SavedAdd your journal

Journals / Coğrafya Dergisi / 2026 / Sayı: 50

The State and Problems of Meadow-Pastures in Türkiye in The 100th Anniversary of The Republic

Güven Şahin(NAMIK KEMAL UNIVERSITY, FACULTY OF ARTS AND SCIENCES, DEPARTMENT OF GEOGRAPHY)0000-0002-5054-3711
Pages
1–14
Publication Date
2025-07-24
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ultimately, while significant successful studies have been conducted on Türkiye’s meadows-pastures with positive outcomes, it has become evident that the country’s meadows-pastures need to be rehabilitated through strict policies.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Meadows and pastures are among the most important natural botanic resources in the world in terms of diversity and genetic richness.
📊
Key Findings & Data:Although meadows and pastures are often first thought of as agricultural resources and foundational areas for livestock, this perspective is rather narrow.
💡
Conclusion & Impact:Ultimately, while significant successful studies have been conducted on Türkiye’s meadows-pastures with positive outcomes, it has become evident that the country’s meadows-pastures need to be rehabilitated through strict policies.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Meadows · pastures · animal husbandry

Abstract

Meadows and pastures are among the most important natural botanic resources in the world in terms of diversity and genetic richness. Although meadows and pastures are often first thought of as agricultural resources and foundational areas for livestock, this perspective is rather narrow. Besides being crucial for both cultural and wildlife animals, meadows and pastures also serve as special ecosystem services that prevent erosion, regulate soil temperature, conserve water resources, support beekeeping, and provide a rich genetic reservoir. There are various types of meadows-pastures represented by various species under different climatic conditions around the world. Due to the country’s unique geographical position, Türkiye’s meadowlands offer richness characterised by species from three major phytogeographic regions. In this study, which examines the issue of meadows-pastures from the perspective of Agricultural Geography as Türkiye marks its first century, the findings and necessary actions are presented. In this context, the limited literature on the subject has been reviewed, followed by archival studies that have compiled scattered and incomplete statistical data. Following this, over a four-year period, meadowpasture observations were conducted in various locations (Siirt, Bitlis, Diyarbakır, Tokat, Amasya, Manisa, Tekirdağ, Hatay) through, discussions with technical teams to address past, present, and future conditions. Ultimately, while significant successful studies have been conducted on Türkiye’s meadows-pastures with positive outcomes, it has become evident that the country’s meadows-pastures need to be rehabilitated through strict policies.

🔖

Cite This Article

Şahin, G. (2025). The State and Problems of Meadow-Pastures in Türkiye in The 100th Anniversary of The Republic. Coğrafya Dergisi, Sayı: 50, 1–14. https://doi.org/10.26650/JGEOG2025-1554227

