SavedAdd your journal

Journals / Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2017 / Cilt: 9 Sayı: 22

ÜNİVERSİTELER ARASI SPOR MÜSABAKALARINA KATILAN MUAY THAİ SPORCULARININ ŞİDDET EĞİLİMLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ - ASSESSMENT OF VIOLENCE TENDENCY OF MUAY THAI ATHLETES PARTICIPATING IN INTERCOLLEGIATE SPORT COMPETITIONS

Meriç Eraslan(MEHMET AKİF ERSOY ÜNİVERSİTESİ)
Ahmet Yavuz Karafil(MEHMET AKİF ERSOY ÜNİVERSİTESİ)
Mehmet Haşim Akgül(MEHMET AKİF ERSOY ÜNİVERSİTESİ)
Sezgin Korkmaz(MEHMET AKİF ERSOY ÜNİVERSİTESİ)
Pages
404–412
Publication Date
2017-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Değişkenler arasında anlamlı farklılıklar mevcut değildir (p>0,05).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı üniversiteler arası spor müsabakalarına katılan muay thai sporcularının şiddet eğilimlerinin değerlendirilmesine yöneliktir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmada üniversiteler arası spor müsabakalarına katılan muay thai sporcularının şiddet eğilimlerinin değerlendirilmesi için şiddet eğilimi ölçeği kullanılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Değişkenler arasında anlamlı farklılıklar mevcut değildir (p>0,05).
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:şiddet · Saldırganlık · Şiddet Eğilimi

Özet

Bu çalışmanın amacı üniversiteler arası spor müsabakalarına katılan muay thai sporcularının şiddet eğilimlerinin değerlendirilmesine yöneliktir. Araştırmada üniversiteler arası spor müsabakalarına katılan muay thai sporcularının şiddet eğilimlerinin değerlendirilmesi için şiddet eğilimi ölçeği kullanılmıştır. Şiddet eğilimi ölçeği 20 sorudan oluşan likert tipi bir ölçektir. Bu ölçek Öğrencilerin Şiddet Eğilimlerini belirlemek amacıyla Göka, Bayat ve Türkçapar tarafından 1995 yılında Milli Eğitim Bakanlığı tarafından yürütülen “Orta Öğretim Kurumlarında Okuyan Öğrencilerin Saldırganlık ve Şiddet Eğilimleri” adlı çalışmada uygulanmak için geliştirilmiştir. Verilerin analizinde; uygun istatistik programı kullanılmıştır. Değişkenler arasında karşılaştırma yapmadan önce normallik analizi yapılmıştır. Skewness ve kurtisos (çarpıklık ve basıklık ) değerleri -2 ile +2 arasında değer aldığı için değişkenler normal dağılım gösterdiği varsayılmıştır Bu yüzden parametrik test teknikleri olan yöntemler kullanılmıştır. İki farklı bağımsız değişken için independent samples t testi ve ikiden fazla bağımsız değişken için one way anova testi kullanılmıştır. Ölçeğin güvenilirliğini belirlemek için cronbach alpha iç tutarlılık katsayısı hesapanmış ve 0,815 bulunmuştur Çalışma grubunu; Üniversiteler arasındaki spor müsabakalarına katılan (55 erkek ve 46 kadın ) muay thai sporcusu oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda; mevcut durumun aksine kadın katılımcıların şiddet eğilim düzeyleri erkek katılımcılara göre daha yüksek bulunmuştur. Bu durum nedeni; hem sporun sahip olduğu mücadeleci yapı hem de müsabaka sürecinde oluşan kaybetme kaygısı kadın katılımcıları şiddet eğilimine sürükleyen nedenler olabilir. Değişkenler arasında anlamlı farklılıklar mevcut değildir (p>0,05).

🔖

Cite This Article

Eraslan, M., Karafil, A. Y., Akgül, M. H., Korkmaz, S., *, M. E. (2017). ÜNİVERSİTELER ARASI SPOR MÜSABAKALARINA KATILAN MUAY THAİ SPORCULARININ ŞİDDET EĞİLİMLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ - ASSESSMENT OF VIOLENCE TENDENCY OF MUAY THAI ATHLETES PARTICIPATING IN INTERCOLLEGIATE SPORT COMPETITIONS. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 9 Sayı: 22, 404–412. https://doi.org/10.20875/makusobed.359528

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Ayan, S. (2006) “Şiddet Ve Fanatizm” Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt 7, Sayı 2
  2. Balcıoğlu, İ. (2003). Sporun Sosyolojisi ve Psikolojisi. İstanbul: Bilge Yayıncılık,133.
  3. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu (1998). Aile İçinde ve Toplumsal Alanda Şiddet, Ankara: Başbakanlık Basımevi.
  4. Bilir, P. (2014). Beden Eğitimi Ve Spor Yüksekokulu Öğrencilerinin Şiddet Eğilim Tutumlarının İncelenmesi: Çukurova Üniversitesi Örneği. Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 8(1).
  5. Christopher R. Matthews, Alex Channon. (2016) “Understanding Sports Violence: Revisiting Foundational Explorations” Sport İn Society, Vol. 20, No. 7, 751–767
  6. Donuk, B. (2012). Spor Ahlâkı ve Fair Play. K.Cesur (ed). Din ve Hayat Dergisi, Tdv Yayınları, sayı 17, 68-71.
  7. George, D., & Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference, 17.0 update (10a ed.) Boston: Pearson
  8. Goldstein, Jeffrey H.(2012). Ed. Sports Violence. Springer Science & Business Media.
  9. Gümüş, A.B., Şıpkın, S., Tuna, A., Keskin, G. (2015). Üniversite öğrencilerinde problemli internet kullanımı, şiddet eğilimi ve bazı demografik değişkenler arasındaki ilişki. Taf Preventive Medicine Bulletin. 14(6). s.460-467.
  10. Haskan, Ö., Yıldırım, İ. (2012). “Şiddet Eğilimi Ölçeği’nin Geliştirilmesi” Eğitim Ve Bilim Cilt 37, Sayı 163
  11. Koçer, M. (2012) Futbol Derneklerine Üye Olan Taraftarların Şiddet Ve Holiganizm Eğilimlerinin Belirlenmesi: Kayseri Örneği. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Sayı: 32 (111-135 S.)
  12. Krech. D, Crutchfıld. S,R. (1999). Sosyal Psikoloji. (çev.Erol Güngör). İstanbul: Ötüken Neşriyat, 119.
  13. Mil, H. İ., & Şanlı, S. (2015). Sporda Şiddet ve Medya Etkisi: Bir Maçın Analizi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55).
  14. Özbek, O. (1999). Sporda Etik Dışı Davranış Alanları ve Etik İlkeler. G.Ü. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. Cilt:4, Sayı:4, 38-50.
  15. Sevim, Y., Ataş, S. (2015). Üniversite Gençlerinde Şiddet Eğilimliliği Ve Öğrencilerin Aile İçi Şiddete Bakış Açıları. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25(1).
  16. Tanrıverdi, H. (2012). “Spor Ahlakı Ve Şiddet.” The Journal Of Academic Social Science Studies. Olume 5 Issue 8, P. 1071-1093,
  17. Taylor, S.E., Peplau, L.A., Sears, D. O. (2015). Sosyal Psikoloji. (çev.Ali Dönmez). Ankara: İmge Yayınevi,411-429.
  18. World Health Organization. Global status report on violence prevention, 2014.
  19. World Health Organization. World report on violence and health. Geneva, 2002.