Journals / Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2020 / Cilt: 11 - Sayı: 2

COVID 19 SÜRECİNDE ÇOCUKLAR: GELİŞİMSEL İHTİYAÇLAR VE ÖNERİLER

Pages
360–379
Publication Date
2020-11-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu önem ışığında araştırmada, aile sistemi ve çocukların içinde bulundukları dönemde gelişimsel ihtiyaçları göz önüne alınarak önerilerde bulunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Çin’in Vuhan kentinde başlayan ve hızla yayılan salgın hastalıktan dolayı son günlerde hem Dünyada hem de Türkiye’de olağanüstü günler yaşanmaktadır.
📊
Key Findings & Data:COVID 19 pandemisinden dolayı hem çocuklar hem de aileler oldukça fazla etkilenmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bu önem ışığında araştırmada, aile sistemi ve çocukların içinde bulundukları dönemde gelişimsel ihtiyaçları göz önüne alınarak önerilerde bulunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Gelişim · Gelişimsel ihtiyaçlar · Çocuk

Özet

Öz Çin’in Vuhan kentinde başlayan ve hızla yayılan salgın hastalıktan dolayı son günlerde hem Dünyada hem de Türkiye’de olağanüstü günler yaşanmaktadır. Dünya Sağlık Örgütü tarafından pandemik ilan edilen bu durum insan hayatında pek çok değişikliği de beraberinde getirmiştir. COVID 19 pandemisinden dolayı hem çocuklar hem de aileler oldukça fazla etkilenmiştir. Bu durum aynı zamanda birtakım riskleri de içinde barındırmaktadır. Bu riskler şüphesiz en fazla çocukları etkilemektedir. Çocuklar gelişim alanlarının özelliklerinden dolayı birtakım durum ya da önlemleri yetişkinler kadar anlamlandıramamakta, risklere duyarsız davranabilmekte, geçmişte yaptığı davranışları yapmak isteyebilmekte ve bu isteklerine paralel olarak birtakım olumsuz davranışlar içerisine girebilmektedir. Çocukların bu durumları ise aileyi daha da fazla zorlayabilmektedir. Ailede ebeveynler de hem yeni gelişen duruma uyum sağlama, hem de çocukların davranışlarıyla mücadele etmek zorunda kalmaktadır. Tüm bu durumlar göz önüne alındığında ise ebeveynlere ve çocuklara yönelik etkili girişimler önem kazanmaktadır. Bu önem ışığında araştırmada, aile sistemi ve çocukların içinde bulundukları dönemde gelişimsel ihtiyaçları göz önüne alınarak önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ARAL, N., AYSU, B., KADAN, G. (2020). COVID 19 SÜRECİNDE ÇOCUKLAR: GELİŞİMSEL İHTİYAÇLAR VE ÖNERİLER. Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 2, 360–379. https://ajindex.com/articles/127746

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Aral, N. ve Doğan-Keskin, A. (2018). Examining 0-6 year olds’ use of technological devices from parents of view. The Turkish Journal on Addiction, 5(2), 317-348. Doi:10.15805/addicta.2018.5.2.0054. Aral, N. ve Kadan, G. (2018). Sosyal gelişim. N. Aral ve Z.F. Temel(Eds.). Çocuk gelişimi İçinde (s. 236-262). Ankara:
  2. Hedef. Arıkan, K. ve Aydoğan, G. (2001). Konsültasyon- liyezon psikiyatrisinde depresyon tanısı ve ayırıcı tanısı. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi, 5(1-4), 5-11.
  3. Baykoç, N. (2006). Hastanede çocuk ve genç. Ankara:
  4. Gazi. Bredekamp, S. (2015). Erken çocukluk eğitiminde etkili uygulamalar. (Çev. H. Z. İnan & T. İnan). Ankara:
  5. Nobel. Brom, C., Lukovsky, J., Gregor, D., Hannemann, T., Strakova, J. ve Svoricek, R. (2020). Mandatory home education during the COVID-19 lockdown in the Czech Republic: A rapid survey of 1st – 9th graders’ parents. Researchgate. https://www.researchgate.net/publication/340738244.
  6. Bütün-Ayhan, A. (2017). Bilişsel gelişim. N. Aral ve T. Duman (Eds.). Eğitim psikolojisi.İçinde (s. 104-128). Ankara:
  7. Pegem. Büyükkancı, A. ve Müldür, M. (2017). Teknoloji kullanımının yazma becerilerine yansımalarına ilişkin öğretmen görüşleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(27), 22-38.
  8. Coşkun, L. ve Deniz, Ü. (2017). Çocukların temel ihtiyaçları. N. Aral (Ed.). Çocuk ve iletişim.İçinde (s. 26-58). Ankara:
  9. Vize. Çağdaş, A. (2009). Ana-baba-çocuk iletişimi. (2. Baskı). Ankara:
  10. Kök Yayınları.
  11. Durualp, E. ve Aral, N. (2015). Oyun temelli sosyal beceri eğitimi. Ankara:
  12. Vize. Erkal, T. ve Değerliyurt, M. (2009). Türkiye’de afet yönetimi. Doğu Coğrafya Dergisi, 14(22), 147-164.
  13. Fan, J., Zhou, M., Wei, L., Fu, L., Zhang, X. ve Shi, Y. (2020). A qualitative study on the psychological needs of hospitalized newborns parents during COVID-19 outbreak in China. Iran Journal Pediatr. Doi: 10.5812/ıjp.102748. Fazlıoğlu, Y. (2017). Sosyal gelişim. N. Aral ve T. Duman (Eds.). Eğitim psikolojisi. İçinde (s. 154-176). Ankara:
  14. Pegem. Gizir, Z. (2017). Motor gelişim. A. Köksal- Akyol (Ed.). Erken çocukluk döneminde gelişim I: 0-36 ay. İçinde (s. 198-238). Ankara:
  15. Anı. Kandır, A. (2007). Gelişimde 3-6 yaş: Çocuğum büyüyor. İstanbul:
  16. Morpa. Kılıç, Ş. (2015). Çocuk ruh sağlığına etki eden faktörler: Anne babalık davranışları, kardeş ve akran ilişkileri, televizyon ve bilgisayar. A. Güngör- Aytar (Ed.). Ruh sağlığı. İçinde (s. 10-60). Ankara:
  17. Hedef. Kılıç, Ş. (2018). Orta çocukluk dönemi. F. Güngör- Aytar (Ed.). Gelişim psikolojisi. İçin