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. Anonymous. (1977). Hayvancılık Çayır - Mera ve Yem Bitkileri Alt Komisyon Raporu, Ankara: IV. Beş Yıllık Kalkınma Planı Özel İhtisas Komisyonu Raporu, Yayın No: DPT: 1531 - ÖİK: 226. google scholar
  2. AnonYmous. (1982). Çayır-Mer’a Yem Bitkileri Zootekni Araştırmaları, Ankara: T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, ÇaYır Mer’a ve Zootekni Araştırma Enstitüsü YaYın No: 78. google scholar
  3. Anonymous, (2008). Türkiye’nin Çayır ve Mera Bitkileri, Ankara: T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü. google scholar
  4. Anonymous, (2016). Türkiye Arazi Tahribatının Dengelenmesi Ulusal Raporu, T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı, Ankara. google scholar
  5. AnonYmous, (2017). Acacıa Maden İşletmeleri Gökırmak Bakır Madeni Sosyal Etki Değerlendirme 2017, Çevre ve Halkla İlişkiler Departmanı, SRM Danışmanlık. google scholar
  6. Bayar, R. (2004). Cumhuriyet Döneminde Türkiye’nin Arazi Bölünüşü ve Tarım Alanlarındaki Değişmeler. Coğrafi Bilimler Dergisi, 2(1), 41-55. https://doi.org/10. 1501/Cogbil_0000000039 google scholar
  7. Bayar, R. (2018). Arazi Kullanımı Açısından Türkiye’de Tarım Alanlarının Değişimi. Coğrafi Bilimler Dergisi, 16(2), 187-200. https://doi.org/10.1501/Cogbil_0000000197 google scholar
  8. Bengtsson, J., Bullock, J.M., Egoh, B., Everson, C., Everson, T., O’Connor, T., O’Farrell, P. J., Smith, H.G. & Lindborg, R. (2019). Grasslands-more important for ecosYstem services than You might think. Ecosphere, 10(2): 1-20. Doi: https://doi.org/10.1002/ ecs2.2582 google scholar
  9. Blanco-Canqui, H. & Lal, R. (2010). Erosion on Grazing Lands. In: Principles of Soil Conservation and Management. Springer, Dordrecht. https://doi.org/10.1007/978-1-4020-8709-7_13 google scholar
  10. Cillov, H. (1972). Türkiye Ekonomisi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Yayınları: 1718. google scholar
  11. Çaçan, E. & Yüksel, A. (2016). Çayır ve meraların bölgesel kalkınma üzerindeki etkisi. ÜNİDAP Uluslararası Bölgesel Kalkınma Konferansı, Muş. Access address: https:// www.bingol.edu.tr/documents/file/A-MYO-Gen%C3%A7/Cacan/7-%C3%87aY%C4% B1r%20meralar%20ve%20kalk%C4%B1nma.pdf google scholar
  12. Çınar, S., Hatipoğlu, R., Avcı, M. & İnal, İ. (2009). 4342 SaYılı Mera Kanunu Kapsamında Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü ve Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Koordinatörlüğünde Yürütülen Mera Islahı ve Amenajman UYgulama Projeleri. M. Emin Mert (Ed.), Nobel YaYın No: 1505. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi içinde (s. 579 - 582), HataY, TürkiYe. google scholar
  13. Demiroğlu Topçu, G., Özkan, Ş. S. (2017). Türkiye ve Ege Bölgesi Çayır-Mera Alanları ile Yem Bitkileri Tarımına Genel Bir Bakış. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 5(1), 21 - 28. google scholar
  14. Gerber, P.J., Steinfeld, H., Henderson, B., Mottet, A., Opio, C., Dijkman, J., Falcucci, A., Tempio, G. (2013). Tackling Climate Change Through Livestock: A Global Assessment of Emissions and Mitigation Opportunities. Rome: Food and Agriculture Organisation of the United Nations (FAO). google scholar
  15. Gökkuş, A., Özaslan Parlak, A., PoYraz, N., Çalışkan, Ö., Balıca, M. (2009). Akdeniz İklim Kuşağının Çalılı Meralarında Otlanan Bazı Çalı ve Yıllık Baklagillerin Tohumla Çoğaltılması. M. Emin Mert (Ed.), Nobel YaYın No: 1505. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi içinde (s. 539 - 542), HataY, TürkiYe. google scholar
