Journals / Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi / 2026 / Cilt: 14 Sayı: 3

FROM THE PEAK TO THE BOTTOM THE FATE OF A TIMURID EMIR’S: AMĪR ALLAHDĀD AND HIS ACTIVITIES

ZİRVEDEN DİBE BİR TİMURLU EMÎRİ’NİN SERENCAMI: EMÎR ALLAHDÂD VE FAALİYETLERİ

Fatih Bostancı(Ardahan Üniversitesi)0000-0003-3432-0320
Pages
1296–1326
Publication Date
2026-09-15
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The third subheading examined the strategies Timur implemented after his death and the practices that led to the end of his life.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study examines the biography of an emir who served in the Timurid State in the administrative, financial and military spheres.
📊
Key Findings & Data:The second reason was that the strategies he employed in the struggles between the amirzadahs and emīrs after Timur's death cost him his life.
💡
Conclusion & Impact:The third subheading examined the strategies Timur implemented after his death and the practices that led to the end of his life.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Emîr Allahdâd · Emîr Timur · Nüküz Kabilesi

Abstract

This study examines the biography of an emir who served in the Timurid State in the administrative, financial and military spheres. Various activities of the emīrs within the Timurid State, such as their proximity to the ruler, their lineage, their relationships with the ruler's sons, and their abilities in the administrative, financial and military spheres, influenced their lives. In particular, if these emīrs were part of the ruler's personal army, they lived their lives on a fine line between life and death. The fact that Amīr Allahdād, one of Amīr Timur's close associates, was involved in such an adventure is the main reason for this study. Amīr Allahdād's activities within the Timurid State have been examined in terms of his peak and decline periods. Two reasons led to the study being titled in this way and examined along these lines. One of these reasons is that Allahdād enjoyed a distinguished reputation, charisma, and prestige within the imperial army until the death of Amīr Timur. With these qualities, he was among the emirs who remained at the peak until Timur's death. The second reason was that the strategies he employed in the struggles between the amirzadahs and emīrs after Timur's death cost him his life. These plans and actions led him from the peak of his life to its lowest point and ultimately to his death. The study was examined under three subheadings. In the first subheading, an examination of his lineage was conducted to explore the origins of Allahdād's prestige in the Timurid State. In the second subheading, the political, administrative, and military activities of the Timurids until the death of Amīr Timur were examined. The third subheading examined the strategies Timur implemented after his death and the practices that led to the end of his life.

Özet

Bu çalışmada Timurlu Devleti’nde görev almış bir emîrin idarî, malî ve askerî alandaki biyografisi incelenmiştir. Timurlu Devleti’nin bünyesindeki emîrlerin hükümdara yakınlığı, soyları, hükümdar çocuklarıyla ilişkileri, siyasî, idarî ve askerî alandaki kabiliyetleri gibi çeşitli faaliyetleri hayatlarına etki ederdi. Özellikle bu emîrler hükümdarın –hassa- ordusu içerisinde iseler ölüm-kalım arasında ince bir çizgide hayat sürerlerdi. Emîr Timur’un yakın adamlarından Emîr Allahdâd’ın da böyle bir macerada bulunması çalışmanın oluşmasına neden olan ana sebeptir. Emîr Allahdâd’ın Timurlu Devleti içindeki faaliyetleri zirve ve dip dönemi şeklinde mütalaa edilmiştir. Çalışmaya böyle bir başlık atılması ve bu minvalde incelenmesi iki nedene bağlandı. Bunlardan biri Allahdâd, Emîr Timur’un vefatına kadar hassa ordusu içerisinde seçkin bir üne, karizmaya ve itibara sahipti. O, bu meziyetleriyle Timur’un vefat ettiği zamana kadar zirvede olan emîrlerdendi. İkinci neden ise Timur’un vefatından sonra emîr-zâde ve emîrler arasındaki mücadelelerde uyguladığı stratejilerin hayatına mal olmasıydı. Bu plan ve uygulamaları, hayatının zirvesinden dipleri görmesine ve ölümüne neden oldu. Çalışma üç alt başlık içerisinde mütalaa edildi. Birinci alt başlıkta Allahdâd’ın Timurlu Devleti’ndeki itibarının kökenlerine değinmek maksadıyla soyuna dair inceleme yapıldı. İkinci alt başlıkta Emîr Timur’un vefatına kadar Timurlulardaki siyasî, idarî ve askerî faaliyetleri incelendi. Buradaki faaliyetlerinden sonra Timur’un vefatının ardından uyguladığı stratejiler ile hayatının sonlanmasına neden olan uygulamaları üçüncü alt başlıkta mütalaa edildi.

