SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikoloji Yazıları / 2008 / Cilt: 11 - Sayı: 22

Ebeveynlik biçimlerinin değerlendirilmesi : Young ebeveynlik ölçeği'nin psikometrik özelliklerine ilişkin bir inceleme

Gonca SOYGÜT
Zehra ÇAKIR
Alp KARAOSMANOĞLU
Pages
17–33
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgular doğrultusunda, YEBÖ'nün, Türkiye'de yürütülen klinik uygulama ve araştırma faaliyetlerinde kullanılabilirliği açısından, kabul edilebilir düzeylerde geçerli ve güvenilir bir değerlendirme aracı olduğu düşünülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu araştırmada, Young (1994) tarafından geliştirilen Young Ebeveynlik Ölçeği (YEBÖ)'nin Türk üniversite örneklemi üzerinde geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Çalışma farklı fakülte ve sınıflara devam eden üniversite öğrencilerinden oluşan bir örneklem üzerinde yürütülmüştür (N= 107-994).
💡
Conclusion & Impact:Bulgular doğrultusunda, YEBÖ'nün, Türkiye'de yürütülen klinik uygulama ve araştırma faaliyetlerinde kullanılabilirliği açısından, kabul edilebilir düzeylerde geçerli ve güvenilir bir değerlendirme aracı olduğu düşünülmektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu araştırmada, Young (1994) tarafından geliştirilen Young Ebeveynlik Ölçeği (YEBÖ)'nin Türk üniversite örneklemi üzerinde geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma farklı fakülte ve sınıflara devam eden üniversite öğrencilerinden oluşan bir örneklem üzerinde yürütülmüştür (N= 107-994). Varimaks rotasyonuyla yapılan temel bileşenler analizi sonucu, ölçeğin Türkçe Anne ve Baba formları için 10 faktörlü ortak bir yapının uygun olduğu görülmüştür. Belirtilen faktörler açısından yürütülen test-tekrar test ve iç tutarlık analizlerinde istatistiksel olarak anlamlı katsayılara ulaşılmıştır. Birleşen geçerliğine ilişkin incelemeler açısından, SCL-90-R ile incelenen korelasyon katsayıları istatistiksel olarak anlamlı olup, ilişkilerin yönü kuramsal olarak beklendik şekilde gözlenmiştir. Bir ön çalışma kapsamında, normal ve klinik örneklem verileri üzerinde yürütülen t-testi analizine göre, bazı ebeveynlik boyutları bakımından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu izlenmiştir (N= 100-38). Bulgular doğrultusunda, YEBÖ'nün, Türkiye'de yürütülen klinik uygulama ve araştırma faaliyetlerinde kullanılabilirliği açısından, kabul edilebilir düzeylerde geçerli ve güvenilir bir değerlendirme aracı olduğu düşünülmektedir.

🔖

Cite This Article

SOYGÜT, G., ÇAKIR, Z., KARAOSMANOĞLU, A. (2008). Ebeveynlik biçimlerinin değerlendirilmesi : Young ebeveynlik ölçeği'nin psikometrik özelliklerine ilişkin bir inceleme. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 11 - Sayı: 22, 17–33. https://ajindex.com/articles/128187

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. American Medical Association Council on Ethical and Judical Affairs (1989). Report on sexual harrassment and exploitation between medical supervisees and trainers. Chicago: American Medical Association. Altınay, A. G. ve Arat, Y. (2007). Türkiye 'de kadına yönelik şiddet araştırma raporu, Tübitak, Ankara.
  2. Arın, M. G. (1996). Kadına yönelik şiddet. Cogito, 6, 305-312.
  3. Arıkan, Ç. (1992). Yoksulluk, evlilikte geçimsizlik ve boşanma. Ankara:
  4. Şafak Matbaacılık. Astin, M. C, Lawrence, K. J. ve Foy, D. W. (1993). Posttraumatic stress disorder among battered women: Risk and resiliency factors. Violence and Victims, 8, 17-28.
  5. Aziz, A. (1994). Meyada şiddet ve kadın. Ankara: T.C. Başbakanlık Kadın Statüsü ve Sorunları Genel Müdürlüğü. Babcock, J. C, Waltz, J., Jacobson, N. S. ve Gottman, J. M. (1993). Power and violence: The relation between communication patterns, power discrepancies, and domestic violence. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 61, 40-50.
  6. Bachman, R. ve Pillemer, K. (1992). Epidemiology and family violence involving adults. R.-T. Ammerman ve M. Hersen, (Ed.), Assessment of family violence: A clinical and legal sourcebook içinde (189-200). New York: Wiley. Bandura, A. (1973). Aggression: A social learning analysis. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall. Bandura, A. (1977). Social learning theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall. Bohn, D. K. (1990). Domesitc violence and pregnancy: Implications for practice. Journal of Nurse Midwifery, 35, 86-98.
  7. Bowlby, J. (1980). Attachment and loss. New York: Basic Books. Brown, G. R. ve Anderson, G. (1901). Psychiatric morbidity in adult inpatients with childhood histories of sexual and physical abuse. The American Journal of Psychiatry, 148, 55-61.
  8. Carmen, E. H., Rieker, P. P. ve Mills, T. (1984). Victims of violence and psychiatric illness. American Journal of Psychiatry, 141, 378-383.
  9. Carrado, M., George, M. J., Loxam, E., Jones, L. ve Templar, D. (1996). Aggression in British heterosexual relationships: A descriptive analysis. Aggressive Behavior, 22, 401-415.
  10. Castro, R., Peek-Asa, C. ve Ruiz, A. (2003). Violence against women in Mexico: A study of abuse before and during pregnancy. American Journal of Public Health, 93, 1110- 1116. Coker, A. L., Smith, P. H., McKeown, R. E. ve King, M. J. (2000). Frequency and correlates of intimate partner violence by type: Physical, sexual, and psychological battering. American Journal of Public Health, 90, 553-559.
  11. Coolidge, F. L. Ve Anderson, L. W. (2002). Per