AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt was determined that every criminal who is elderly or suffering from a chronic illness benefits from the President's Special Pardon decision.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amnesty refers to the termination of the execution of all or part of the sentence imposed on individuals convicted of a specific crime, or the decision to forgo the enforcement of part of their punishment. Since the periods in which the state began to act as the primary authority in determining legal norms, amnesty has been employed for various reasons. This practice, which was prevalent in Turkish states prior to the establishment of the Republic, has continued throughout the Republican era as well. It has been implemented in two main forms: general amnesty and special amnesty. While the authority to declare a general amnesty lies solely with the Grand National Assembly of Turkey (GNAT), the power to grant a special amnesty has also been conferred upon the President of the Republic in accordance with Article 42 of the 1924 Constitution, in addition to the GNAT. A review of the existing literature reveals an absence of comprehensive and detailed studies focusing specifically on presidential special pardon decrees during the İnönü era, as well as a lack of statistical data concerning the individuals who were pardoned. In this context, the primary objective of the present study is to examine the special pardon decisions issued during the İnönü period (1938–1950) in light of archival documents and to contribute to the literature by uncovering statistical data related to the pardoned individuals, including their identities, prison information, duration of sentences, and other relevant details. The findings of the study indicate that between 1938 and 1950, a total of 73 special pardons were granted by President İsmet İnönü for individuals convicted of crimes against persons. The research revealed that the state does not approach every criminal who has been convicted and begun serving their sentence, including those convicted of murder, with a sense of vengeance. It was determined that every criminal who is elderly or suffering from a chronic illness benefits from the President's Special Pardon decision.
Özet
Af, belirli bir suçtan hüküm giymiş suçluların tamamının ya da bir kısmının cezasının çektirilmesine son verilmesi veya cezasının bir kısmının infazından vazgeçilmesidir. Devlet, hukuki normların belirleyicisi olduğu dönemlerden beri çeşitli gerekçelerle af ilanına başvurmuştur. Cumhuriyet öncesi Türk devletlerinde olduğu gibi Cumhuriyet döneminde de devam eden bu uygulama biri genel af ve diğeri de özel af olmak üzere iki kategoride uygulanmıştır. Bunlardan genel af ilanı sadece TBMM’nin yetkisi dahilinde iken özel af ilanı hususunda ise TBMM’nin yanı sıra 1924 Anayasası’nın 42. maddesi gereğince Cumhurbaşkanı da yetkili kılınmıştır. Yapılan literatür taramasında İnönü dönemi Cumhurbaşkanı özel af kararlarını müstakil ve ayrıntılı bir şekilde inceleyen, affedilenlere ilişkin istatistiksel verileri gün ışığına çıkartan bir çalışmaya rastlanılamamıştır. Buradan hareketle bu çalışmanın başlıca amacı, İnönü dönemi özel af kararlarını (1938-1950) arşiv belgeleri ışığında ele almak ve bu kararlar kapsamında affedilenlere ilişkin kimlik, cezaevi, hükümlülük süresi vb. bilgileri belirleyerek af tarihi ile ilgili istatistiksel verileri literatüre kazandırmaktır. Çalışmanın neticesinde 1938-1950 yılları arasında Cumhurbaşkanı İsmet İnönü tarafından şahsa karşı işlenen suçlardan hükümlü mahkûmlara uygulanmak üzere 73 tane özel af kararı verilmiştir. Araştırmanın neticesinde cinayet suçu da dâhil olmak üzere hüküm verilip cezasını çekmeye başlayan her suçluya karşı devletin intikam hissiyle yaklaşmadığı görülmüştür. Yaşlılık ve sürekli hastalık hallerine sahip her suçlunun Cumhurbaşkanı Özel Af kararından faydalandırıldığı tespit edilmiştir.