  16. Gökkuş, A. (2014). Kurak Alanlarda Yapay Mera Kurulması ve Yönetimi. ÇOMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 2(2), 151-158. Access address: https://dergipark.org.tr/tr/pub/ comuagri/issue/25672/270790 google scholar
  17. Gökkuş, A. (2019). Organik Hayvancılığın Kaba Yem Kaynakları: Çayır - Mera ve Çalılı Alanlar. İ. Ak vd. (Ed.), VI. Organik Tarım Sempozyumu içinde (s. 148 - 158). İzmir, TürkiYe. google scholar
  18. İspirli, K., Alay, F., Uzun, F., Çankaya, N. (2016). Doğal Meralardaki Vejetasyon Örtüsü ve Yapısı Üzerine Otlatma ve Topografyanın Etkisi. Türkiye Tarımsal Araştırmalar Dergisi, 3(1), 14-22. https://doi.org/10.19159/tutad.76350 google scholar
  19. Kapan, G. (1998). Mera Kanunu ve Getirdikleri, Çağdaş Yerel Yönetimler, 7(2): 49-63. Access address: https://cYY.hacibaYram.edu.tr/documents/article/3/7/2/5_kapan. pdf google scholar
  20. Koç, A., Gökkuş, A. (1996). Annual Variation of Above Ground Biomass, Vegetation Height and Crude Protein Yield on the Natural Rangelands of Erzurum. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 20(4): 305-308. Access address: https:// journals.tubitak.gov.tr/agriculture/vol20/iss4/5/ google scholar
  21. Lemaire, G., Hodgson, J., Chabbi, A. (2011). Grassland productivity and ecosystem services. Wallingford, UK: CABI. google scholar
  22. MDKV (Milli Değerleri Koruma Vakfı), (2005). Doğal Zenginliğimizin Korunması (Türkiye’nin Erozyon Sorunu). Access address: http://www.millidegerlerikorumava kfi.net/dogal_zenginlik3.html. google scholar
  23. Okuyucu, B.R. & Okuyucu, F. (2009). Ekolojik Tarım, Çayır-Mera-Hayvan İlişkileri. M. Emin Mert (Ed.), Nobel Yayın No: 1505. Türkiye VIII. Tarla Bitkileri Kongresi içinde (s. 548-551), Hatay, Türkiye. google scholar
  24. Olson, B.E. & Lacey, J.R. (1996). Basic Principles of Grass Growth and Management. USA: Montana State Univ., Ext. Serv., EB 35. google scholar
  25. Robson, S. (2007). Prussic acid poisoning in livestock. Australia: NSW, Primefact 417. google scholar
  26. Schils, R.L.M., Bufe, C., Rhymer, C.M., Francksen, R.M., Klaus, V.H., Abdalla, M., Milazzo, F., Lellei-Kovâcs, E., ten Berge, H., Bertora, C., Chodkiewicz, A., Dâmâtîrcâ, C., Feigenwinter, I., Fernândez-Rebollo, P., Ghiasi, S., Hejduk, S., Hiron, M., Janicka, M., Pellaton, R., Smith, K. E., Thorman, R., Vanwalleghem, T., Williams, J., Zavattaro, L., Kampen, J., Derkx, R., Smith, P., Whittingham, M.J., Buchmann, N., Newell Price, J.P. (2022). Permanent grasslands in Europe: Land use change and intensification decrease their multifunctionality. Agriculture, Ecosystems & Environment, 330(2022): 1-10. http://dx.doi.org/10.1016/j.agee.2022.107891 google scholar
  27. Tahtacıoğlu, L. (2008). Kuraklığa Karşı Mera Yönetim Sistemlerinin Geliştirilmesi. İstanbul: Kuraklık ve Türkiye Tarımı, TEMA Vakfı Yayın No: 52. google scholar
  28. T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı, (2024). Çayır Mera ve Yem Bitkileri. Access address: https://www.tarimorman.gov.tr/Konular/Bitkisel-Uretim/Cayir-Mera-ve-Yem-Bitkileri google scholar
  29. TurkStat, (2013). istatistik Göstergeler 1923-2012. Ankara: TÜİK Yayınları, Yayın No: 4132. google scholar
  30. Yıldız, T. D., Kural, O. & Çatan, B.E. (2019). Mera Alanlarında Maden İşletme Faaliyetleri Yapılabilmesi İçin Öngörülen İzin Süreci. S. Şehitoğlu Okumuşoğlu (Ed.), İKSAD Yayınevi. Uluslararası 30 Ağustos Bilimsel Araştırmalar Sempozyumu içinde (s. 272280), İzmir, Türkiye. google scholar