SavedAdd your journal

Journals / BELLETEN / 1998 / Cilt: 62 - Sayı: 234

İbn Tumart ve Muvahhid Davası'nın Oluşumu

Onur YILDIRIM
Journal
BELLETEN
Pages
403–424
Publication Date
1998-08-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Oldukça uzun dönemli bu tarihsel sürecin bugün İslam dünyasının farklı köşelerindeki tezahürlerini daha iyi anlayabilmek için, konuyla ilgili geleneksellik kazanmış bakış açımızı genişletmeye ve aydınlatmaya yarayacak önemli tarihsel gelişmeleri yeniden ele alıp incelememiz gerekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Çağının büyük adamı çağının iradesini dile getiren, ona bu iradenin ne olduğunu söyleyip gerçekleştirendir.
📊
Key Findings & Data:Hegel (Philosophy of Right, 1948) Dini liderleri tarafından yönlendirildikleri çağlar hariç, Berberler, aslında dünya tarihinin hiçbir döneminde önemli bir rol oynamadılar.
💡
Conclusion & Impact:Oldukça uzun dönemli bu tarihsel sürecin bugün İslam dünyasının farklı köşelerindeki tezahürlerini daha iyi anlayabilmek için, konuyla ilgili geleneksellik kazanmış bakış açımızı genişletmeye ve aydınlatmaya yarayacak önemli tarihsel gelişmeleri yeniden ele alıp incelememiz gerekmektedir.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler İbn Tumart · Muvahhid Davası · İslam

Özet

Öz Çağının büyük adamı çağının iradesini dile getiren, ona bu iradenin ne olduğunu söyleyip gerçekleştirendir. O’nun yaptığı şey çağının özü ve kalbidir; çünkü O, çağını somutlaştırmaktadır. Hegel (Philosophy of Right, 1948) Dini liderleri tarafından yönlendirildikleri çağlar hariç, Berberler, aslında dünya tarihinin hiçbir döneminde önemli bir rol oynamadılar. Reinhart Dozy (Histoire des Musulmans d’Espagne, 1932) “İslamcı Siyasal Hareketler” başlıklı makalesinde, Bernard Lewis, İslam’ın geleneksel yönetim anlayışını şu şekilde açıklıyor. Bir Müslüman için, din ve devlet bütünlük oluşturur. Bu iki kavram, ayrı ya da ayrılabilir kurumları ifade etmez. Aynı şekilde, karmaşık bir yapı oluşturan insan davranışlarını kesin çizgilerle birbirinden ayırıp bazılarını din ile, bazılarını da devletle ilintilendirmek mümkün değildir. Çağımızın en önde gelen Oryantalistinin sözlerinde ifade bulan bu anlayış, tarih boyunca siyasi temelli İslami hareketlerin ana gündemini teşkil etmiştir. İslamın doğduğu dönemdeki ilk siyasal cemaatin oluşumundan, Humeyni’nin 1979’da İran’da giriştiği hareket ve başta Çeçenistan ve Afganistan olmak üzere 1990’lara damgasını vurmuş modern örneklere değin birçok gelişme, bin beşyüz yıllık İslam tarihi boyunca bu görüşün geçerliliğinden pek bir şey yitirmediğini doğrular niteliktedir. Oldukça uzun dönemli bu tarihsel sürecin bugün İslam dünyasının farklı köşelerindeki tezahürlerini daha iyi anlayabilmek için, konuyla ilgili geleneksellik kazanmış bakış açımızı genişletmeye ve aydınlatmaya yarayacak önemli tarihsel gelişmeleri yeniden ele alıp incelememiz gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

YILDIRIM, O. (1998). İbn Tumart ve Muvahhid Davası'nın Oluşumu. BELLETEN, Cilt: 62 - Sayı: 234, 403–424. https://ajindex.com/articles/126941

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. ABUNASR, JAMIL. A History of the Maghrib in the Islamic Period, 2. Baskı, Cambridge: The Cambridge University Press, 1987.
  2. BEL, A. “Almohades” maddesi. The Encyclopaedia of Islam, 1. Baskı, Leiden, 1913.
  3. BERNAND, B. “Idjma" maddesi. The Encyclopaedia of Islam, Cilt 3, Yeni Baskı, Leiden, 1971, s. 1023-1026.
  4. BOSWORTH, C. EDMUND. The Islamic Dynasties: A Chronological and Geneological Handbook, Edinburg: Edinburg University Press, 1967.
  5. BOURABIA, RACHID. Ibn Tumart, Alger: S. N. E. D., 1974
  6. BROCKELMANN, CARL. History of the Islamic Peoples, (çev.) Joel Carmiachael ve Moshe Perlmann, New York: G. P. Putnam's Sons, 1947.
  7. CHEJNE, G. ANWAR. Muslim Spain: Its History and Culture, Minneapolis: The University of Minnesota Press, 1974.
  8. CORNELL, VINCENT. “Understanding is the Mother of Ability, Responsibility and Action in the Doctrine of Ibn Tumart," Studia Islamica, Cilt. 66, 1987, s. 71-105.
  9. DEKMEJIAN, HRAIR. Islam in Revolution: Fundementalism in the Arab World, Syracuse, N.Y.: Syracuse University Press, 1985. ___. “The Anotomy of Islamic Revival. Legitimacy and Crisis, Ethnic Conflict and tire Search for Islamic Alternatives,” Middle East Journal, Cilt. 34, no. 1, Kış 1980, s. 4-11. ___. “Fundementalist Islam: Theories, Typologies and Trends,” Middle East Review, Cilt. 17, no. 4, Yaz. 1985, s. 28-34.
  10. GOLDZIHER, I. (yay. haz.) Le Livre de Mohammed Ibn Tumart, Mahdi des Almohades, Algiers, 1903.
  11. HODGSON, MARSHALL. The Venture of Islam: The Expansion of Islam in the Middle Periods, 2. Cilt. Chicago: The University of Chicago Press, 1974.
  12. HOLT, P. M., LAMBTON, K. S. ve B. LEWİS (yay.). The Cambridge History of Islam, Cilt. 2, Cambridge: The Cambridge University Press, 1970.
  13. HOPKINS, J. F. P. “The Almohad Hierarchy," London University School of Oriental and African Studies Bulletin, Cilt. 16, no. 2, 1954, s. 93-112.
  14. JULIEN, CHARLES-ANDRE. History of North Africa, Tunisia, Algeria, Morocco from the Arab Conquest to 1830, (Yay. Haz. ve Yeniden Gözden Geçiren) Roger Le Tourneau, (çev.) John Petrie. Londra: Routledge & Keagan Paul, 1970.
  15. LAPIDUS, IRA. A History of Islamic Societies, Cambridge: The Cambridge University Press, 1988.
  16. LAROUI, ABDALLAH. The History of the Maghrib: An Interpretive Essay, (çev.) R. Manheim, Princeton: Princeton University Press, 1977.
  17. LE TOURNEAU, ROGER. The Almohad Movement in North Africa in the Twelfth and Thirteenth Centuries, Princeton, N. J.: Princeton Urriversity Press, 1969. ___. ''North Africa to the Sixteenth Century,” The Cambridge