Journals / BELLETEN / 2012 / Cilt: 76 - Sayı: 275

An Evoluation on Veterinary Medicine in the Ottoman Empire Towards the End of the 19th Century

19. Yüzyıl Sonlarında Osmanlı Devletinde Veteriner­lik Mesleği ile İlgili Bir Değerlendirme

Journal
BELLETEN
Pages
239–260
Publication Date
2012-04-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Consequently, the controls of animals could not be efficiently actualized, and epidemic animal diseases could not be prevented.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Although, the works in the type of baytarname started to appear in the Ottoman Empire from the 16th Century on, formal veterinary medicine education could begin 80 years after Europe, in 1842.
📊
Key Findings & Data:Close relations were established with Europe in order to start a modernized system of education for the veterinary studies.
💡
Conclusion & Impact:Consequently, the controls of animals could not be efficiently actualized, and epidemic animal diseases could not be prevented.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Veterinary medicine · inspector of veterinary · carantine

Abstract

Although, the works in the type of baytarname started to appear in the Ottoman Empire from the 16th Century on, formal veterinary medicine education could begin 80 years after Europe, in 1842. Close relations were established with Europe in order to start a modernized system of education for the veterinary studies. Within this framework, students had been sent to Europe, and the scientific articles and books written on the field had been keenly followed. Unfortunately the veterinarians with this modernized education could not have been sufficient in fulfilling the needs of cities due to economic depressions and war. Consequently, the controls of animals could not be efficiently actualized, and epidemic animal diseases could not be prevented.

Özet

Osmanlı Devleti'nde 16. yüzyıldan itibaren baytarname tarzı eserlerin kaleme alındığı görünmesine rağmen, veterinerlik öğretimi Avrupa'dan 80 yıl sonra 1842 yılında başlayabilmiştir. Veterinerlerin modern tarzda yetişti­rilmesi için Avrupa ile yakın ilişkilere girilmiştir. Bu çerçevede Avrupa'ya öğrenci gönderilmiş, Avrupa'da yazılan bilimsel kitaplar ve konu ile ilgili gazeteler yakından takip edilmiştir. Ancak yetiştirilen veterinerler harp ve ekonomik sıkıntılar nedeniyle vilayetlerin ihtiyacını karşılayamamıştır. Bu­nun sonucu olarak da hayvanlarla ilgili yapılan sağlık kontrolleri eksik ya­pılmış ve bulaşıcı hayvan hastalıklarının yayılmasına engel olunamamıştır.

🔖

Cite This Article

ÖZLÜ, Z. (2012). An Evoluation on Veterinary Medicine in the Ottoman Empire Towards the End of the 19th Century. BELLETEN, Cilt: 76 - Sayı: 275, 239–260. https://ajindex.com/articles/126360

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (3)

  1. a) Arşiv Kaynaklan 1- Başbakanlık Osmanlı Arşivi A. MKT. MHM (Sadâret Mektubî Kalemi Mühimme), 358/24, 381/93, 392/93, 396/62. DH. İD., (Dahiliye Nezareti İdare Kısmı Evrakı), 168/10. DH. MKT. (Dahiliye Mektubi Kalemi), 128/3, 139/22, 857/30, 1299/78, 1328/100, 1393/16, 1396/29, 1399/84, 1400/99, 1403/85, 1586/90, 1589/47, 1607/93, 1616/74, 1639/28, 1650/7, 1869/112, 1879/84, 1912/19, 1952/118, 2027/20, 2060/110, 2102/76, 2113/55, 2150/55, 2186/124, 2188/13. İ. OM (1310 sonrası İrade, Orman ve Meâdîn)., 4/1315/S-l. İ. TNF., 1/1310/C-03. MF. MKT. (Maarif Nezareti Mektûbî Kalemi), 56/90, 107/27. MV. (Meclis-i Vükela Mazbataları),15/12, 181/16, 221/35. b) Diğer Kaynaklar Atabek Emine Melek, 1851'de Paris'te Toplanan I. Milletlerarası Sağlık Konferansı ve Türkler, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yayınları, Rektörlük No. 1975, Dekanlık No. 28, İstanbul, 1974.
  2. Erdemir Ayşegül Demirhan, Tıbbi Deontoloji ve Genel Tıp Tarihi, Güneş Nobel Yayınları, Bursa, 1996. Erk Nihal, "Veteriner Tababeti Tarihine Kısa Bir Bakış", Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, c. 4, S. 3-4, (1957), ss. 139-144. Erk Nihal, "Türkiye'de Veteriner Hekimlik Öğretiminin Başlangıcı Ve Bugüne Kadar Geçirdiği Safhalar Üzerinde Yeni Araştırmalar I", Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, c. 6, S. 1-2, (1959a), ss. 80-85. Erk Nihal, "Türkiye'de Veteriner Hekimlik Öğretiminin Başlangıcı Ve Bugüne Kadar Geçirdiği Safhalar Üzerinde Yeni Araştırmalar II", Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, c. 6, S. 3-4, (1959b), ss. 281-287. Erk Nihal, "Tarihte Önemli Sığır Vebası Salgınları ve 1920'ye Kadar Memleketimizdeki Durumu", Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, c. 10. S. 3-4, (1963a), ss. 221-237. Erk Nihal, "Dünyada ve Bizde Veteriner Öğretimi", Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, c. 10, S. 2, (1963b), ss. 115-142. Erk Nihal- Dinçer Ferruh, "XV'inci ya da XVI'nci Yüzyıla Ait Olduğu Sanılan Bir Baytarnâme İncelemesi", Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, c/14, S. 2, (1967), ss. 117-139. Erk Nihal, "İlk Türk Bakteriyologlarından Adil Mustafa", Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, c.15, S. 1, (1968), ss. 24-28.
  3. Kahya Esin, Ondokuzuncu Yüzyılda Osmanlı Imparatorluğu'nda Tıp Eğitimi ve Türk Hekimleri, Atatürk Kültür Merkezi Yayını, 144, Ankara, 1997. Kahya Esin- Erdemir Ayşegül D*, Bilimin Işığında Osmanlıdan Cumhuriyete Tıp ve Sağlık Kurumları, Türkiye Diyanet Vakfı Yayını, Ankara, 2000. Kırbıyık Kasım, "Baytarlık",