Journals / Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi / 2026 / Cilt: 7 Sayı: 3

The Investigation of Diazinon Toxicity in Root Tip Cells of Allium cepa (Onion) L.

Allium cepa L. Kök Ucu Hücrelerinde Diazinon Toksisitesinin Araştırılması

Pages
49–56
Publication Date
2017-09-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result, it is shown that Diazinon used in agriculture may cause toxicity at high doses.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In recent years, agricultural production and productivity using chemical pesticides have increased considerably.
📊
Key Findings & Data:This increase is not without its concomitant environmental and health problems.
💡
Conclusion & Impact:As a result, it is shown that Diazinon used in agriculture may cause toxicity at high doses.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Diazinon · fzyoloji · kromozomal anormallik

Abstract

In recent years, agricultural production and productivity using chemical pesticides have increased considerably. This increase is not without its concomitant environmental and health problems. In this study, the toxic effect of Diazinon in insecticides used the combat pests in agricultural areas, have been investigated using Allium cepa L. test material. The percentage of germination, root length, weight increase and anatomical damages as physiological indicators of toxicity, mitotic index (MI), chromosomal aberrations and micronuclei (MN), were used as the cytogenetic indicators of toxicity. The A. cepa L. heads were divided into four groups, comprising control group and the other as Diazinon treatment group. Seeds in the control group were treated with tap water for 72 hours, whereas seeds in the Diazinon treatment group were treated with 50, 250 and 500 mg L -1 doses. As a result, depending on the Diazinon doses, decrease in dose dependent germination percentage, root length, weight increase and MI toxicity have been observed, whereas increase in numbers of chromosomal aberrations, MN and anatomical damage have observed. As a result, it is shown that Diazinon used in agriculture may cause toxicity at high doses.

Özet

Günümüzde tarımsal üretimi ve verimi arttırmada kimyasal içerikli tarım ilacı ( pestisit ) kullanımı oldukça artmıştır. Bu artış ciddi çevre ve sağlık sorunlarını da beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada, tarım alanlarında zararlı böceklerle mücadelede kullanılan bir insektisit olan Diazinonun toksik etkileri Allium cepa L. test materyali kullanılarak araştırılmıştır. Köklenme yüzdesi, kök uzunluğu, ağırlık artışı ve anatomik hasarlar toksisitenin fzyolojik indikatörleri, mitotik indeks (MI), kromozomal anormallik ve mikronukleus (MN) sıklığı ise toksisitenin sitogenetik indikatörleri olarak kullanılmıştır. A.cepa L. başları bir kontrol ve üç Diazinonun uygulama gurubu olmak üzere toplam dört gruba ayrılmıştır. 72 saat süresince kontrol grubundaki örnekler çeşme suyu, uygulama grubundaki örnekler ise Diazinon’un 50, 250 ve 500 mg L -1 dozlarıyla muamele edilmişlerdir. Sonuçta, Diazinon uygulamasının doza bağlı olarak köklenme yüzdesi, kök uzunluğu, ağırlık kazanımı ve MI oranını azalttığı, kromozomal anormallik, MN ve anatomik hasar sayılarını ise arttırdığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak, tarım sektöründe kullanılan Diazinon’un yüksek dozlarda toksisiteye neden olabileceği gösterilmiştir.

🔖

Cite This Article

Bıçakçı, U., Çavuşoğlu, K., Yapar, K., Acar, A., Yalçın, E. (2017). The Investigation of Diazinon Toxicity in Root Tip Cells of Allium cepa (Onion) L.. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 3, 49–56. https://ajindex.com/articles/1272971

