AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBy this way, coherent attitude of both committees caused Allied Powers to be in conflict with each other and gave positive results in the cause of National Struggle.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
London Conference in 1921 was inaugurated in order to make some amendments on the Treaty of Sevres so that it could be put into effect and mutually applied. Although a committee as a single body consisted of both Ankara and İstanbul governments was expected to be present, Ankara Government managed to independently attend to the conference in addition to the Istanbul Government's. One of the main problematic on the topic was whether Tevfik Pasha, head of the committee of the Istanbul Government, left the ground to the committee of Ankara and cooperated with it or not. This study focuses on the details of the conference and speech undertaken by both of the committees at the meeting. It can be observed at the archival and published sources that both of the committees had cooperated with each other and were consistent with the arguments asserted at the conference. By this way, coherent attitude of both committees caused Allied Powers to be in conflict with each other and gave positive results in the cause of National Struggle.
Özet
1921 tarihli Londra Konferansı Sevr Antlaşması'nda yapılacak bazı kısmi değişiklikleri görüşmek ve Antlaşmayı taraflara kabul ettirip uygulatmak amacıyla toplanmaktaydı. Türkiye Konferansa Ankara hükümeti İstanbul heyetine dâhil olduğu tek bir heyet olarak davet edilmekteydi. Ancak Ankara hükümeti uyguladığı diplomatik girişimlerin neticesinde müstakil bir heyet olarak Konferansa katılmayı başardı. Konferans görüşmelerinde Sadrazam A. Tevfik Paşa'nın sözü Ankara heyetine bırakması hususu çeşitli kaynaklarda oldukça farklı şekillerde zikredilmekte ve gerçeğinden oldukça farklı bir şekilde algılanmaktadır. Bu husus ilgili literatür ve çeşitli arşiv belgeleri kapsamında incelendiğinde A. Tevfik Paşa'nın ve Osmanlı heyetinin diğer üyelerinin Konferans müzakerelerinde "sözün tamamen Ankara Hükümetine bırakılması" olarak algılanan tavrının ancak kendilerini ifade ettikten sonra "sözün Ankara hükümetinin delegelerine devredilmesi" şeklinde Türk tarafının ortaya koyduğu ortak bir diplomatik tavır olduğu anlaşılmaktadır. Nitekim konferans boyunca Türk tarafından katılan her iki heyet temsilcileri de söz almışlardır. Oturumlarda birbiri ardınca söz almışlar ve söylemleri birbirlerini tamamlar nitelikte olmuştur. Konferansta bu şekildeki ortak bir tutum ise İtilaf Devletleri arasındaki ihtilafları arttırarak, Milli Mücadele lehinde önemli gelişmelerin ortaya çıkmasını sağlayacaktır.