AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION: This study supports the effectiveness of local application of green tea as antibacterial and anticariogenic material.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: An increasing number of people all around the world are turning to the nature by using the natural herbal products in both prophylaxis and treatment of different diseases. Green tea with active chemical ingredients posses diverse pharmacological properties that include antiinflammatory,anticariogenic, antioxidant and antibacterial effects. The aim of this study is to assess the possible protective properties of green tea on oral health. METHOD: The researchers used the following measurments: Streptococcus mutans count in saliva, Streptococcus mutans count in plaque samples from margins of composite restorations and Gingival Bleeding Index (GBI). The above mentioned measurements were applied to a sample consisting of 60 subjects divided equally into control and study groups where in control group they use the regular oral hygiene measurements only while in study group they apply 2% green tea 3 times daily for 7 days. This intervention study was carried in Azhar university clinic. RESULTS: The results of present study showed that there was a statistically significant difference among study group and controls concerning Streptococcus mutans count in saliva, Streptococcus mutans count in plaque samples from composite restoration margins and GBI. CONCLUSION: This study supports the effectiveness of local application of green tea as antibacterial and anticariogenic material.
Özet
AMAÇ: Tüm dünyada artan sayıda insan, hem koruyucu hekimlik, hem de farklı hastalıklarıntedavisi için bitkisel ürünleri kullanarak doğaya dönmektedir. Yeşil çay, aktif kimyasal içeriği ile,antiinflamatuar, antikarsinojenik, antioksidan ve antibakteriyel gibi farklı farmakolojik özellikler göstermektedir. Bu çalışma yeşil çayın ağız hijyenine etkisini değerlendirmeyi amaçlamıştır. YÖNTEM: Araştırmacıların kullandığı ölçütler: Tükrükteki Streptococcus mutans sayısı, kompozit dolgu sınırındaki plak örneklerindeki Streptococcus mutans sayısı ve Gingival Kanama İndeksi (GKİ) olmuştur. Yukarıda belirtilen ölçütler, kontrol ve çalışma grubuna eşit olarak bölünmüş 60 kişiye uygulandı. Kontrol grubu sadece düzenli oral hijyen uygulamaları yaparken, çalışma grubu 7 gün süreyle, günde üç kez, %2 yeşil çay uyguladı. Bu müdahale çalışması Azhar Üniversitesi Klinikleri’nde yapıldı. BULGULAR: Bu çalışmanın sonuçları, çalışma grubu ve kontroller arasında, tükrükte Streptococcus mutans, kompozit dolgu sınırındaki plak örneklerinde Streptococcus mutans ve GKİ’de istatistiksel olarak anlamlı fark gösterdir. SONUÇ: Bu çalışma yeşil çayın lokal uygulamasının antibakteriyel ve çürük onleyici materyal olarak etkinliğini desteklemektedir.