KURUM STRATEJİSİ VE ÇEŞİTLENDİRME

References (1)

1.  Ürün pazarları. Alıcı ve satıcılar bilgisel engellerle karşılaşırlar: İletişim sistemi yetersizdir, satıcı kendini iyi tanıtamaz, tüketici ürüne ilişkin mutsuzluğunu duyuramaz. Bu bilgi eksikliğinden ötürü firmaların güvenilir marka yaratmaları zordur. Ancak bir firma bir kez güvenilir bir marka yarattı mı, bu imajı kolayca farklı ürünlerde kullanabilir. Bu özellikle pazarlama giderlerini azaltabilir.  Sermaye piyasaları. Gelişen piyasalarda sermaye piyasaları pek çok açıdan azgelişmiştir: Risk sermayesi modeli çalışmaz, düzenlemeler eksiktir, finansal raporlama yetersizdir ve finansal basın yansız ve profesyonel değildir. Böyle bir ortamda finansal kurumların ve yatırımcıların firmalara fon sağlamaları zorlaşır. Ancak piyasa bir kez bu gruba inandı mı, grubun fon sağlaması kolaylaşır. Bu olgu ise grubun sermaye maliyetinin azalmasına neden olabilir. Emek piyasaları. Gelişen piyasaların bu konudaki en önemli sorunu nitelikli işgücün kolay sağlanamamasıdır. Grup, gereksindiği emek gücünü eğitim ve benzeri programlarla daha kolay ve ucuz sağlayabilir. Bu da işçilik giderlerini uzun vadede azaltabilir. Düzenlemeler. Son yıllarda gözlenen liberalleşmeye karşın, gelişen piyasalardaki işletmeler üzerindeki kamusal düzenlemeler oldukça yoğundur. Bir A.Ş. kurmak için kaç yere başvurmak gerekir? Bu tür gruplar gerek kamuyla iyi ilişkilerinden gerekse uzmanlaştıklarından kamuyla ilişki kurup, kendi yüklerini azaltırlar. 6. Sonuçlar Kurum stratejisi, örgütün başkalarıyla rekabet ettiği işletmelerin seçimi ve bu işlere (işletmelere) girme, bu işletmeleri yönetme konusundaki taktikler ve diğer kurum düzeyindeki olanaklar üzerine odaklanır. Ulaşılan sonuçlar aşağıda özetlenmektedir: Kurum stratejisinde üç genel yaklaşım şunlardır: Tek işletme/yoğunlaşma, dikey bütünleşme ile ilgili ve ilgisiz olarak ikiye ayrılan çeşitlendirme. Tek işletme/yoğunlaşma stratejisi işletmenin bir işte çok başarılı olması üzerine odaklanmayı amaçlar; ancak, bu stratejinin önemli bir sakıncası ayakta kalmak için örgütün o işletmeye (işe) bağımlı olmasıdır. Dikey bütünleşme firmaya kendi tedarikçisi ve müşterisi olma olanağı verir. Ancak işlem maliyet ekonomisi kuramına göre, eğer gerekli kaynaklar rekabetçi açık pazardan zaman ve maliyet açısından daha kolay ve ucuz sağlanıyorsa, o zaman örgütün dikey bütünleşme yerine pazardan satın alması belki de örgütün çıkarınadır. Batıda ve Türkiye’de yapılan araştırmalar, ilgisiz çeşitlendirmenin özellikle başarılı bir strateji olmadığını gösterme