Journals / BELLETEN / 2008 / Cilt: 72 - Sayı: 265

Historicial and Cultural Basis of Ottoman Gaza Ideology

Osmanlılarda Gaza İdeolojisinin Tarihi ve Kültürel Kaynakları

Journal
BELLETEN
Pages
817–888
Publication Date
2008-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this paper, relations between gaza literature and the Ottoman society will be scrutinized.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study argues that, according to historical and spiritual sources, Ottoman 'Gaza' tradition was a perfect combination of Islamic and Central Asian Turkic traditional values.
📊
Key Findings & Data:Pre-Islamic Turkic motifs alplik and kahramanlık (bravery and heroism) merged into the Islamic belief after Turks' conversion the Islam, to create a sacred will to fight.
💡
Conclusion & Impact:In this paper, relations between gaza literature and the Ottoman society will be scrutinized.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ottoman · Gaza Ideology · Social History

Abstract

This study argues that, according to historical and spiritual sources, Ottoman 'Gaza' tradition was a perfect combination of Islamic and Central Asian Turkic traditional values. Pre-Islamic Turkic motifs alplik and kahramanlık (bravery and heroism) merged into the Islamic belief after Turks' conversion the Islam, to create a sacred will to fight. Gaza ideology was a crucial importance for the formation of the Ottoman state and its importance continued through the ages without diminishing its importance. In lslamic manner, the alps of the Oguz tales became as gazis and the tales became gazavatname and menakıbnames. Large selections of verbal and scriptural literature about gazi ideology is mostly stemmed and influenced by Dede Korkut stories. Popularity of gaza literature was so great that, early Ottoman chroniclcs were mere products of gaza and heroism traditions. In this paper, relations between gaza literature and the Ottoman society will be scrutinized.

Özet

Bir toplumu tanıyabilmenin yolu, onun sosyal tarihine inmekten geçer. Osmanlı toplumu için de durum böyledir. Siyasi olaylara ağırlık veren vekayinâme türü eserlerden hareketle Osmanlı sosyal yapısını anlamak güçtür. Gaza gelenek ve örgütlenmeleri anlaşılmadan Osmanlı toplumu anlaşılamaz. Bazı tarihçiler, W. Barthold, F.Köprülü, P.Wittek ve H.İnalcık’ın araştırmalarını görmezden gelerek, gaza ideolojisini ve örgütlenmelerini tarihi bir faktör olarak hesaba katmazlar. Bu modern tarihçilik gibi algılanmaktadır. Aslında mitoloji, efsane, tarihi yürüten realitelerdir. İdeolojileri hesaba katmayan tarihçi tarihi açıklamada yaya kalır. Gaza geleneğinin, Osmanlı toplumunun sosyo-ekonomik hayatında ne derece önemli olduğunu, vekayinâme türü kaynaklar yanında, Türk toplumuyla birlikte tarihi boyunca yaşaya gelen ve tarihsel seciyelerimizi yansıtan yazılı ve sözlü edebiyat ürünleri; efsane, destan, menakıbnâme ve gazavatnâme türü eserler gösterir. Bunlar içerisinde, folklor, türküler, şiirler, hatta halk oyunlarındaki figürler, kahramanlık ve alplık günlerini anımsatmakta ve toplumumuzun, içerisinden çıktığı mücadele ile yoğrulmuş sosyo-kültürel yapısını yansıtmaktadır. Bu çalışmada, bir bakıma halk edebiyatı ile Türk toplumu arasındaki münasebet ele alınacaktır. Aşağıda inceleyeceğimiz kültürel unsurlara dayalı kaynaklar da, o zamanki kültür düzeyinde bize folklor ve epik öğelerle karışık bir biçimde gelmiştir. Bu konuda Müjgan Cumbur’un “Anadolu Gazileri ve Edebiyatımız” Erdem, 3.9.1987 başlıklı eseri iyi bir örnektir.