🔖

Cite This Article

Bostancı, F., *, F. B. (2026). FROM THE PEAK TO THE BOTTOM THE FATE OF A TIMURID EMIR’S: AMĪR ALLAHDĀD AND HIS ACTIVITIES. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, Cilt: 14 Sayı: 3, 1296–1326. https://doi.org/10.33692/avrasyad.1883970

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (28)

  1. Ando, Shiro. 1992. Timuridische Emire nach dem Mu‘izz al-ansāb Untersuchung zur Stammesaristokratie Zentralasien im 14. und 15. Jahrhundert. Berlin: Klaus Schwarz Verlag.
  2. Bosworth, Clifford Edmund. 1996. The New Islamic Dynastied A Chronological and Geneological Manual. Edinburgh: Edinburgh University Press,.
  3. Ca’ferî b. Muhammed el-Hüseynî. 2011. Târîh-i Kebîr (Tevârîh-i Enbiyâ ve Mülûk). Çev. İsmail Aka. Ankara: TTK Yayınları.
  4. Devletşah Semerkandî. 2011. Şair Tezkireleri. Çev. Necati Lugal. İstanbul: Pinhan Yayınları.
  5. Doerfer, Gerhard. 1963. Turkische und Mongolische Elemente im Neupersischen. C. 1. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag.
  6. Doerfer, Gerhard. 1965. Türkische und Mongolische Elemente im Neupersischen. C. 2. Wiesbaden: Franz Steiner Verlag.
  7. Fasih Ahmed b. Celaleddin Muhammed Havafî. 1339. Mecmu’l-Fasihî. C. 3. Tash. Mahmud Ferruh. Tus-Meşhed: Kitabfroşi-i Bastan-ı Meşhed.
  8. Gıyaseddîn Ali Yezdî. 1379. Saadetnâme, ya Ruznâme-i Gazavât-ı Hindûstan. Tash. İrec Afşar. Tahran: İntişarat-ı Miras-ı Mektûb.
  9. Gıyâsüddîn b. Hümâmiddîn Hüseyn-i Hândmîr. 1333. Târîh-i Habîbu’s-Siyer fi Ahbâr-ı Efrâd-ı Beşer. Nşr. Celâleddin Humâyî. C. 1-4. Tahran: İntişârât-ı Hayyam.
  10. Abdullah b. Lütfullah Hafız-ı Ebrû. 1380. Zübdetü’t-Tevârîh. C. 1-4. Tash. Seyyid Kemal Hac Seyyid Cevadî. Tahran: İntişarat-ı Vezaret-i Ferheng û Erşad-ı İslamî.
  11. İbni Arabşah. 2012. Acâibu’l-Makdûr. Çev. D. Ahsen Batur. İstanbul: Selenge Yayınları. Kemaleddîn Âbdulrezzak Semerkandî. 1372. Matlau’s-Sâdeyn ve’l Mecmâu’l-Bahreyn. C. 1-2, 2-2. Tash. Abdulhüseyn Nevâyî. Tahran: Müessese-i Mütalaât ve Tahkikat-ı Ferhengî.
  12. Mahmud Ketebî. 1364. Tarih-i Âl-i Muzaffer. Tash. Abdülhüseyin Nevayî. Tahran: Müessese-i İntişarat-ı Emir-i Kebir.
  13. Korkmaz, Ahmet. 2024. Celayırlı Devleti’nde Ordu (1340-1411). İstanbul: Efeakademi Yayınları.