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Acar A, Çavuşoğlu K, Türkmen Z, Çavuşoğlu K, Yalçın E, 2015. Theinvestigation of genotoxic, physiologicalandanatomicaleffects of Paraquatherbicide on Allium cepa L. Cytologia,80 (3): 343–351.
  2. Aybeke M, Olgun G, Sıdal U,Kolonkaya D, 2000. Zeytinyağı fabrikası atık suyunun buğday (Triticumaestivum L.) kök ucu hücrelerindeki mitoz bölünme ve total protein miktarı üzerine etkisi. TurkishJournal of Biology,24: 127-140.
  3. Çakır S, Yamanel S, 2005. Böceklerde insektisitlere direnç. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (1): 21-29.
  4. Çavuşoğlu K, Yalçın E, Dönmez S, Kaymaz K, Özdemir G, Özgörür Z, Balcı D, Aslan B, Çakır M, 2008. ViciafabaL. (Fabaceae) kök ucu hücrelerinde fenol tarafından teşvik edilen sitotoksisitenin belirlenmesi.Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Dergisi (e-Dergi), 3(2): 139-148.
  5. Demirtaş G, Çavuşoğlu K, Yalçın E, 2015. Anatomic, physiologicandcytogeneticchanges in AlliumcepaL. inducedbyDiniconazole. Cytologia,80 (1): 51–57.
  6. Ekebaş S, Çakır S, Ertuğrul O, Kence A, 2000. Thedetection of mutagenicactivity of somechemicals (Azamethypos, Dichlorvos, Methylparathion, Aflatoxin B1) bythesmart test in Drosophilamelanogaster.TurkishJournal of VeterinaryandAnimalSciences, 24 (6): 563-569.
  7. Fenech M, Chang WP, Kirsch-Volders M, Holland N, Bonassi S, Zeiger E, 2003. Human MicronNucleusproject. HUMN Project: detaileddescription of thescoringcriteriaforthecytokinesis-blockmicronucleusassayusingisolatedhumanlymphocytecultures. MutationResearch, 534(1-2): 65-75.
  8. Gözütok C, 2016. İnsektisitin canlılara etkisi. http://www.kimyasalgelismeler.com/sektörler/tarim-ve-gida-teknolojileri/insektisitin-canlilara-etkisi.html. (Erişim tarihi: 20 Haziran, 2016).
  9. Karakaya M,Boyraz N, 1992. Gıda kirlenmesinde pestisitler ve korunma yolları. ÇevreDergisi,1 (4): 11-15.
  10. Kayış T, 2010. Diazinon’unsubletalkonsantrasyonlarınınPimplaturionellaeL.’nin eşey oranı ve bazı biyokimyasal parametreleri üzerine etkileri. Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 102 s.
  11. Kıran Y, Şahin A, 2005. Kurşunun Lens culinarisMedik. tohumlarının çimlenmesi, kök gelişimi ve kök ucu hücreleri üzerindeki mitotik etkileri. Giresun Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 18(1): 17-25.
  12. Lui D, Jiang W,Li M, 1992. Effects of trivalentandhexavalentchromium on rootgrowthandcelldivision of Allium cepa. Hereditas,117: 23-29.
  13. Öztürk NS, 2013. İmazethapyr herbisitinin Alliumcepa L. kök meristem hücreleri üzerine sitogenetik etkileri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 66 s.
  14. Sarabia L, Maurer I,Bustos-Obregon V, 2009. Melatonin prevents damage elicited by the organophosphorous pesticide diazinon on the mouse testis. Ecotoxicology and Environmental Safety,72: 938-942.
  15. Soykan H, Koca S, 2007. Dichlorvos’un (DDVP) Alliumcepa L. kök ucu meristem hücrelerinde mitoz bölünme ve kromozomlar üzerine etkileri. Adnan Menderes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 18 s.
  16. Staykova TA, Ivanova EN, Velcheva IG, 2005. Cytogeneticeffect of heavy metal andcyanide in contaminedwatersfromtheregion of South West Bulgaria.Journal of Cell andMolecularBiology, 4: 41-46.
  17. Teker D, Çavuşoğlu K, 2013. Allium cepa L. (Amaryllidaceae) kök ucu hücrelerinde 1,4 Dioksan tarafından teşvik edilen sitotoksisitenin belirlenmesi. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi,3 (3): 31-40.
  18. Vural N, 1996. Toksikoloji. Ankara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Yayınları.Ankara, Türkiye. 416 s.
  19. Wei QX, 2004. Mutagenic effects of chromiumtrioxide on root tip cells of Viciafaba. Journal of Zheijang UniversityScience,5: 1570-1576.
  20. World Health Organızatıon, United Nations Environment Programme, Internatıonal Labour Organısatıon, Environmental Health Criteria 198, Diazinon, prepared by K. Barabás, Geneva, 1998.