AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe aim of this study is to examine the conceptions “dragoman” and “honorary dragoman”; to evaluate the 1758 Dragoman Reform and to explain how this reform affects the dragomans of the British Embassy and consulates.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The commerce is one of the oldest and most important topics of the international relations. When the merchants of the European nations wanted to trade in the Ottoman Empire, either their state had to have ahd-name (capitulation) granted by the Ottomans or those merchants had to travel under the flag of the European nations having ahd-name. Having gained the ahd-name or capitulation from the Ottomans the European nations set up their embassies and consulates organizing the commercial activities in the Ottoman Empire. Both the ambassadors and consuls employed the Ottoman non-Muslim subjects understanding Turkish and the European languages as the dragoman, in that they did not know Turkish. Since these dragomans had some privileges, some Ottoman non-Muslim subjects preferred to have dragomanshipberat. They did not know foreign language, but wanted to trade and benefit the privileges of the dragomanshipberat. This situation led to the emergency of the conceptions of the “dragoman” and “honorary dragoman”. The aim of this study is to examine the conceptions “dragoman” and “honorary dragoman”; to evaluate the 1758 Dragoman Reform and to explain how this reform affects the dragomans of the British Embassy and consulates.
Özet
Ticaret uluslararası ilişkilerin en eski ve en önemli konularından biridir. Avrupalı bir devletin tüccarlarının Osmanlı İmparatorluğu sınırları içerisinde serbestçe ticaret yapabilmesi için Osmanlı devletinin söz konusu Avrupalı devlete ahidname-i hümayun vermiş olması ya da bu tüccarların ahidname sahibi bir devletin bayrağı altında hareket etmesi gerekliydi. Ahidname sahibi devletler İstanbul’da büyükelçilik, önemli Osmanlı liman kentlerinde de konsolosluklar açabiliyorlardı. Hem elçiler hem de konsoloslar çalışmalarını yürütebilmek için Osmanlı gayrimüslimlerinden tercüman tayin ediyorlardı. Ticaret veya vergi muafiyeti gibi amaçlarla tercümanlara tanınan imtiyazlardan yararlanmak isteyen ancak yabancı dil bilmeyen kişiler de tercüman olarak atanmaya ve tercüman beratı satın almaya başladılar. Böylece “dragoman”, “fahrî dragoman” kavramları ortaya çıktı. Bu durumu engellemek isteyen Osmanlı yöneticileri tercümanlar konusunda reform girişimlerinde bulundular. Bu çalışmanın amacı öncelikle “dragoman” ve “fahrî dragoman” kavramlarını İngiltere himayesinde faaliyet gösteren tercümanlar temelinde ele almak ve 1758 yılında yapılan tercüman reformunun İngiltere elçilik ve konsolosluk tercümanlarını nasıl etkilediğini Osmanlı bakış açısıyla incelemektir.