  14. Manz, Beatrice Forbes. 2021. Timurlenk Bozkırların Son Göçebe Fatihi. Çev. Zuhal Bilgin. İstanbul: Kronik Yayınları.
  15. Muhammed b. Hâvendşâh b. Mahmûd Mîrhând. 1385. Tarih-i Ravzatu‘s-Safa fi Sîreti‘l-Enbiyâ ve‘l-Mülûk ve‘l-Hulefâ. C. 5-6. Nşr. Cemşid Kiyanfer. Tahran: İntişârât-ı Esatir.
  16. Muizzü’l-Ensâb. Bibliotheque Nationale Paris, Persian 67.
  17. Nevayî, Abdülhüseyin. 1355. Esnad û Mekâtibat-ı Tarih-i İran. Tahran: İntişarat-ı Büngâh-ı Tercüme û Neşr-i Kitâb.
  18. Nizameddîn Şamî. 1363. Zafernâme Târîh-i Fütûhat-ı Emir Timur Gürkanî. Tash. Penahî Simnanî. Tahran: İntişarat-ı Bamdâd.
  19. Ögel, Bahaeddin. 2022. Türk Kültür Tarihine Giriş. C. 7. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  20. Petruşevskiy, İ. P. 1960. Zemledeliye Agrarniye Otnoşenya v Irane XIII-XIV Vekov. Moskva-Leningrad: Izdatelistva Akademiyy Nauk SSSR.
  21. Reşidüddîn Fazlullâh Hemedanî. 1394. Camiu’t-Tevârih, C. 1. Tash. Muhammed Ruşen-Mustafa Musevî. Tahran: Merkez-i Pejuheş-i Miras-ı Mektub.
  22. Şerafeddîn Ali Yezdî. Zafernâme. 1387. C. 1-2. Tash. Seyyid Saîd Mîr Muhammed Sadık-Âbdülhüseyin Nevayî. Tahran: Kitabhâne-i Müze û Merkez-i İsnâd-ı Meclis-i Şurayî İslamî.
  23. Şerefüddîn Ali Yezdî. 2013. Zafernâme. Çev. D. Ahsen Batur İstanbul: Selenge Yayınları.
  24. Şihabeddîn Abdullah Havafî-yi Hafız-ı Ebrû. 1375. Coğrafya. C. 2. Tash. Sadık Seccadî. Tahran: İntişarat-ı Miras-ı Mektûb.
  25. Tacü’s-Selmânî. 1999. Tarihnâme. Çev. İsmail Aka. Ankara: TTK Yayınları.
  26. Tauer, Felix. 1956. Histories des Conqětes de Tamerlan Intitulēe Zafarnāma par Nizāmudin Šāmī avec des Additions Empruntēes au Zubdatu-t-Tawārīḥ-i Bāysungurī de Ḥāfiz-i Abrū. Tome II. Introduction, Commentaire, Index. Praha: Statni Pedagogicke Nakladatelstvi.
  27. Uyar, Mustafa, 2020. İlhanlı (İran Moğolları) Devleti’nin Askerî Teşkilatı (Ortaçağ Moğol Ordularında Gelenek ve Dönüşüm). Ankara: TTK Yayınları.
  28. Yağlı, Ali Rıza. 2018. “Timurlu Devleti Emîrleri I-Barlas Boyu: Hudaydâd Hüseynî Barlas”. ss. 745-458 içinde Türk Tarihine Dair Yazılar III, Selçuklu Tarihçiliğinin Zamansız Kaybı Prof. Dr. Feda Şamil Arık’a Armağan. Ed. Alpaslan Demir-Tuba Tombuloğlu-Eralp Erdoğan-Ömer Düzbakar. Ankara: Gece Kitaplığı Yayınları.