Özellikle 18. ve 19. yüzyıllarda Çağatay yazı dili ile yazıya geçirilen risalelerin temelde sözlü gelenek ve kaynaklardan beslenerek bir gelenek oluşturduğu ve geleneksel mesleklerin “yasası” mahiyetinde olduğu bilinmektedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Genellikle 13 cm uzunluğunda, 9 cm genişliğinde ve daha çok cepte taşınabilecek nitelikteki el yazmaları” şeklinde tanımlanan risaleler “çiftçilik, tüccarlık, ağaç oymacılığı, çobanlık, sepetçilik, çömlekçilik, dericilik, aşçılık gibi mesleklerin ortaya çıkışını, mesleğin pirlerini, mesleği icra edenlerin uyması gereken kuralları ve icra sırasında okunması gereken ayet ve duaları içeren eserlerdir.” (s.
📊
Key Findings & Data:Genellikle 13 cm uzunluğunda, 9 cm genişliğinde ve daha çok cepte taşınabilecek nitelikteki el yazmaları” şeklinde tanımlanan risaleler “çiftçilik, tüccarlık, ağaç oymacılığı, çobanlık, sepetçilik, çömlekçilik, dericilik, aşçılık gibi mesleklerin ortaya çıkışını, mesleğin pirlerini, mesleği icra edenlerin uyması gereken kuralları ve icra sırasında okunması gereken ayet ve duaları içeren eserlerdir.” (s.
💡
Conclusion & Impact:Özellikle 18. ve 19. yüzyıllarda Çağatay yazı dili ile yazıya geçirilen risalelerin temelde sözlü gelenek ve kaynaklardan beslenerek bir gelenek oluşturduğu ve geleneksel mesleklerin “yasası” mahiyetinde olduğu bilinmektedir.
Genellikle 13 cm uzunluğunda, 9 cm genişliğinde ve daha çok cepte taşınabilecek nitelikteki el yazmaları” şeklinde tanımlanan risaleler “çiftçilik, tüccarlık, ağaç oymacılığı, çobanlık, sepetçilik, çömlekçilik, dericilik, aşçılık gibi mesleklerin ortaya çıkışını, mesleğin pirlerini, mesleği icra edenlerin uyması gereken kuralları ve icra sırasında okunması gereken ayet ve duaları içeren eserlerdir.” (s. V). Özellikle 18. ve 19. yüzyıllarda Çağatay yazı dili ile yazıya geçirilen risalelerin temelde sözlü gelenek ve kaynaklardan beslenerek bir gelenek oluşturduğu ve geleneksel mesleklerin “yasası” mahiyetinde olduğu bilinmektedir.