Journals / IIB International Refereed Academic Social Sciences Journal / 2012 / Cilt: 2 - Sayı: 3

BİR AHLAK EPİSTEMOLOJİSİ MÜMKÜN MÜDÜR?

IS MORAL EPİSTEMOLOGY POSSIBLE?

Pages
644–659
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The purpose of this study is to suggest epistemologically possibility and normativity of moral knowledge.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This article is concerned with whether or not that there is moral knowledge and moral epistemology.
📊
Key Findings & Data:Moral epistemology is the study of whether and how we know right from wrong.
💡
Conclusion & Impact:The purpose of this study is to suggest epistemologically possibility and normativity of moral knowledge.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This article is concerned with whether or not that there is moral knowledge and moral epistemology. Moral epistemology is the study of whether and how we know right from wrong. In addition that moral epistemology is concerned with moral knowledge, normativity of moral rules are crucial problem. Hence, moral ıüles are normative in that they provide standards for evaluating specific and particular behaviors. At this point, we may say that there are two views. The former cla— ims that there is not moral knowledge and moral epistemology. In this case, ethical rules and values are not normative. The latter, on the other hand, defends objectivity of moral ıüles; for this moral knowledge puts normative standards for human actions. Mainly moral knowledge puts normative standards for human actions. The purpose of this study is to suggest epistemologically possibility and normativity of moral knowledge.

Özet

Ahlâkî değer ve kuralların bilgisel bir temelinin mevcut olup olmadığı önemli bir sorun ola gelmiştir. Bu makâle, ahlâkî değer ve kuralların bilgi ile ilişkili olduğunu, başka bir ifâdeyle bir ahlâk epistemolojisinin varlığını ortaya koymaya yönelik bir çalışmadır. Esasen ahlâk ile bilgi asla birbirinden kopuk değildir. Ancak burada bahis mevzüu olan bilgi, olgusal önermelerin ifâde ettiği bilginin aksine, normatif bir vecheye sahiptir. bir ahlâk epistemoloj isinin imkânına dâir iki görüş bu-- lunmaktadır. llki ahlâkî hükümlere temel teşkil eden bir bilginin olmadığını ileri süren görüşlerdir. İkinci yaklaşım ise ahlâk kâidelerinin normatif bir bilgiye dayandığını savunan nesnelci görüşlerdir. İşte bunlara göre, ahlâkî buyrukların temelindeki bilgi (ahlâk bilgisi) insanı erdemli davranmaya sevk edici (normatif) bir vasfa sahiptir. Bu anlamda insanı ahlâklı olmaya dâvet eden etik buyrukla-- rın mevcüdiyeti üzerinde duran bir ahlâk epistemolojinden bahsedilebilir.

🔖

Cite This Article

YUCAK, R. S. (2012). BİR AHLAK EPİSTEMOLOJİSİ MÜMKÜN MÜDÜR?. IIB International Refereed Academic Social Sciences Journal, Cilt: 2 - Sayı: 3, 644–659. https://ajindex.com/articles/128170

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (28)

  1. ALPER, HÜLYA (2009). lmam Matüridi’de Akıl-Vahiy İlişkisi, İstanbul:
  2. İz Yayıncılık. ANTON, AUDREY L. (2006).
  3. Freedom, Inclınation, and Moral Worth, New York: Master of Arts, State University of. ARİSTOTELES (1999). Eudemos’a Etik (çev. Saffet Babür) Ankara:
  4. Dost Kitabevi.
  5. ARİSTOTELES (2009). Nikomakhos’a Etik (çev. Saffet Babür) Ankara:
  6. BilgeSu Yayıncılık. AUDI, ROBERT (1997). Moral Knowledge and Ethical Character, New York: Oxford University Press.
  7. CHISHOLM, RODERICK (1989).
  8. Theory of Knowledge, New Jersey: PrenticeHall International, İnc. ÇALIŞKAN, MEHMET (2001). “Kur’anda Hikmet Kavramı” Çukurova Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, C. 1, S.2, (ss. 89-119). DOCHHERTY; THOMAS VE DİĞERLERİ (1995). Postmodernist Burjuva Liberalizmi (çev. Yavuz Alogan) İstanbul:
  9. Sarmal Yayınevi.
  10. DURUSOY, ALİ (2008). İbn Sînâ Felsefesinde İnsan ve Alemdeki Yeri, İstanbul: İFAV. EFLATUN, (1942).
  11. Euthyphron, Ankara: Maarif Vekâleti. FAIRWEATHER, ABROL VE LİNDA ZAGZEBSKİ (2001).
  12. Virtue Epistemology, New York: Oxford University Press,
  13. FAKHRIÇ MAJİD (1994).
  14. Ethical Theories in Islam, Leiden: Brill. GOLDMAN, AL VİN (1986).
  15. Epistemology and Cognition, USA: President and Fellows of Harvard College. GUE’NON, RENE (1991). Modern Dünyanın Bunalımı (çev. Nabi Avcı) İstanbul:
  16. Agaç Yayıncılık. HOURANI, GEORGE (1985). Reason and Tradition in İslamic Ethics, Cambridge: Cambridge University. İBN ARABİ (2011). Marifet ve Hikmet (çev. Mahmut Kanık) İstanbul:
  17. İz Yayıncılık. İMAM GAZALİ (2004). İtikâdta Orta Yol (çev. Abdulhalik Duran) İstanbul:
  18. Hikmet Neşriyat. İSLAM ANSİKLOPEDİSİ (1977). “Hikmet” maddesi, MEB Yayınları,
  19. C. V. JAVADI, MOHSEN (2004). “Moral Epistemology in Muslim Ethics” Journal of Religious Thought: Quarterly of Shiraz University, No: ll, (ss.3-l6). KOLAKOWSKİ, LESZEK (1999). Modernligin Sonsuz Duruşması, (çev. S. Ayaz) İstanbul:
  20. Pınar Yayınları.
  21. LEMOS, NOAH (2002). “Epistemology and Ethics”, The Oxford Handbook of Epistemology (ed. Paul K. Moser) New York: Oxford University Press, (ss.479-512).
  22. MACKIE, JOHN LESLIE (1990).
  23. Ethicslnventing Right and Wrong, London: Penguin Books. NASR, SEYYİD HÜSEYİN (1995). Batı Felsefeleri ve İslam (çev. S. Ayaz) İstanbul:
  24. Bir Yayıncılık. NİETZSCHE, FRIEDRICH (2009A). Tan Kızıllığı, Tan Kızıllığı (çev. Özden Saatçi) İstanbul:
  25. Say Yayınları.
  26. NİETZSCHE, FRIEDRICH (2009B). İyinin ve Kötünün Ötesinde (çev. Ahmet İnam) İstanbul:
  27. Say Yayınları.
  28. ÖZCAN, HANİFİ (1993). Maturidi’de Bilgi Problemi, İstanbul: Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yay