Journals / Tarih ve Gelecek Dergisi / 2026 / Cilt: 5 Sayı: 1

In the 19th Century the Relations of the Foreign Ambassadors and Missioners with the Ottoman Empire’ Management

19. yüzyılda Yabancı Büyükelçi ve Misyonerlerin Osmanlı İmparatorluğu Yönetimiyle İlişkileri

Pages
10–22
Publication Date
2019-04-29
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

On the other side, foreign ambassadors and missioners have also obtained a big potency in the 19 th century with modern diplomacy coming to gained gravity in the field of management

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The Ottoman Empire, perhaps, was last strong example of the classical empires age.
📊
Key Findings & Data:But in time the power of Sultan come to be separated among different pivots.
💡
Conclusion & Impact:On the other side, foreign ambassadors and missioners have also obtained a big potency in the 19 th century with modern diplomacy coming to gained gravity in the field of management
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bâbıâlî · Yabancı Büyükelçiler · Misyonerler

Abstract

The Ottoman Empire, perhaps, was last strong example of the classical empires age. Sovereign, at the beginning, was most powerful person. But in time the power of Sultan come to be separated among different pivots. One of the these pivots has been Bâbıâlî. Its effect aura had started to spread out from the end of the 18 th century. On the other side, foreign ambassadors and missioners have also obtained a big potency in the 19 th century with modern diplomacy coming to gained gravity in the field of management

Özet

Osmanlı İmparatorluğu, klasik imparatorluklar çağının belki de son güçlü örneğiydi. Hükümdar başlangıçta en güçlü kişiydi. Fakat onun gücü zamanla farklı eksenler arasında da- ğılmaya başladı. Bu eksenlerden birisi Bâbıâlî olmuştur. Onun etki alanı 18. yüzyıldan itibaren genişlemeye başlamıştı. Diğer taraftan yabancı büyükelçi ve misyonerler de, 19. yüzyılda modern diplomasinin yönetim alanında ağırlık kazanmaya başlamasıyla birlikte büyük bir güç elde etmiş- lerdir.

🔖

Cite This Article

Kanat, S. (2019). In the 19th Century the Relations of the Foreign Ambassadors and Missioners with the Ottoman Empire’ Management. Tarih ve Gelecek Dergisi, Cilt: 5 Sayı: 1, 10–22. https://doi.org/10.21551/jhf.544365

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (47)

