.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Realizing the truffle potential of Türkiye’s forests, the General Directorate of Forestry published the Truffle Forest Action Plan in 2013. As part of this plan, truffle-inoculated oak afforestation was started by planting oak seedlings inoculated with truffle spores in forest nurseries. This study, initiated in 2015, aims to investigate whether truffle development continues on oak roots after transferring truffle-inoculated seedlings to forest spaces, and which species will predominate post-planting. The species selected for inoculation were Tuber aestivum (summer black truffle), which grows naturally in Türkiye, and Tuber melanosporum, widely preferred in global truffle cultivation. Four separate trial sites were established at both low and high altitudes, where oak seedlings inoculated with these truffle species were planted. Thirty mycorrhizal oak saplings for each oak species were planted in the trial fields located within the borders of Antalya Province, with a randomized block design. Oak species (1+0) are Q. robur, Q. ithaburensis, Q. infectoria and Q. suber (T. melanosporum was not included in the trial). At the end of five years, the highest T. aestivum colonization rate was determined as 35% and the lowest was 1%. The T. melanosporum colonization rate was found to be highest at 67.7% and lowest at 13.6%. Regardless of site or truffle species, Q. ithaburensis exhibited similar colonization rates. Among the oak species, Q. suber demonstrated the highest survival rate in one trial area, while Q. infectoria exhibited the highest survival rates in three trial areas.
Özet
Türkiye ormanlarının trüf verimliliğini fark eden Orman Genel Müdürlüğü 2013 yılında Trüf Ormanı Eylem Planını yayınlamış; Orman Fidanlıklarında trüf mantarıyla aşılanan meşe fidanları ile trüf aşılı meşe ağaçlandırmaları yapmaya başlamıştır. Trüf aşılanmış fidanların orman içi boşluklara aktarılmasının akabinde meşe köklerinde trüf mantarı gelişiminin devam edip etmeyeceğinin ve dikimden sonra hangi türlerin daha üstün geleceğinin araştırıldığı bu çalışma 2015 yılında başlatılmıştır. Türkiye’de doğal olarak yetişen T. aestivum (Yazlık siyah trüf) ve dünyada trüf yetiştiriciliğinde çok tercih edilen T. melanosporum (Kışlık siyah trüf) türleri ile aşılanmış meşe fidanlarının alçak ve yüksek rakımlara dikildiği dört ayrı deneme sahası kurulmuştur. Antalya ilindeki deneme sahalarına dört meşe türünden otuzar adet trüf aşılı meşe fidanı tesadüf blokları deneme deseniyle dikilmiştir: Meşe türleri (1+0) Q. robur, Q. ithaburensis, Q. infectoria ve Q. suber (T. melanosporum denemesine alınmamıştır) ‘dir. Beş yılın sonunda T. aestivum kolonizasyon oranı en yüksek %35 ve en düşük %1 olarak belirlenmiştir. T. melanosporum kolonizasyon oranı ise en yüksek %67,7 ve en düşük %13,6 olmuştur. Q. ithaburensis ise saha ve trüf mantarı fark etmeksizin benzer kolonizasyon oranlarını vermiştir. Bir deneme alanında Q. suber, üç deneme alanında Q. infectoria yaşama oranı en yüksek türler olmuştur.