🔖

Cite This Article

DÖĞÜŞ, S. (2008). Historicial and Cultural Basis of Ottoman Gaza Ideology. BELLETEN, Cilt: 72 - Sayı: 265, 817–888. https://ajindex.com/articles/126566

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. AHMEDÎ, İskendernâme, ed. İsmail Ünver, Ankara 1983. AHMEDÎ, Dasitân ve Tevarih-i Müluk-ı al-i Osman, nşr. N.Atsız, Osmanlı Tarihleri serisi, İstanbul 1949, I. AKSARAYÎ, Müsameretü’l-Ahbâr, çev. M.Öztürk, TTK, 2000.
  2. AKIN, Himmet, Aydınoğulları Tarihi Hakkında Bir Araştırma, Ankara 1968.
  3. ALBAYRAK, Nurettin, “Hamzanâme”, TDVİA, C.15. Anonim Tevarih-i al-i Osman, F. Giese neşri, Hz. N.Azamat, Marmara Ün. Yayınları, İst. 1992.
  4. AŞIK PAŞA, Garib-nâme, haz. Kemal Yavuz, II/2, TDK Yayınları, İstanbul 2000, s.557 Aşık Paşaoğlu Tarihi, nşr. Nihal Atsız, MEB yayınları, İstanbul 1992. AŞIKPAŞAZÂDE, Aşıkpaşazâde Tarihi, Ali Beğ neşri, İstanbul 1332. ASIM, Necib, “Dasıtan-ı Tevarih-i Müluk-ı Al-i Osman”, TOEM, I, 1910.
  5. AKDOĞAN, Yaşar, İskendernâme’den Seçmeler, Kültür Bk. Yay., Ankara 1988. Atatürk’ün Söylev ve Demeçleri, C.II, Atatürk Araştırma Merkezi Yayınları, Ankara 1997, s. 188. BABINGER, Franz, Osmanlı Tarih Yazarları ve Eserleri, çev. C. Alptekin, KB yayınları, 1992.
  6. BAYRAM, Mikail, Fatma Bacı ve Bacıyan-ı Rum, Konya 1994.
  7. BAYKARA, Tuncer, Aydınoğlu Gazi Umur Bey, KB yayınları, Ankara 1990.
  8. BAYAT, Fuzuli, Köroğlu, Şamandan Aşıka Alptan Erene, Akçağ Yayınları, Ankara, 2003.
  9. BAYAT, Fuzuli, Oğuz Destan Dünyası, Ötüken Yayınları, İstanbul 2006, s. 15. BANARLI, Nihat S., Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, C.I, İstanbul, 1987, s. 500. BARTHOLD, V.Vladimir, Moğol İstilasına Kadar Türkistan, haz. H.D.Yıldız, TTK yay., 1990.
  10. BARTHOLD V.V.-F.Köprülü, İslam Medeniyeti Tarihi, Akçağ yayınları, Ankara 2004.
  11. BİCİK, Mehmet, “Danişmendname Destanı’nın Tahlili”, Türk Dünyası Arş. Der., S.95, 1995.
  12. BORATAV, Pertev Naili, Köroğlu Destanı, Adam Yayıncılık, İstanbul 1984.
  13. CANATAR, Mehmet, “Cenabi Tarihi’nde Danişmendliler ve Bazı Mülahazalar”, Melik Ahmed Danişmend Gazi ve Danişmendnâme Sempozyumu Tebliğleri, Niksar 1995.
  14. CUMBUR, Müjgan, “Anadolu Gazileri ve Edebiyatımız”, Erdem Dergisi, C.3, S.9, 1987, s. 779-809. Danişmend-nâme, haz. Necati Demir, Akçağ yayınları, 2004
  15. Ankara.
  16. DEMİR, Necati, “İslami Türk Destanları İçerisinde Danişmend-name”, Melik Ahmed Danişmend Gazi ve Danişmendname Sempozyumu Tebliğleri, 1995
  17. Niksar. DİVİTÇİOĞLU, Sencer, Osmanlı Beyliğinin Kuruluşu, Eren Yayınları, İstanbul 1996.
  18. DÖĞÜŞ, Selahattin, “Osman Gazi’den Gazi Mustafa Kemal’e Anadolu Gazileri”, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt IX, sayı 1, 2007.
  19. DÖĞÜŞ, Selahattin, “Şeyh Bedreddin ve Rumeli Gazileri”, OTAM, Sayı 18, Ankara Ünv., 2005. Düsturnâme-i Enverî, nşr. M.H.Yinanç, İstanbul 1