  1. Abisaab, Rula Jurdi. “Şii Ulema, Medreseler ve Osmanlı’nın Geç Döneminde Eğitim Reformu.” Hâkim Paradigmaların Ötesinde, Rifa’at Abou-El-Haj’a Armağan, edited by Donald Quataert-Baki Tezcan, translated by Aytek Sever, 195-223, Ankara: Tan Kitabevi, 2012.
  2. Ahmed Cevdet Paşa. Tezâkir. Edited by Cavid Baysun. Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1991.
  3. Ahmed Lütfi Efendi. Vak’anüvis Ahmed Lütfi Efendi Tarihi. Edited by Yücel Demirel, VI-VIII, İstanbul: Yapı Kredi, 1999.
  4. Akarlı, Engin Deniz. “II. Abdülhamid: Hayatı ve İktidarı.” Osmanlı I-XII. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı, 1999, 253-65.
  5. Akgün, Seçil. “19. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nda Sosyokültürel Etkilerin Amerika Boyutu.” Osmanlı’dan Cumhuriyet’e Problemler, Araştırmalar, Tartışmalar, 24-26 Mayıs 1993-Ankara: Bildiriler. Ankara: Tarih Vakfı Yurt, 1999, 44-55.
  6. Akyıldız, Ali. Tanzimat Dönemi Osmanlı Merkez Teşkilatında Reform, 1836-1856. İstanbul: Eren, 1993.
  7. Beydilli, Kemal. “Selim III.” In Encyclopedia of Islam, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2001, 420-25.
  8. Cem, İsmail. Türkiye’de Geri Kalmışlığın Tarihi. İstanbul: Türkiye İş Bankası, 2012.
  9. Davison, Roderic Hollett. Essays in Ottoman and Turkish History, 1774-1923, The Impact of the West. Texas: Saqi Books, 1990.
  10. . Osmanlı İmparatorluğu’nda Reform, 1856-1876. Translated by Osman Akınhay. İstanbul: Agora, 2005.
  11. Engelhardt, Edouard-Philippe. Türkiye’de Çağdaşlaşma Hareketleri, Tanzimat. Translated by Örgen Uğurlu, Nurer Uğurlu. İstanbul: Örgün, 2010.
  12. Findley, Carter Vaughn. Osmanlı Devleti’nde Bürokratik Reform, Bâbıâlî, 1789-1922. Translated by Latif Boyacı-İzzet Akyol. İstanbul: İz, 1994.
  13. . “The Tanzimat.” In The Cambridge History of Turkey I-IV, London: Cambridge University Press, 2008, IV, 11-37.
  14. . Modern Türkiye Tarihi, İslâm, Milliyetçilik ve Modernlik. Translated by Güneş Ayas. İstanbul: Timaş, 2011.
  15. . Kalemiyeden Mülkiyeye Osmanlı Memurlarının Toplumsal Tarihi. Translated by Gül Çağalı Güven. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt, 2011.
  16. . Dünya Tarihinde Türkler. Translated by Ayşen Anadol, İstanbul: Timaş, 2012.
  17. Finkel, Caroline. Rüyadan İmparatorluğa Osmanlı, 1300-1923. Translated by Zülal Kılıç. İstanbul: Timaş, 2007.
  18. Gencer, Bedri. İslâm’da Modernleşme (1839-1939). Ankara: Doğubatı, 2014.
  19. Genç, Elif Süreyya. 19. yüzyıl İstanbul’u, Bir İngiliz Seyyahın İzlenimleri. İstanbul: Doğu Kitabevi, 2010.
  20. Georgeon, François. Sultan Abdülhamid. Translated by Ali Berktay. İstanbul: Homer, 2006.
  21. Gökbilgin, Tayyip. “Bâbıâlî.” In Encyclopedia of Islam of Ministry of Education. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı, 1977.
  22. İnalcık, Halil. Osmanlı İmparatorluğu Klasik Çağ, 1300-1600. Translated by Ruşen Sezer. İstanbul: Yapı Kredi, 2008.
  23. İpşirli, Mehmet. “Elçi.” In Encyclopedia of Islam. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1995, 3-15.
  24. . “Bâbıâlî.” In Encyclopedia of Islam. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 1988, IV, 378-386.
  25. İsmail Kemal Bey. The Memoirs of İsmail Kemal Bey. Edited by Sommerville Story. London: Constable and Company Ltd., 1920.
  26. Jorga, Nicolae. Osmanlı İmparatorluğu Tarihi, 1300-1451. Translated by Nilüfer Epçeli. İstanbul: Yeditepe, 2009.
  27. Karal, Enver Ziya. Büyük Osmanlı Tarihi V-IX. Ankara: Türk Tarih Kurumu, 2011.
  28. Kaşıkçı, Osman. “Osmanlı Medenî Kanunu: Mecelle.” In Adâlet Kitabı, edited by Halil İnalcık, Bülent Arı, Selim Aslantaş, 301-329. Ankara: Kadim, 2012.
  29. Kıray, Emine. Osmanlı’da Ekonomik Yapı ve Dış Borçlar. İstanbul: İletişim, 2010.
  30. Koloğlu, Orhan. Abdülhamit ve Masonlar. İstanbul: Pozitif, 2004.
  31. Lewis, Bernard. Modern Türkiye’nin Doğuşu. Translated by Babür Turna. Ankara: Arkadaş, 2009.
  32. Mardin, Şerif. Yeni Osmanlı Düşüncesinin Doğuşu. İstanbul: İletişim, 2010.
  33. Mordtmann, Andreas David. İstanbul ve Yeni Osmanlılar. Translated by Gertraude Habermann-Songu. İstanbul: Pera, 1999.
  34. Ortaylı, İlber. İmparatorluğun En Uzun Yüzyılı. İstanbul: Alkım, 2005.
  35. Özbek, Nadir. Osmanlı İmparatorluğu’nda Sosyal Devlet, Siyaset, İktidar ve Meşruiyet, 1876-1914. İstanbul: İletişim, 2011.
  36. Palmer, Alan. Verfall und Untergang des Osmanischen Reiches. München: List Verlag, 1994.
  37. Patrick, Mary Mills. Son Sultanların İstanbul’unda; Siyâset, Modernleşme, Yabancı Okullar. Translated by Ayşe Aksu. İstanbul: Dergâh, 2009.
  38. Quataert, Donald. The Ottoman Empire, 1700-1922. Cambridge: Cambridge University, 2005.
  39. . Sanayi Devrimi Çağında Osmanlı İmalat Sektörü. Translated by Tansel Güney. İstanbul: İletişim, 2011.
  40. Sander, Oral. Siyasi Tarih, İlkçağlardan 1918’e. Ankara: İmge, 2012.
  41. Sümer, Faruk. “Karamanoğulları.” In Encyclopedia of Islam. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı, 2001, 454-460.
  42. Tanpınar, Ahmet Hamdi. On Dokuzuncu Asır Türk Edebiyatı Tarihi. İstanbul: Dergâh, 2013.
  43. Tunaya, Tarık Zafer Tunaya. Türkiye’nin Siyasi Hayatında Batılılaşma Hareketleri. İstanbul: Bilgi Üniversitesi, 2010.
  44. Uğur, Yunus. “Rifa’at Abou-El-Haj: Osmanlı Devlet ve Siyasi Yapısına Farklı Bir Bakış.” Hâkim Paradigmaların Ötesinde, Rifa’at Abou-El-Haj’a Armağan, edited by Donald Quataert-Baki Tezcan, translated by Aytek Sever, 13-29. Ankara: Tan Kitabevi, 2012.
  45. Yasamee, Feroz Ahmed Khan. Ottoman Diplomacy, Abdulhamid II and the Great Powers, 1878-1888, İstanbul: Isis, 1996.
  46. Yerasimos, Stefanos. Azgelişmişlik Sürecinde Türkiye, Tanzimattan 1. Dünya Savaşı’na. Translated by Babür Kuzucu. İstanbul: Belge, 2007.
  47. Zinkeisen, Johan Wilhelm. Osmanlı İmparatorluğu Tarihi. Translated by Nilüfer Epçeli. İstanbul: Yeditepe, 2011.