AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThere is need to enlighten the women on this phenomenon in order to get their cooperation towards its eradication.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AIM: Spousal physical violence in pregnancy is a major public health and human rights concern. Identifying its prevalence and understanding the women's attitude towards this phenomenon in our environment is key to developing strategies for effective intervention. METHOD: This was a cross sectional study of pregnant women attending antenatal clinics of the University of Uyo Teaching Hospital (UUTH), Uyo in the Niger Delta region of Nigeria. Information was collected using a pre-tested self-administered questionnaire instrument. RESULTS: The mean age of respondents was 28.72 ± 4.47 years with a range of 16 - 48 years. The prevalence of spousal physical violence in the current pregnancy was 10.3%. 45.2% of those who experienced violence in the current pregnancy also experienced violence in other pregnancies while 73.7% of those who reported spousal violence in previous pregnancies also experienced violence in the current pregnancy. There was a significant relationship between spousal physical violence and the woman's number of deliveries/parity (x2= 16.145, p=0.025), marital status (x2=11.105, p=0.025) and husband's occupation (x2=12.786, p=0.047). About half of the respondents expressed the view that spousal violence was not excusable under any circumstance while 22.7% believed that it could be excused under certain circumstances. Also 50.0% of those who experienced physical violence in the current pregnancy expressed the view that physical violence can be excusable. Most of the women (65.8%) either kept the incidence of abuse secret or just did nothing. None reported to the police. CONCLUSION: Spousal physical abuse is still prevalent in our society. There is need to enlighten the women on this phenomenon in order to get their cooperation towards its eradication.
Özet
AMAÇ: Gebelikte eş kaynaklı fiziksel şiddet temel bir halk sağlığı ve insan hakları sorunudur. Bunun sıklığını belirlemek ve bizim çevremizde kadınların bu olguya karşı tutumunu anlamak, etkin müdahale stratejilerini geliştirmede anahtar role sahiptir. YÖNTEM: Bu araştırma, Nijerya'nın Nijer Deltası bölgesinde Uyo Üniversitesi Eğitim Hastanesinin antenatal kliniğine devam eden gebe kadınlar arasında yapılmış kesitsel bir çalışmadır. Bilgiler ön denemesi yapılmış ve kendi kendine uygulanan soru formu ile toplanmıştır. BULGULAR: Katılımcıların ortalama yaşı 28,72 ± 4,47 idi ve yaşları 16 - 48 arasında dağılmıştı. Mevcut gebelikteki eş kaynaklı fiziksel şiddet %10,3 idi. %73,7'si mevcut ve önceki gebeliklerde eş kaynaklı şiddet bildirirken, mevcut gebelikte eş şiddeti görenlerin %45,2'si önceki gebeliklerinde de eşlerinden fiziksel şiddet görmüşlerdi. Eş şiddeti ile doğum/gebelik sayısı (x2 = 16.145, p=0.025), medeni hali (x2=11.105, p=0.025) ve kocanın mesleği (x2=12.786, p=0.047) arasında ilişki vardı. Katılımcıların %22,7'si yarısı eş şiddetinin bazım koşullarda bağışlanabileceğini ifade ederken, yaklaşık yarısı hiçbir koşul altında bağışlanamayacağı görüşünü ifade etti. Ayrıca, mevcut gebeliği sırasında fiziksel şiddet gören kadınların %50,0'ı fiziksel şiddetin bağışlanabileceği görüşünü ifade etti. Kadınların çoğunluğu (%65,8) şiddeti sır olarak sakladıklarını ve hiçbir şey yapmadıklarını bildirdi. Hiçbir vaka polise bildirilmedi. SONUÇ: Eşin fiziksel şiddeti ile Nijerya toplumunda hala sık karşılaşılmaktadır. Şiddetin eradikasyonunda kadınların işbirliğini sağlayabilmek için aydınlatılmaları ihtiyacı vardır.