SavedAdd your journal

Journals / Türk Psikoloji Yazıları / 2011 / Cilt: 14 - Sayı: 28

Wechler çocuklar için zeka ölçeği-IV: Klinik bağlamda zekanın değerlendirilmesinde Türkiye için yeni bir dönem

Sait ULUÇ
Ferhunde ÖKTEM
Hatice Gülsen ERDEN
Tülin GENÇÖZ
Nilhan SEZGİN
Pages
49–59
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

WÇZÖ-IV'teki gelişmeler (1) norm grubundaki gelişmeler, (2) testtin yapısındaki gelişmeler ve (3) test sonuçlarının yorumundaki gelişmeler olmak üzere üç alt başlık altında tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Zekanın ölçme ve değerlendirmesi, Spearman'ın ikili 'g' kuramından başlayıp günümüze kadar gelen uzun bir tarihçeye sahiptir.
📊
Key Findings & Data:Kamphaus (1997), çağdaş zeka testlerinin gelişim sürecini birbirini izleyen dört tarihsel dönem içinde tanımlamaktadır: (1) Tekil bir puanla genel Zeka düzeyinin ölçümü, (2) Klinik profil analizi, (3) Psikometrik profil analizi ve (4) Zeka kuramına dayanan ölçüm araçlarının geliştirilmesi.
💡
Conclusion & Impact:WÇZÖ-IV'teki gelişmeler (1) norm grubundaki gelişmeler, (2) testtin yapısındaki gelişmeler ve (3) test sonuçlarının yorumundaki gelişmeler olmak üzere üç alt başlık altında tartışılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Zekanın ölçme ve değerlendirmesi, Spearman'ın ikili 'g' kuramından başlayıp günümüze kadar gelen uzun bir tarihçeye sahiptir. Bugün, özgün ve saygı duyulan bir bilimsel çalışma alanı olarak kabul edilmektedir. Bu yazıda, zeka testleri alanının gelişimsel tarihçesi Wechsler ölçeklerinin evrimi çerçevesinde ele alınmıştır. Kamphaus (1997), çağdaş zeka testlerinin gelişim sürecini birbirini izleyen dört tarihsel dönem içinde tanımlamaktadır: (1) Tekil bir puanla genel Zeka düzeyinin ölçümü, (2) Klinik profil analizi, (3) Psikometrik profil analizi ve (4) Zeka kuramına dayanan ölçüm araçlarının geliştirilmesi. Ek olarak, son döneme ait zeka testlerinin iyi bir örneği olan WÇZÖ-IV detaylı olarak tartışılmıştır. WÇZÖ-IV'teki gelişmeler (1) norm grubundaki gelişmeler, (2) testtin yapısındaki gelişmeler ve (3) test sonuçlarının yorumundaki gelişmeler olmak üzere üç alt başlık altında tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ULUÇ, S., ÖKTEM, F., ERDEN, H. G., GENÇÖZ, T., SEZGİN, N. (2011). Wechler çocuklar için zeka ölçeği-IV: Klinik bağlamda zekanın değerlendirilmesinde Türkiye için yeni bir dönem. Türk Psikoloji Yazıları, Cilt: 14 - Sayı: 28, 49–59. https://ajindex.com/articles/127647

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Borsuk, E. R., Watkins, M. W. ve Canivez, G. L. (2006). Long-term stability of membership in a WISC-III subtest core profile taxonomy. Journal of Psychoeducational Assessment, 24, 52-68.
  2. Brody, N. (1999). What is intelligence? International Review of Psychiatry, 11, 19-25.
  3. Cohen, J. (1952). A factor-analytically based rationale for the Wechsler-Bellevue. Journal of Consulting Psychology, 16, 272-277.
  4. Flynn, J. R. (2009). What is intelligence: Beyond the Flynn Effect. Cambridge: Cambridge University Press.
  5. Flanagan, D. P. ve Kaufman, A. S. (2009). Essentials of WISC-IV assessment. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. Glutting, J. J., McDermott, P. A. ve Konold, T. R. (1997). Ontology, structure, and diagnostic benefits of a normative subtest taxonomy from the WISC-III standardization sample. D. P. Flanagan, J. L. Genshaft ve P. L. Harrison, (Ed.), Contemporary intellectual assessment: Theories, tests, and issues içinde (349-372). New York: Guilford. Kamphaus, R. W. (1993). Clinical assessment of children’s intelligence. Boston: Allyn & Bacon. Kamphaus, R. W., Winsor, A. P., Rowe, E. W. ve Kim, S. (1997). A history of intelligence test interpretation. D. P. Flanagan, J. L. Genshaft ve P. L. Harrison, (Ed.), Contemporary intellectual assessment: Theories, tests, and issues içinde (23-38). New York: Guilford. McDermott, P. A., Fantuzzo, J. W., Glutting, J. J., Watkins, M. W. ve Baggaley, R. A. (1992). Illusions of meaning in the ipsative assessment of children’s ability. Journal of Special Education, 25, 504-526.
  6. McGrew, K. S., Flanagan, D. P., Keith, T. Z. ve Vanderwood, M. (1997). Beyond g: The impact of Gf-Gc specific cognitive abilities research on the future use and interpretation of intelligence tests in the schools. School Psychology Review, 26, 177-189.
  7. McGrew, K. ve Flanagan, D. (1998). The intelligence test desk reference: Gf-Gc cross-battery assessment. Michigan: Allyn & Bacon Inc. Neisser. U. (1997). Rising scores on ıntelligence tests. American Scientist, 85, 440-447.
  8. Öktem, F., Gençöz, T., Erden, G., Sezgin, N. ve Uluç, S. (2009). Wechsler Çocuklar için Zeka Ölçeği-IV (WÇZÖ-IV) uyarlama ve standardizasyon çalışması. 107K493 no’lu basılmamış TÜBİTAK proje raporu. Öktem, F., Gençöz, T., Erden, G., Sezgin, N. ve Uluç, S. (2011). Wechsler Çocuklar için Zeka Ölçeği-IV (WÇZÖ-IV) Türkiye norm çalışması. 109K533 no’lu Basılmamış TÜBİTAK proje raporu. Raven, J. (2000). The Raven’s Progressive Matrices: Change and stability over culture and time. Cognitive Psyc